01-06 Baia Aratu - Kastje naar de muur

We gaan vandaag naar de wal om updates op ons computerpark door te voeren. Henk kwam er gister achter wat het password van de wifi van het restaurant is en dat deze wifi veel sneller is dan die van het kantoor van de Yachtclub. En dan is er opnieuw een mail van UPS met….weer een nieuw formulier dat ingevuld moet worden. In het Portugees, zucht! Gelukkig is er opnieuw iemand aanwezig op de Yachtclub die Engels spreekt en Henk kan helpen bij het invullen van het formulier. Ook dit formulier leveren we weer netjes aan. Even later komt er antwoord. Het formulier wordt niet geaccepteerd door de douane omdat er nog wat dingen ontbreken, zoals de naam van de importeur. Het is om gillend gek van te worden. Ze willen maar niet begrijpen dat er geen exporteur of importeur is. Het is een pakje van de ene privé persoon naar de andere. Opnieuw levert Henk argumentatie aan. Eind van de dag ontvangen we opnieuw bericht van UPS. Alle formulieren en aanvullende documentatie zijn doorgestuurd naar de Receita Federal en de Braziliaanse equivalent van de IRS. Het kan een week tot twee weken duren voor de zaak is behandeld. Geen garantie, kan dus ook langer zijn. Uhm, wij moeten uiterlijk dertig juni het land uit zijn?!

02-06 Baia Aratu - En nu?

Ik chat meteen nadat we zijn opgestaan met de Klantenservice van PostNL over ons probleem. Ze zijn het met mij eens dat dit wel heel vervelend is, maar dat het enige dat ze kunnen doen het starten van een onderzoek is. Wellicht dat dat versnelling kan brengen. Het onderzoek kan echter alleen door de verzender worden opgestart. Op mijn vraag hoe het kan dat mijn zus een pakje via PostNL stuurt dat vervolgens bij UPS belandt is het antwoord simpel. Omdat het een expressezending betreft maken zij gebruik van UPS. Als we dat hadden geweten, hadden we nooit voor de expressezending gekozen! Dus ik app mijn zus maar weer met een hulpvraag. Zij belt met PostNL en die vinden ook dat het allemaal veel te lang duurt. Er wordt een onderzoek opgestart. Carla krijgt met één werkdag bericht. Dat wordt dan maandag, want vandaag is het zaterdag.

Als we eind van de middag naar de wal gaan om te douchen nodigt de eigenaar van het restaurant ons uit voor de barbecue die er vandaag is. Uiteraard wel tegen betaling haha. We vragen Walter en Roswitha ook mee en hebben een gezellige avond om alle ellende een beetje te vergeten.

03-06 Baia Aratu - Strijdplan

"Ik denk dat we morgen maar naar de Receita Federal hier in Salvador moeten gaan. Misschien kunnen die helpen." "Tja, het kan toch niet zo zijn, dat we straks verplicht de zee op moeten met een niet gerepareerde boot?", sluit ik aan bij Henk. En dus nemen we het besluit morgen vroeg naar Salvador te gaan om te kijken of we daar verder komen en om te proberen onze tijd hier te verlengen.

Ergens moet er toch een eind aan deze tunnel zijn?

