01-09 Buenos Aires - Een begin

Henk voelt zich vandaag gelukkig weer een stuk beter en start met de eerste klussen van onze lange kluslijst. Hij hangt ons klokje op in de kajuit en maakt een gat voor een ventilatortje in de wand van het kastje waar de koelkastmotor in zit. Tot nu toe zetten we vaak het deurtje van het kastje open bij warm weer, zodat de motor van de koelkast voldoende kan koelen, maar ideaal is dat niet. En omdat er toch nog een ventilator in de kast lag, is dat een mooie oplossing.

Ik doe nog niet zoveel vandaag. De verkoudheid is hardnekkig helaas en binnen kan ik niet zoveel als Henk aan het klussen is, dus geniet ik nog maar een middag van het heerlijke zonnetje.

02-09 Buenos Aires - Volle buiken

"Ik hoef niks meer te eten. Jij wel?", vraag ik Henk als we Marjolein en Pablo naar de auto hebben gebracht. "Nee, ik ook niet." We zitten nog tjokvol van de lunch die we eerder hebben gegeten bij het favoriete restaurant van Pablo is San Telmo. Restaurant Manolo is een authentiek Argentijns restaurant waar vele Porteños (zo noemen ze de inwoners van Buenos Aires) komen lunchen of dineren. Het is er gezellig druk en de stukken vlees die ze serveren zijn zo groot, dat we genoeg hebben gegeten voor twee dagen zo voelt het.

 

 

Na de lunch struinen we over de gezellige vlooienmarkt van San Telmo. Veel kraampjes met traditioneel handwerk, maar ook antiek en oude rommel. Als we uitgekeken zijn gaan we terug naar Romlea voor een lekkere kop thee. Marjolein en Pablo nemen twee tassen vol wasgoed van ons mee. Dat is wel erg fijn, want wasserettes zitten hier niet direct in de buurt.

03-09 Buenos Aires - Ommetje

"En? Gelukt?’, vraag ik als Henk terug is aan boord. "Nou, zet eerst maar koffie, want ze zijn er pas om elf uur!". En dat is heel vervelend, want we wilden eigenlijk uiterlijk om tien uur vertrekken naar onze ligplaats voor de komende twee maanden bij Club Barlovento verder de rivier op. Henk was op tijd naar het havenkantoor gegaan om af te rekenen. De administratie was er sowieso het hele weekend niet, maar dat ze pas om elf uur ’s-ochtends een keer beginnen is wel heel laat.

Na de koffie gaat Henk onderweg voor poging nummer twee. Ik maak ondertussen de boot klaar voor vertrek. Als ik klaar ben is Henk nog steeds niet terug en het loopt hal tegen half twaalf. Maar dan zie ik hem eindelijk aan komen lopen en kunnen we dan toch vertrekken. Nu maar hopen dat we nog steeds het tij voldoende mee hebben en niet het laatste stuk tegen gaan krijgen.

In principe is het een mijltje of dertien varen naar Club Barlovento, maar omdat wij bijna twee meter steken, moeten we een heel eind omvaren via de geul en dan door het kanaal Honda. Uiteindelijk is het bijna dertig mijl varen. Er staat nauwelijks wind, dus het wordt het hele eind motoren. Gelukkig hebben we het eerste stuk het tij nog flink mee en maar een heel klein stukje tegen voordat we kanaal Honda invaren. Daar krijgen we het tij opnieuw mee omdat we nu eigenlijk weer terug varen. En het is geen straf, want de omgeving is prachtig. Langs het hele kanaal staan prachtige vakantiehuizen. We varen hier vlak bij de stad, maar door de begroeiing hoor en zie je die niet, waardoor het net lijkt of de stad een heel eind weg is. Tegen half vijf varen we de kom van Club Barlovento binnen en krijgen een mooi plekje. Het enige nadeel hier is dat je niet aan een steiger ligt, maar aan de wal met mooringlijnen. Je kunt vanaf de boot niet de kant op, maar moet met een taxibootje of met je dinghy naar de kant. Dat kan wel anders, maar dan moeten we naar een veel duurdere haven en dat willen we niet. We nemen het maar op de koop toe.

