07-11 Buenos Aires - Haarkunstenaar

"Heb je nou al gehoord of hij er is nu?", vraag ik Marjolein. "Ik heb hem geappt, maar hij heeft het nog niet gelezen."

We zijn vanochtend vroeg weer terug gekomen in Buenos Aires. Ik wil vandaag graag naar de kapper die ook mijn haar heeft gedaan voor de Argentijnse bruiloft van Marjolein twee jaar geleden. Eindelijk krijgt Marjolein een berichtje van Fernando dat hij in de zaak is. We rijden een klein stukje met de bus om er te komen. Ik besluit dat ik, behalve een knipbeurt, ook mijn haar wil laten kleuren. En dat is best een uitdaging om uit te leggen aan Fernando, maar Marjolein is er gelukkig bij om te vertalen, zodat ik hopelijk krijg wat ik wil. Er gaat wel een uur overheen voordat Fernando eruit is hoe hij het aan wil pakken. Eerst wil hij graag weten hoe mijn kapper in Nederland mijn haar verfde en hij vraagt meerdere keren hoe ik het nou precies wil hebben. Pas als ik hem foto’s van mezelf na kappersbezoek laat zien en zeg dat hij vooral moet doen hoe hij denkt dat het moet, is de kogel door de kerk. Er moet speciale verf worden gehaald, want de verf die hij normaal gebruikt is niet geschikt voor mijn Nederlandse haartype. En zo zijn we weer een half uur verder. Uiteindelijk duurt de hele knip- en verfbeurt vier uur, maar het resultaat mag er zijn! Snel nemen we afscheid, want Marjolein moet naar het ziekenhuis voor haar twintig weken echo. En uiteraard gaat dat met een dikke kus voor Fernando en zijn assistente.

Snel terug naar het huis van Marjolein om mijn spulletjes op te halen en dan terug naar Barlovento met een Uber. Als ik daar aankom ontvang ik een ingesproken bericht van Marjolein die inmiddels haar echo heeft gehad. Het wordt een jongetje!

Na het avondeten checkt Henk zijn mail. "We kunnen er morgen om één uur uit!". Aj die valt wel even rauw op ons dak. De dynamo is nog gedemonteerd, we moeten toestemming regelen bij de douane en alle zeilen moeten er af. Dat wordt flink doorpakken!

    

 

08-11 Buenos Aires - Welles/nietes

De wekker gaat om zes uur, zodat Henk vroeg op weg kan naar de Aduana voor de toestemming. Ik doe vast wat voorbereidend werk, maar nog niet teveel want je weet maar nooit. Henk is gelukkig tegen negen uur weer terug met de toestemming. Snel halen we de zeilen er af en maken we Romlea klaar voor vertrek. Ik druk op de startknop van de motor en het blijft ijzig stil..... Shit, we moeten er over een uur zijn. "Hmm, ik zal wel ergens iets niet helemaal goed hebben aangesloten gisteravond", zegt Henk en hij loopt alles na. Hij kan het alleen zo snel niet vinden, maar gelukkig hebben we onze eerder op de Atlantische oversteek beproefde noodstartprocedure en vertrekken we even later alsnog. Gelukkig is het maar een klein stukje varen, dus stipt om één uur meren we af bij Yachtclub Argentino San Fernando. Henk gaat naar het kantoor voor de formaliteiten. En dat duurt best lang, zo’n drie kwartier. "En? Alles gelukt", vraag ik. "Nou, niet helemaal." Wat blijkt? In de haast vanochtend hebben Henk en de Aduana een foutje gemaakt. Op het formulier staat dat we eruit gaan in Barlovento en dat klopt natuurlijk niet. Henk eet snel een broodje en neemt dan opnieuw een Uber naar Tigre. De fout wordt vlot hersteld door de Aduana, maar helaas zijn er andere mensen bij de Prefectura dan vanochtend vroeg, dus dat kost weer eens onnodig veel tijd. Als Henk om vier uur eindelijk terug is, is het te laat om er nog uit te kunnen. Morgenochtend om acht uur in de herkansing!