04-06 Baia Aratu - Rondje officials

"So, tell me what is your problem?", vraagt Luciano. We leggen hem uit dat we twee problemen hebben. Ons pakje dat maar niet door de douane komt in São Paulo en de tijd die ons nog rest hier welke onvoldoende gaat zijn om naar Uruguay te komen. Luciano is de één na hoogste beambte van de Receita Federal (Douane) in de haven van Salvador. We zijn uiteindelijk bij hem terecht gekomen, omdat hij kennelijk de enige is die een beetje goed Engels spreekt. Hij neemt alle tijd om onze problemen goed te begrijpen en te kijken wat er aan gedaan kan worden. Hij legt ons uit dat Ship in Transit gewoon bekend is in Brazilië en we inderdaad geen importheffing moeten betalen. "Maar", vertelt hij, "het proces bij UPS is niet ingericht op het behandelen van pakjes voor Ships in Transit." En daar zit hem dus de kneep. Er zijn nu twee keuzes die we kunnen maken. Betalen of niet betalen. Beide zijn mogelijk, maar vasthouden aan niet betalen gaat veel tijd kosten, omdat we dan buiten het reguliere proces om moeten en extra kosten opleveren bij UPS. En tijd is iets dat wij nu net niet hebben. Nu is het probleem nog dat de douane niet kan vaststellen of de waarde die we hebben opgegeven juist is, omdat we geen factuur hebben bijgeleverd. Tja, wij hadden al zo’n vermoeden dat er een probleem kon zijn met het niet betalen van de importheffing, dus die factuur hebben we inderdaad niet bijgesloten. Als wij via een screenshot van bijvoorbeeld ebay kunnen laten zien dat de waarde die wij hebben opgegeven juist is, dan is dat ook voldoende om alsnog het pakje vrij te geven. Henk kijkt op Marktplaats en vindt gelukkig "vergelijkbare" producten met in totaal de waarde die wij hebben opgegeven. Nu nog het oplossen van ons tijdprobleem. Daarvoor moeten we eerst naar de Policia Federal om onze visa te verlengen. Luciano raadt ons aan een taxi te nemen, omdat we langs een straat moeten lopen die niet veilig schijnt te zijn. Uiteraard volgen we zijn advies op.

Een half uurtje later komen we, na een tijdje in het verkeer vast te hebben gezeten, aan bij de Policia Federal. En wat blijkt, we moeten niet in dit gebouw zijn, maar een stukje verderop. En dat is dan dus precies langs het "gevaarlijke" stuk. Er is zoveel verkeer en er lopen zoveel normale mensen, dat wij het wel aandurven die tweehonderd meter te lopen.

Ook hier leggen we ons probleem uit aan een beambte die redelijk Engels spreekt. Helaas, hij kan ons niet helpen, want ook al is de reden voor verlenging zo klaar als een klontje, we komen uit een Schengen land en kunnen dus niet worden verlengd. "But, don’t worry. Jullie krijgen een boete. Je kunt er voor kiezen die te betalen, zodat je na drie maanden het land weer in mag. Je kunt er ook voor kiezen die niet te betalen, en dan moet je alsnog betalen als je weer hier komt." We hadden op diverse fora al zoiets gelezen, maar het is fijn te horen dat dit inderdaad klopt. En hij geeft ons een document mee waarin staat dat wij in juli Salvador verlaten. Geen idee wat we ermee kunnen, maar wellicht helpt het nog ergens later. Nu moeten we nog achterhalen of het geen probleem oplevert voor de verlenging van de boot. De Receita Federal is om twee uur pas weer open, dus eerst op naar Pelourinho voor een welverdiende lunch.

Na de lunch lopen we terug naar de Receita Federal. Het is weer even zoeken voor de oude man achter de balie naar een Engels sprekende beambte, maar ook dat lukt. Zij vertelt ons dat ze onze boot niet kan verlengen, omdat ze daarvoor een geldig visum van de kapitein nodig heeft. Tja, en nu? Ik vraag haar wat de consequenties zijn als we over de datum van 30 juni heen gaan en nog steeds in Brazilië zijn. Daar moet ze even over nadenken en het opzoeken. Even later komt ze terug met een antwoord waar wij niet blij van worden. Bij een overstay van minder dan dertig dagen, kunnen we een boete opgelegd krijgen van tien procent van de waarde van de boot. Bij een overstay van meer dan dertig dagen, kan de boot in beslag worden genomen. We schrikken ons te pletter. Dan toch maar weer vragen of we Luciano kunnen spreken. Helaas is hij vanmiddag niet op kantoor, maar morgenochtend wel weer. We besluiten hem morgenvroeg te bellen en nemen weer een Uber naar Aratu.

05-06 Baia Aratu - Doorbraakje

We staan vandaag vroeg op, om op tijd met Luciano te kunnen bellen. "Het is er door! Het pakket is vrijgegeven!", brengt Henk het goede nieuws. "Yes!!!" Nu nog afwachten wanneer het hier is, maar er is beweging nu in ieder geval.

