29-04 Buenos Aires - How are you?

Omdat we zaterdag vooral weekendboodschappen hebben gedaan, moeten we ook vandaag weer even op pad naar de supermarkt voor verse groente en vlees. We hebben op die manier meteen een mooie wandeling, want behalve mijn voornemen om te gaan lijnen, hebben we ook besloten om te zorgen voor meer lichaamsbeweging. Gewoon iedere dag een stukje wandelen is prima. "Ik ga even kijken of ik een nieuwe ontstopper kan vinden, zie je zo", en weg is Henk naar het vak met huishoudelijke spullen. Even later zie ik hem met iemand staan praten, dus rij ik met mijn karretje naar hem toe in plaats van naar de kassa. En dan zie ik met wie hij staat te kletsen, het is Mariana onze Engelse "theevriendin"! Haar man is er ook. Het is een hartelijk weerzien en ik geef haar mijn telefoonnummer, zodat we kunnen whatsappen. Ze belooft binnenkort langs te komen voor "a nice cup of tea" bij ons aan boord.

30-04 Buenos Aires - Beetje klussen?

Eigenlijk moeten we weer eens een beetje aan het werk. De hoge temperaturen zijn definitief voorbij en er is zoals altijd nog genoeg te doen. Maar op de één of andere manier wil het tot nu toe niet echt lukken wat aan te pakken. We maken een eerste beginnetje vandaag. Henk ruimt buiten alle lijnen aan dek op, zodat hij er beter bij kan als hij het dek wil schrobben en hij verwijdert onze anti-meeuwen lijnen boven de zonnepanelen. Ik ben binnen maar weer eens wat huishoudelijk werk aan het doen, want het is weer een aardige zwijnenstal aan het worden en daar kan ik niet zo goed tegen  ;-)

01-05 t/m 03-05 Buenos Aires - Hmmm…..

Plons!!!! "Oh nein!!!", roept Roswitha. Ze is net met een grote plons in het water gevallen en gaat helemaal kopje onder. "Wat gebeurde er nou?’, vraagt Henk even later als we weer aan boord van Romlea zijn. "Volgens mij stapte ze van het bruggetje zo naast de pontoon. Het ding sluit ook niet helemaal aan."

De dagen rijgen zich aaneen. Onze ochtenden bestaan uit ontbijten, koffie drinken en Spaans leren, dan lunch en vaak nog een uurtje Spaans. Daarna gaan we aan de wandel of doen boodschappen en voor je het weet is het al weer zo’n beetje eind van de dag. Vrijdagavond begint ook een vast karakter te krijgen. We drinken dan ’s-avonds een biertje op de club met Walter en Roswitha. Zo ook dus deze vrijdag. We laten onze watertaxi eerst maar naar de Aloma varen, zodat Roswitha niet te koud wordt. "Gelukkig heeft ze zich niet bezeerd, want dat had raar kunnen gaan. Volgende keer moeten we haar maar bij de hand nemen!", concludeert Henk.

04-05 Buenos Aires - Dinnertime

Vandaag komen onze vrienden Matías en Marian bij ons eten. Ze komen met hun eigen boot, de Nemiran, vanuit La Plata naar Barlovento. Ze zijn gister al naar Quilmes gevaren en komen in de middag aan. Ze hebben heerlijke wijn meegenomen en een cadeautje voor Milo! Zo grappig, dat ik als oma cadeautjes krijg voor mijn kleinzoon. Het is een supergezellige avond. Matías vertelt uiteraard over de overval van een paar weken geleden. Hij was even bang dat de overvallers het op hemzelf hadden gemunt, maar ze waren gelukkig alleen in zijn auto en spullen geïnteresseerd. Het gebeurde vlak bij zijn appartement in Buenos Aires en de schrik zit er toch wel goed in, want hij heeft besloten dat hij gaat verhuizen. Hij is bang dat de overvallers nog weer eens terug komen en voelt zich niet meer veilig. Zijn auto was al vrij snel weer terug gevonden door de politie, maar de spullen die hij bij zich had zijn natuurlijk allemaal verdwenen. We toosten op de goede afloop en genieten van een heerlijke avond.