09-11 Buenos Aires - Lelystad?

"Ah, calor, calor!" We horen het de hele dag. Het is verschrikkelijk warm vandaag. We klussen in laag tempo, nadat we er zonder problemen uit zijn gegaan vanochtend. Stipt om acht uur stonden de mannen klaar om Romlea te liften. Ze kwam verbazingwekkend schoon uit het water. Henk zijn aangroei-wied-actie in Brazilië is niet voor niets geweest. We laten het onderwaterschip ondanks dat toch maar even reinigen, zodat Henk direct kan schuren en niet eerst nog moet soppen. "Het is toch ook niet te geloven dat het net nu we eruit gaan weer zo bloody hot moet zijn! Weet je nog toen we op de kant stonden in Lelystad? Toen was het ook zo heet." "Het lijkt wel of we er patent op hebben!", vindt Henk. Eind van de dag hebben we ondanks de hitte toch best veel gedaan. Henk heeft de manchet om de aandrijfas van de motor naar de schroef vervangen, annodes vervangen en de as en schroef gesmeerd. Ondertussen heb ik de romp schoon gemaakt zodat ik morgen kan beginnen met in de was zetten. Hopelijk is het dan minder warm.

 

 

10-11 Buenos Aires - Milonga

"Kan ik een paar laarzen van je lenen?", vraag ik aan Marjolein. De regen komt met bakken naar beneden als we ‘s-avonds op weg gaan naar de Milonga van haar tangovereniging. Het regent al de hele dag, dus we hebben niet kunnen klussen vandaag. Daar balen we flink van want op de wal staan en aan boord wonen is bepaald niet ideaal en we willen onze tijd zo goed mogelijk benutten. Helaas trekken de weergoden zich daar natuurlijk niets van aan. Arme Henk is nog aan boord en ik ben eind van de middag naar mijn dochter vertrokken en ga gezellig met haar op stap. Als we de deur uit gaan en naar onze Ubertaxi lopen, blijken de laarzen geen overbodige luxe. Het water staat tot onze enkels en de straat lijkt wel een rivier! We moeten naar een ander deel van Ramos Mejia, naar de tennisvereniging, en bijna alle straten zijn in rivieren veranderd. Lastig voor onze chauffeur, want de kuilen en gaten in de weg zijn nu bijna niet te zien. We worden keurig voor de deur afgezet en snellen naar binnen waar we meteen onze laarzen verwisselen voor tangoschoenen en pumps. We begroeten een aantal mensen en dan moet er natuurlijk gedanst worden. Marjolein leert mij een aantal simpele passen en dat vind ik al moeilijk genoeg haha. Als we wat gegeten hebben ontkom ik niet aan een dans met Angèl, die vaak met Marjolein danst en natuurlijk nu ook met haar mama wil dansen. Dat ik er nog helemaal niks van bak, maakt hem niets uit. Deze oude tangorot heeft zoveel ervaring dat ik boven mezelf uit stijg en het nog niet eens zo slecht doe voor de eerste keer. Dikke complimenten van deze tachtig jarige schat! En dan speelt er een heus tango orkest prachtige live tangomuziek en geeft Gabriëla met haar danspartner een spetterende tangodemo. Geweldig om mee te maken. Geen toeristische trekpleister, maar een authentiek Argentijnse tango avond. Top!

      

 

11-11 Buenos Aires - Zwaar werk

Ondanks dat het laat is geworden sta ik redelijk op tijd op en ga na een snel ontbijt terug naar Romlea. Het is gelukkig weer droog, dus aan de slag! Schuren voor Henk en in de was zetten voor mij. Het is en blijft zwaar werk.