    

 

04-09 Buenos Aires - Groot onderhoud

Vandaag beginnen we dan aan onze grote klussenlijst. Henk sloopt de zwartwatertank uit het vooronder en ik begin met de grote voorjaarsschoonmaak in de achterhut. Binnen de kortste keren is het een enorme puinhoop in de kajuit, want het vooronder moet helemaal leeg en je moet de rommel toch ergens laten. Maar er is het mooie vooruitzicht van bergruimte op de plek waar de tank heeft gezeten, dus het komt vanzelf weer goed! We werken allebei hard, dus eind van de dag is de tank eruit en het vooronder schoon gemaakt en de achterhut ook grotendeels klaar. We zijn tevreden over wat we vandaag allemaal al weer gedaan hebben. Morgen weer verder.

05-09/15-09 Buenos Aires - Blogpauze

Omdat we hard aan het werk zijn en er verder niet veel noemenswaardigs gebeurt, besluit ik tot een blogpauze. Even niet de verplichting iedere dag een stukje te schrijven is ook wel even lekker. We hebben de afgelopen dagen veel werk verzet. De boot is van binnen weer bijna helemaal schoon. Toch weer een tegenvallende klus, omdat je je in allerlei bochten moet wringen om overal bij te kunnen. Nodig is het echter wel als ik kijk naar hoe vies mijn sopemmertje iedere keer weer is. Henk heeft inmiddels het vooronder helemaal af en zelfs geïsoleerd. Ook naast het bed in de achterhut is isolatie aangebracht en hij is bijna klaar met het oplossen van een lekkage bij de bediening van de boegschroef. In het weekend werken we niet, dan rusten we lekker uit van al het harde werken.

16-09/21-09 Buenos Aires - Primavera!

"Hoe laat is het eigenlijk?", vraag ik Henk. "Uhm, half drie!". "Dat meen je niet!". Henk checkt zijn horloge nog een keer en ook Nick van de St. Michel kijkt op zijn telefoon. Ja, het is toch echt half drie ’s-nachts! Gezelligheid kent duidelijk geen tijd. We vieren vandaag na opnieuw een week hard werken het begin van de lente. En dat doen we gezellig met onze vrienden van de Black Forest en de St. Michel in het restaurant van de club. En we zijn niet alleen, want er speelt een band en veel clubleden komen ook het begin van de Primavera vieren. En ja, dan is het zomaar ineens later dan je denkt;-)

Ondertussen hebben we de boot van binnen brandschoon, zijn de lekkages in de badkamer en in het vooronder opgelost en kunnen we weer een aantal klussen van ons lijstje strepen.

   

 

29-09 Buenos Aires - Familiebezoek

We zijn vandaag uitgenodigd voor de lunch bij Any, de moeder van Pablo. Als we ‘s-ochtends wakker worden heeft het zo hard geregend dat er water in de kuip is blijven staan dat, ondanks de hoge opstaande rand van onze kajuitingang, bijna naar binnen is gestroomd. Ontstoppen van de afvoergaten helpt. Henk durft het niet aan Romlea alleen achter te laten, dus ga ik alleen met een Uber op pad. We moeten een klein stukje omrijden omdat de tunnel onder het spoor is overstroomd, maar ik wordt keurig voor de deur van Any afgezet. Ze heeft heerlijk gekookt en het is gezellig. In de loop van de middag ga ik mee met Pablo en Marjolein. Marjolein laat mij de universiteit zien waar ze les geeft en we drinken thee met taart bij haar favoriete theehuis in de wijk waar ze woont. Omdat het al donker is, blijf ik lekker bij haar slapen.

30-09 Buenos Aires - Lekker lui

"Dankjewel voor de gastvrijheid", zeg ik tegen Pablo als ik ‘s-middags weer naar huis ga. "Sorry dat ik je uit je eigen huis heb gejaagd!" Ik voel me toch wel een beetje schuldig. Hij is afgelopen nacht bij zijn moeder gaan logeren, zodat ik kon blijven slapen. Pablo en Marjolein wonen maar klein en hebben geen logeerkamer. Maar zowel Marjolein als Pablo hebben mij verzekerd dat het helemaal geen probleem is en ik ben natuurlijk wel heel blij dat we weer wat heerlijke moeder/dochter tijd hebben gehad. Ik neem weer een Uber terug naar de boot. Dit keer een jongedame, die me keurig afzet voor de ingang van de Club Veleiro Barlovento.

   

 

  Terug naar beginpagina