 

 

05-05 Buenos Aires - Gure zondag

Als we ’s-ochtends wakker worden regent het. We slapen lekker uit en maken er maar weer eens een luie zondag van. In de middag is het even droog en maken Matías en Marian meteen van de gelegenheid gebruik naar San Isidro te varen, waar hun boot een tijdje blijft voor het oplossen van een paar productiefoutjes. Zo zie je maar, ook een nieuwe boot heeft mankementen;-) Eind van de middag regent het weer, dus kijken wij een documentaire over het ontstaan van de oceanen. Bijzonder interessant. Zo heb je nog eens wat aan al die eerder in Nederland opgenomen films, concerten en documentaires. We hebben er nu ruimschoots de tijd voor!

06-05 Buenos Aires - Tweelingen?

Als ik uit de douches kom en net mijn haar aan het borstelen ben komt schoonmaakster Fiorella binnen lopen. We groeten elkaar en dan vraagt ze me even te luisteren naar wat ze op Google translate heeft ingetypt. De vertaling van het Spaans is in het Duits en ik leg haar uit dat ik dat prima versta ook al kom ik niet uit Duitsland. Ze kijkt me vragend aan en vraagt me vervolgens in het Spaans waar ik dan wel vandaag kom. "Holanda", antwoord ik. Ik zie dat ze even in de war is maar besteed daar geen verdere aandacht aan. We hebben een heel gesprek en aan het eind wordt er ineens iets duidelijk. Ze denkt dat ik Rosy, oftewel Roswitha ben! Als ik haar vertel dat ik dat toch echt niet ben en dat mijn naam Thea is, kan ze het bijna niet geloven. Ze vindt dat we ontzettend op elkaar lijken en dacht dat we dezelfde persoon waren. Ze vond het al zo raar dat ik ineens van geen Spaans in een paar uur tijd toch wel Spaans kan spreken! "Jullie lijken allemaal op elkaar hoor", is haar conclusie. Zelf komt ze uit Peru en voor haar zien alle Duitse en Nederlandse vrouwen er hetzelfde uit!

07-05 t/m 08-05 Buenos Aires - Heel saai

Tja, als we even niets anders meemaken dan onze normale routine, dan kan ik beter niets schrijven ;-)

09-05 Buenos Aires - Aanslag

"Er is een aanslag geweest op een politicus en een official eerder vandaag. Ze zijn allebei neergeschoten en eentje is op weg naar het ziekenhuis overleden. Ik lees het net op NU.nl". We vinden even later zelfs een video van een beveiligingscamera waarop de aanslag is te zien. Tot onze verbazing stappen de daders na de aanslag zelfs in alle rust uit de auto. Eentje loopt er weg en de ander zegt nog iets tegen één van de slachtoffers die in zijn been geschoten is, stapt dan in de auto en rijdt rustig weg. Het gebeurde vlak bij het parlementsgebouw vroeg in de ochtend. Het verkeer rijdt er gewoon langs en het duurt even voor er een politieman aan komt lopen die zich om de slachtoffers bekommert. Het is duidelijk dat de daders de slachtoffers hebben opgewacht. Wij verbazen ons erover hoe dit op die plek mogelijk is, want als er ergens veel politie ter plaatse is dan is het wel bij het parlementsgebouw. Dit zijn wel heel koelbloedige en brutale daders in ieder geval.

10-05 Buenos Aires - Fijne uitnodiging?

Ook vandaag maken we weer onze dagelijkse wandeling. "Wat doen we? Linksaf, rechtsaf of rechtdoor?", vraag ik Henk. Omdat het hem helemaal niets uitmaakt waar we naar toe gaan, stel ik voor rechtdoor te lopen en als we het stuk naar boven zijn gelopen deze keer daar eens rechtsaf te gaan. "Daar zijn we nog niet eerder geweest". Zo gezegd zo gedaan. We lopen langs een bekende van Henk die in één van de eerste huizen woont. Henk groet hem altijd vriendelijk en maakt zo nu en dan een praatje met de beste man. En ja hoor, hij nodigt ons uit voor een asado bij hem thuis. Aj, ik geloof niet dat ik daar nou zo heel blij mee ben. Het is een beetje een aparte kerel. Hij mist twee voortanden en zijn huis ziet er op zijn zachtst gezegd niet zo heel fris uit. Even later lopen we door. "Moeten we daar nou echt naar toe?", probeer ik. "Ik zie dat echt niet zo zitten hoor." Maar Henk is onverzettelijk. "Natuurlijk wel. We kunnen echt geen nee zeggen, die man is helemaal blij als we volgende week komen." Nou, ik heb er nu al buikpijn van, maar we zullen zien.