We ontbijten en Henk gaat naar de kant om Luciano te bellen. Ik hoop maar dat er een oplossing komt.

Als Henk weer terugkomt, komen alle papieren maar weer eens op tafel. "Hij heeft gevraagd om de kopie van het document dat de Policia Federal ons gister gaf en dat ga ik hem appen, plus nog wat andere dingen". We wachten in spanning af.

Als Henk even later opnieuw de status van ons pakket checkt, blijkt het onderweg te zijn naar Salvador met een verwachte aflevering morgen eind van de middag. Dat betekent dat we morgenochtend naar Salvador vertrekken om het pakket in ontvangst te nemen.

Helaas krijgen we geen goed bericht van Luciano. Hij kan jammer genoeg niets voor ons doen. We weten zeker dat hij alle mogelijkheden heeft onderzocht, want dat was gister ook zo. We zijn dus nog steeds niet gerust op een goede afloop. Henk gaat op zoek naar internationale regels en vindt uiteindelijk wat we nodig hebben. Een schip mag door territoriale wateren van een land varen om naar zijn bestemming te kunnen komen. In geval van nood of bijvoorbeeld slecht weer, mag het ankeren of een haven aandoen. Dat betekent dat we in ieder geval veilig naar Uruguay kunnen komen en dat is het belangrijkste.

’s-Avonds zijn we uitgenodigd voor het diner aan boord van de Aloma. Het wordt een gezellig afscheidsetentje. We zijn benieuwd of en wanneer we elkaar weer gaan zien.

06-06 Salvador - Er komt nog steeds geen eind aan

"Dit geloof je toch ook niet. De bezorger was al bij Dominique in de haven!". We zijn al bijna in Salvador als Henk een mailtje krijgt van Dominique dat we de bezorger hebben gemist. Zelfs onderweg hebben we de status nog gecheckt: bezorging einde middag. "We moeten meer dan zevenhonderd real betalen aan de bezorger". Zo, dat is wel heel veel voor een pakket met een waarde van iets meer dan vijftig euro. Als we eenmaal weer aan de steiger liggen, loopt Henk meteen met Dominique mee, die een kopie van de factuur heeft. We begrijpen helemaal niets van die factuur, maar Henk is het zo zat dat hij maar gewoon betaalt zodra de bezorger weer terug is. Hij pint het bedrag op de mobiele pinautomaat van de bezorger, die nog even hapert. Hmmm, als dat maar goed gaat. Uiteraard checken we wel eerst of alles nog in de doos zit, voordat de bezorger vertrekt. En daar zijn ze dan, twee prachtige nieuwe Dyneema stagen met terminals en kousen. Henk gaat meteen aan de slag. Een uurtje later zijn beide oude RVS-stagen vervangen door de nieuwe Dyneema verstaging. Een werkje van niks gelukkig. In principe zouden we morgen kunnen vertrekken, ware het niet dat we er op weg naar Salvador achter kwamen dat de motor niet meer dan tweeduizend toeren wil draaien. We vermoeden iets in de schroef. Dat wordt een onderwater inspectie morgen.

07-06 Salvador - Maar weer eens puzzelen

"Brr, dat water is toch best koud". Henk inspecteert onze schroef, maar er is niets raars te zien. Tja, dan de oliefilters maar vervangen. "Ik ben bang dat ik geen extra voorfilters aan boord heb." Henk laat me zien hoe het ding eruit ziet voordat ik ook maar eens ga zoeken. Meestal vind ik dat wat we zoeken wel, maar dit keer helaas niet. "Hmm, dan moet ik toch maar op pad om te kijken of ik ergens eentje kan krijgen". Henk gaat op stap en het duurt best lang voor hij weer terug is. "En? Is het gelukt?" "Ja en nee", klinkt het antwoord. Aj, toch niet weer dagen wachten op zoiets stoms als een filter? Nou, dat valt gelukkig mee, want het is er morgen om een uur of tien. "Die man komt het morgen hier langs brengen, dus dat komt goed". We zullen zien, want dit is natuurlijk wel Brazilië.