12-11 Buenos Aires - Dubbele zoektocht

Vandaag moeten we op zoek naar schuurpapier voor onze Worxtool en coppercoat voor het repareren van een aantal plekjes waar de coat is beschadigd door het afsteken van pokken. Henk gaat naar één adres en ik naar een andere, maar we komen beiden met lege handen terug. Henk heeft nog een tip voor een ander adres gekregen waar hij waarschijnlijk wel het speciale schuurpapier kan krijgen. Even later komt hij terug met het goeie schuurpapier dat hij alleen nog even in de juiste vorm moet knippen, maar dat is een kleine moeite. Als hij weer een flink stuk heeft geschuurd houdt de Worx er mee op. Oververhit wellicht? Maar helaas, hij is niet meer aan het werk te krijgen.

13-11 Buenos Aires - Nummer drie

We hebben een flinke hoeveelheid elektrisch gereedschap aan boord, maar omdat de bergruimte wel eindig is had Henk besloten geen schuurmachine mee te nemen. En dat betekent dat hij er nu alsnog eentje moet aanschaffen om het schuren van de coppercoat af te kunnen maken. Gelukkig heeft hij gister bij de winkel waar hij het schuurpapier kocht, gezien dat ze ook schuurmachines verkopen, dus dat bespaart weer een zoektocht naar de juiste winkel. Flink wat pesos armer komt hij even later terug met zijn nieuwe aanwinst en kan hij weer aan de slag.

14-11 Buenos Aires - Productieve dag

Vandaag kunnen we lekker doorwerken en maken we meters. Henk schuurt en schuurt en ik poets en poets.

15-11 Buenos Aires - Koperkoorts

Zodra ik klaar ben met het poetsen van de romp ga ik toch nog een keer op pad voor coppercoat. Ik heb iets gezien op de site van de winkel waar ik eerder was dat volgens mij is wat we zoeken. Na een half uur proberen duidelijk te maken wat ik nodig heb aan de enige winkelhulp die een klein beetje Engels spreekt, komt hij uit het magazijn met een pot "gewone" antifouling. Helaas, dat is niet wat ik zoek. En dan probeer ik nog maar eens uit te leggen wat dan wel. "What I need is coppercoat. That is epoxy with copper. Cobre." De beste jongen snapt nog steeds niet wat ik bedoel. "What is copper?", vraagt hij. Ok, laatste poging dan maar. "It’s a metal. Like gold, silver, bronze....". En dan begint het hem te dagen. Hij laat me een afbeelding zien van een stuk koperleiding. "Yes! That’s copper!". Hij lijkt het helemaal te begrijpen en overlegt nog even met een collega. Dan gaat hij opnieuw het magazijn in en komt terug met een pot epoxy, harder en koperpasta. En dat is precies het product dat ik hem aan het begin van ons gesprek al liet zien! Ik check nog maar even of dit inderdaad geschikt is voor een polyester boot en dat is het! Snel keer ik terug naar Romlea, zodat Henk ermee aan de slag kan. Morgenochtend gaan we het water al weer in, dus dat wordt nog even flink doorwerken voor hem terwijl ik naar de douane en de Prefectura ga om al het papierwerk voor onze tewaterlating in orde te maken.

16-11 Buenos Aires - We drijven weer

Om negen uur is het zover, we gaan weer te water. Altijd weer spannend, maar ook hier zijn de mensen professioneel en verloopt de tewaterlating zonder problemen. Even later liggen we weer op ons vertrouwde plekje in Barlovento. Alsof we nooit weg zijn geweest.

Eind van de middag komt Deense buurman Kaj een biertje drinken. Als we onze biertjes nog niet eens geopend hebben, zie ik een gemiste WhatsApp oproep van Carla. Ik bel haar meteen terug en ze vertelt dat onze vader weer in het ziekenhuis ligt. Hij heeft opnieuw een TIA gehad net als vier jaar geleden. Ze houden hem een nachtje in het ziekenhuis en hij mag hoogstwaarschijnlijk morgen gelukkig al weer naar huis.

 

  Terug naar beginpagina