Als we op de terugweg zijn komt Thomas ons achterop. Hij is één van de bewakers van Club Velero Barlovento. Een vreselijk aardige jongen die graag zijn Engels op ons oefent. We hebben het met hem over de aanslag van gister en vragen hem of hij de video van de aanslag ook heeft gezien. Hij vertelt dat hij het inderdaad heeft gehoord en dat hij ook de video heeft gezien. "Maar dat is hier heel gewoon hoor. Zulke video’s komen met regelmaat op de televisie als er weer eens een overval of iets dergelijks is geweest. Hier in Argentinië doet het ons niet meer zoveel." Onvoorstelbaar voor ons Nederlanders, maar er gebeuren hier dagelijks soortgelijke gewelddadige dingen. Dat dit keer een politicus en official de slachtoffers zijn is wel bijzonder, maar dit soort geweld an sich niet.

11-05 Buenos Aires - Brrrrr

Het is in de ochtenden sinds een aantal dagen flink koud aan het worden. De zon komt pas in de loop van de middag achter de bomen vandaan, dus ook al schijnt het zonnetje, in de kuip van Romlea is het niet echt meer aangenaam. Bovendien hebben we sinds gister zuid-westen wind, dus ook nog eens de wind in de kuip. Dik aangekleed zit ik met een dekentje buiten. Benieuwd hoe lang dit nog kan voor het echt te koud wordt.

12-05 Buenos Aires - De koude voorbij

Zondag, dus….weer warmer!

13-05 Buenos Aires - Herfstwandeling

Het is ook vandaag weer prachtig weer. Mei is het november van het zuidelijk halfrond, maar in de middag is het hier zo’n graadje of twintig. Wel even iets anders dan de herfst in Nederland. De zon schijnt volop, dus doen we maar weer eens een wasje. Nadat we klaar zijn met ons Spaans, maken we een lange wandeling van 7,5 kilometer. Heerlijk!

14-05 Buenos Aires - Echt veel sneller!

Ik vertrek na de spits naar Marjolein. De spits duurt vandaag lang, dus vertrek ik pas om half elf. Ik tref een wat oudere Uber-chauffeur, die zich van de route instructies van Uber geheel niets aan trekt. "Es más rapido!", verzekert hij mij keer op keer als hij weer eens een andere route kiest dan de app hem aangeeft. Nou, zo rapido vind ik het niet, maar goed we rijden de goede richting op en zo zie ik nog eens wat anders dan de welbekende route. Als ik eindelijk bij Marjolein aankom ben ik benieuwd naar wat voor pittige rekening ik nu weer voor mijn kiezen ga krijgen. Dat valt gelukkig reuze mee. De kosten zijn niet hoger dan het normale tarief. Was hij stiekem toch más rapido?

15-05 Buenos Aires - Omgekeerde wereld

Toch wel erg fijn dat ik ons beddengoed lekker bij Marjolein in de wasmachine kan gooien. We redden ons met ons kleine machientje, maar die grote overtrekken passen er helaas niet in. In plaats van "Mam kan dit bij jou in de was?", zoals het vroeger regelmatig klonk, gaat het nu andersom: "Kan ik even een wasje bij je draaien, Lein?". Gister is de was weer nat meegekomen, dus die wappert vandaag lekker aan de lijn.

       

 

16-05 Buenos Aires - Voorjaar?

Het is opnieuw heerlijk weer vandaag. Het zonnetje schijnt en als we ’s-middags boodschappen gaan doen, vindt Henk het zelfs warm genoeg voor een korte broek! Het is herfst, maar het voelt als voorjaar.

17-05 Buenos Aires - Waterballet

We liggen hier fantastisch, maar ons dek wordt door de hoge naaldbomen hier wel ontzettend vies. Meestal ben ik degene die het dek schoon maakt, maar vandaag neemt Henk deze dankbare taak op zich. De meeste booteigenaren hier laten wekelijks hun boot schoonmaken. Dat gebeurt dan met het vieze rivierwater. Henk griezelt ervan, dus hij gebruikt het schone leidingwater om de boot te schrobben. Helaas is de druk op de kraan te laag om lekker met de waterslang te sproeien, dus vult hij iedere keer een emmer met water en schrobben maar! Het eindresultaat mag er zijn, we zien de kleur van het dek weer!