Omdat we nu toch niet verder kunnen met oplossen van het probleem, gaan we eerst met de bus naar Barra voor de boodschappen. De bus waar we instappen blijkt niet echt goed geveerd, zeg maar gerust helemaal niet geveerd. Het wordt een hobbelige rit, maar we zijn gelukkig snel bij de grote supermarkt in Barra.

Vanmiddag is de Dada Tux van Hansueli en Helen aangekomen in de marina van Salvador en naast ons komen liggen. Ze zijn al een kleine twee weken in Brazilië, maar sinds twee dagen hier. Waar het in Mindelo niet lukte even een kop koffie met elkaar te drinken, maken we dat hier in Salvador ruimschoots goed met rosé en, je wilt het niet geloven, Friese Beerenburg! Het weerzien zal kort zijn, want wij plannen zaterdag te vertrekken. Oh ja, we hadden nog een onaangename verrassing vanochtend, de betaling aan de bezorger is dubbel gegaan! Henk mailt maar weer eens met UPS.

08-06 Salvador - Pokke Zeepokken

Het is vandaag een gezellige drukte op de steiger. Twee Franse boten vertrekken richting het zuiden. Een Frans gezin met drie kinderen ligt verderop voor anker en komt even langs. Ik had ze gister al gezien met een dinghy vol boodschappen en ze herkend. We hebben ze eerder gezien op Sal, São Nicolau en in Mindelo. Ze zijn twee weken voor ons vertrokken uit de Kaap Verden en vertrekken morgen richting het noorden na een paar weken zwerven langs de Braziliaanse kust. Rond tien uur komt de filterman langs zoals afgesproken en kan Henk het nieuwe voorfilter monteren. En dan testen we de motor….helaas nog steeds hetzelfde euvel. Na ook nog het luchtfilter, de impeller en de wierpot nagekeken te hebben, raakt Henk wel een beetje uit de mogelijke oorzaken. "De Duitse buurvrouw verderop bood vanochtend aan dat haar man wellicht ons kan helpen. Hij heeft wel behoorlijk wat verstand van motoren, zei ze." Dus Henk loopt naar buurman Kai en die wil uiteraard graag helpen. De twee mannen verdwijnen onderdeks en doen nog een paar testen. Helaas weet de buurman ook niet wat het kan zijn. "Misschien heeft er toch iets in de schroef gezeten en is dat er spontaan uit gegaan. Maar ik ga nog even verder nadenken". Kai gaat weer terug naar zijn boot. Henk checkt nog of de ontluchting van de tank niet verstopt is, maar ook dat is niet het geval. "Zouden het toch niet die pokken op de schroef kunnen zijn?", vraag ik nog maar eens nadat ik dat gister ook al had geopperd. Henk weet zeker van niet, maar checkt het toch nog even bij de buurman. Nou, die weet wel zeker dat dat de oorzaak van het probleem is, want dat heeft hij zelf ook al eens gehad! Dus Henk gaat maar weer eens het water in en maakt de schroef zeepokkenvrij. Een "pokkenklusje", maar het helpt wel! De motor komt weer normaal op toeren. Op naar Rio!!!

09-06 Salvador - Time to go!:-)

Eindelijk zijn we zover, we kunnen vertrekken uit Salvador! Uiteraard worden we uitgezwaaid door Hansueli en Helen van de Dada Tux. "Tot gauw! We hopen jullie snel in te halen!", zegt Helen bij het afscheid. Nou, hopelijk niet te snel, want zij gaan eerst nog een weekje naar de Amazone. Als ze ons al snel inhalen, betekent dat dat wij weer ergens niet verder kunnen om één of andere reden. En dat willen we voorlopig echt even niet meer meemaken.

We maken een heerlijke zeiltocht naar Morro de São Paulo. We redden het helaas niet om nog bij licht aan te komen, maar de ankerplek staat goed op de kaart aangegeven en is recht toe recht aan te bereiken.

         

 

  Terug naar beginpagina