18-05 Buenos Aires - Schijn bedriegt

"Het was gezellig hè?". "Echt wel", vindt Henk. We lopen weer een ervaring en nieuwe vrienden rijker terug naar Barlovento.

Vandaag is het zover, we gaan voorzien van een lekkere fles Malbec op pad naar de asado bij onze tandeloze vriend. We bellen aan en er klinkt een prachtig muziekje. Even later wordt de deur open gedaan door een vriendelijke jongeman, die zich voorstelt als Lucas. Het blijkt de zoon van onze tandeloze vriend te zijn en hij spreekt een redelijk mondje Engels! We schuiven aan aan de gezellig gedekte tafel. Vader Roberto heet ons natuurlijk van harte welkom en dan verschijnt ook nog Carolina, de vriendin van Lucas en is het gezelschap compleet. Had ik vorige week nog wat twijfels of het nou wel zo’n goed idee was op de uitnodiging in te gaan, dan zijn die in één klap weg. Roberto is al vijfenzeventig en komt oorspronkelijk uit La Rioja in het noorden van Argentinië. Hij is tuinman, een echt natuurmens en weet wat lekker eten en goede wijn is. Hij heeft voor hij naar Buenos Aires verhuisde bij een aantal grote wijnboeren in het noorden gewerkt.

Lucas treedt in de voetsporen van zijn vader, want hij heeft landschapsarchitectuur gestudeerd en ontwerpt tuinen. Hij laat ons foto’s zien van het prachtige nieuwe appartementengebouw aan de andere kant van de straat waarvoor hij de tuin en dakterrassen heeft ontworpen. De bovenste appartementen hebben allemaal een dakterras met zwembad zien we op de foto’s! Tja, dat zie je vanaf de straat natuurlijk helemaal niet. Het ziet er prachtig strak uit. Carolina houdt zich bezig met interieurdecoratie en maakt ook zelf allerlei kunstnijverheid.

We hebben een supergezellige middag met heerlijke wijn, lekker eten en vooral super lekker ijs toe. Natuurlijk komen we niet weg zonder een vervolguitnodiging om in juli met ze mee te gaan naar La Rioja en met zes heerlijke eieren, want die zijn veel lekkerder dan die uit de supermarkt, weet Roberto ons te verzekeren;-)

 

 

19-05 Buenos Aires - Bijkomen

Het is een typische zondag vandaag. We komen lekker bij van de asado van gister en maken er een lekker luie dag van.

20-05 Buenos Aires - Ongenood gezelschap

"Getverderrie! Er zit er eentje!!!", roep ik uit. "Wat?", vraagt Henk die lekker op de bank zit te werken. "Een hele grote kakkerlak! Onder de oven!". Henk denkt dat ik opnieuw een grap maak, maar dit keer zit er echt een hele grote kakkerlak in de keuken, die ik ontdek terwijl ik aan het koken ben. Henk komt toch maar even kijken en weet hem te pakken te krijgen met een dik stuk keukenrol. Het beest is bijzonder sloom en dat is ongebruikelijk voor die beesten. Waar is hij vandaan gekomen en hoe kan het dat we nog niet eerders iets gezien hebben, want dit is toch echt wel een enorm grote. We trekken de kastjes open, om te kijken of we meer zien, maar we zien helemaal niets. Ook geen andere aanwijzingen. Ons vermoeden is dat hij tussen de spinazie heeft gezeten die we zaterdag in de supermarkt hebben gekocht. Die heb ik eerder uit de koelkast gehaald en gewassen en in de pan gegooid. Door de kou in de koelkast is hij natuurlijk helemaal murw geworden en dat zou ook verklaren waarom hij zich zo gemakkelijk liet pakken. Voor de zekerheid zet Henk een val neer, die hij fabriceert van ducttape en een lekker hapje voor eventuele andere kakkerlakken.

Iedere boot krijgt vroeg of laat deze beesten op bezoek. Je schijnt er niet aan te kunnen ontkomen, maar wij hebben tot nu toe gelukkig nog nergens last van gehad. We hebben al van meerdere boten gehoord, dat ze een kleine tot grote plaag aan boord hadden. We hopen echt dat het bij deze ene blijft en dat onze aanname klopt, want als ik iets echt ranzig vind dan is het wel kakkerlakken. Jakkie!

21-05 Buenos Aires - Op onze hoede

Als we ’s-ochtends opstaan en onze val bekijken is er gelukkig geen spoor te bekennen van andere kakkerlakken. Dus we houden hoop dat het bij deze ene blijft. We kijken nog wel weer in alle hoeken en gaten, maar zien nog steeds geen enkel teken dat er meer zitten. De tijd zal het leren en we blijven op onze hoede.

22-05 Buenos Aires - Alweer een uitnodiging

Vandaag krijgen we al weer de volgende uitnodiging voor een asado. Dit keer voor het diner bij marinero Marcelo thuis. Hij heeft ons al eens eerder gezegd dat we bij hem thuis moeten komen voor een asado, maar dit keer is het concreet: vrijdag worden we verwacht samen met Roswitha en Walter. We kijken er naar uit!

23-05 Buenos Aires - Natuurlijk niet

Ik lig nog lekker in bed als de telefoon gaat. Het is Walter. Hoe laat we ze verwachten en of ik niet vergeten was dat we ze hebben uitgenodigd te komen eten, omdat het al weer een week geleden is. Haha, nee natuurlijk zijn we dat niet vergeten. We hebben gister de boodschappen al gedaan hoor.

Om zeven uur schuiven ze bij ons aan tafel aan en gaat het gesprek natuurlijk ook over onze ontdekking eerder deze week. Zij hebben ook al ongenood gezelschap aan boord gehad, maar dan al veel eerder en het bleef ook niet bij één keer. Inmiddels zijn ze gelukkig wel van de beestjes verlost, maar het duurde wel eventjes voor ze allemaal in de vallen waren gelopen.

24-05 Buenos Aires - Duister buurtje

Om half zes gaan we op pad met Walter en Roswitha. We bestellen een Uber die ons naar het huis van Marcelo moet brengen. Het is twintig kilometer verderop en dat is nog best een eindje rijden hier. Bovendien is het spits, dus dan ben je altijd langer onderweg, maar uiteindelijk komen we op de plaats van bestemming. Alhoewel? Klopt dit wel? Het is een buurtje waarvan Marjolein zou zeggen dat je daar nou net niet moet komen. Onze Uber chauffeur kijkt ook al bedenkelijk. Weten we wel zeker dat het hier is? Gelukkig heeft Henk het nummer van Marcelo in zijn telefoon, dus bellen we hem via de WhatsApp en laten onze chauffeur even met hem babbelen. We zijn inderdaad op de goede plek en het huis van Marcelo is een stukje terug in de straat. De chauffeur keert de auto onder grote belangstelling van een aantal buurtbewoners en daar ontwaren we Marcelo, die ons met een grote glimlach toezwaait. We zijn dus toch goed hier!

Het huis is bescheiden, maar er zit een groot stuk grond achter met een grote schuur waar een enorme barbecue is en Marcelo’s werkplaats. Behalve marinero in Barlovento is hij ook nog lasser. Over het algemeen kunnen Argentijnen niet van één baan leven. Ondanks dat de club hem redelijk betaalt, klust hij dus bij om rond te kunnen komen. Even later arriveren Alejandro en zijn vriendin Paula. Zij spreken allebei Engels, dus zo nodig kunnen ze vertalen. Henk en ik kunnen ons steeds beter redden in het Spaans, maar voor Walter en Roswitha is het wel fijn. Zij zijn namelijk nog maar net begonnen met een cursus. Inmiddels ligt er een enorme hoeveelheid vlees en kip op het rooster en proosten we op het leven. Viva la vida! Als dan ook nog de vrouw van Marcelo erbij komt is het gezelschap compleet en wordt het een lekker ongedwongen typisch Argentijnse avond. En er volgt meteen een uitnodiging voor zondag om mee te gaan naar "El Campo", oftewel het platteland, voor een traditionele asado.

Rond een uur of elf brengen Alejandro en Paula ons weer terug naar Barlovento. We zitten met zijn vieren op de achterbank van de Ford van Alejandro en dat is toch wel een beetje krap. Dat wordt nog een kleine uitdaging zondag, omdat we dan bijna twee uur in de auto moeten zitten!

              

 

25-05 Buenos Aires - Iets met nadeel en voordeel

Marcelo vertelt me dat Walter en Roswitha helaas niet mee gaan morgen. Dat verbaast ons niet helemaal, want Roswitha heeft behoorlijk pijn in haar been en ze moeten nog allerlei voorbereidingen treffen omdat ze donderdag naar Duitsland vliegen. Het lost ook meteen het logistiek probleem van vier mensen op een achterbank op. Ieder nadeel heb zijn voordeel zullen we maar zeggen;-) Maar dan ken je de Argentijnen nog niet, want er gaan natuurlijk al weer andere mensen mee ook, dus er moet weer veel georganiseerd worden. Het komt er zoals we nu begrijpen op neer dat Alejandro ons morgenochtend om acht uur ophaalt en dat Henk en ik dan even later met de auto van Marcelo’s vrouw naar Navarro rijden met vast nog weer anderen bij ons in de auto. We laten het maar gebeuren.

Als we net aan ons avondeten zitten, horen we een hoop kabaal buiten vanuit Gauchita en wordt er op de boot geklopt. En ja hoor, het zijn Alejandro en Paula om te bevestigen dat ze ons morgenochtend om acht uur oppikken. Dat zit in ieder geval goed en de rest zien we morgen vanzelf.

26-05 Buenos Aires - Ken je die mop?

We staan flink op tijd op, zodat we op tijd aan de kant zijn voor onze lift. We zijn goed warm aangekleed en hebben zelfs onze rubberlaarzen ingepakt, want je weet maar nooit. Om tien voor acht staan we al klaar bij de poort van de club. Om acht uur verwachten we Alejandro en Paula, maar ja dit is Argentinië, dus het zal wel wat later worden. Maar om kwart over acht zijn ze er nog niet. Ze zullen zich toch niet verslapen hebben? We checken WhatsApp en zien dat ze allebei om kwart over zes voor het laatst hun berichten hebben gezien, dus dat zit wel goed. Toch?

Als het inmiddels half negen is en ze nog in geen velden of wegen te zien zijn, wordt het toch wel tijd eens even een berichtje te sturen vind ik. "Kunnen jullie Barlovento niet meer vinden?", app ik naar Paula. En ja hoor er komt prompt een antwoord: "Het gaat niet door vanwege het weer!". Teleurgesteld lopen we weer terug naar Gauchita. "Zulk slecht weer is het toch niet? Er is geen zon, maar wel droog. Ik snap er niets van." "Tja, wij zijn natuurlijk wel Nederlanders hè. Kennelijk vinden de Argentijnen dat het slecht weer is als de zon niet schijnt!". "Hmm, Argentijnen zijn maar watjes!", vind ik. Het kan natuurlijk ook zijn dat het verder landinwaarts wel regent en ze daarom hebben besloten niet te gaan.

Terug aan boord drinken we eerst een lekkere kop koffie en besluiten dan na de lunch maar lekker naar Tigre te gaan om te wandelen.

We nemen de Tren de la Costa en wandelen een stuk langs de rivier. Het is inmiddels heerlijk weer geworden en het is een drukte van belang in Tigre. Ook voor de Argentijnen is langs de rivier wandelen een heerlijk weekenduitje.

Benieuwd wanneer er een nieuwe kans komt om het platteland hier te bezoeken.

27-05 Buenos Aires - Driemaal is scheepsrecht

‘Ga nou maar snel anders kom je nog te laat ook." Marjolein moet even naar de dokter en ik pas een paar uurtjes op Milo. En dat vind ik bepaald geen straf! Hij groeit als kool en begint steeds meer geïnteresseerd te raken in de wereld om hem heen. Na de lunch Skypen we met mijn ouders. Het is hun 55e trouwdag vandaag en op deze manier vieren we dat een klein beetje.

Als na het avondeten de files zijn opgelost neem ik weer een Uber naar huis. Althans, dat is het plan. Als de chauffeur hoort dat hij naar San Fernando moet, haakt hij af. Het is hem te ver, want hij wil zo’n beetje stoppen voor vandaag. Als ook de volgende Uber afhaakt vlak voor hij de straat in rijdt, wordt het toch wel vervelend. Gelukkig is Uber nummer drie wel bereid me weg te brengen. Het kost helaas een hoop extra tijd, maar goed uiteindelijk ben ik weer thuis.

28-05 Buenos Aires - Dag als alle andere

De zon schijnt, dus eind van de ochtend hangt de was weer aan de lijn. Het is ook weer tijd voor boodschappen, dus onze middagwandeling krijgt bestemming supermarkt.

29-05 Buenos Aires - Dierenrijk

We hebben hier in Barlovento wat vaste "huisdieren". Er woont hier een eend, die we al weer een tijdje niet hebben gezien, maar ook een gans. De gans komt iedere dag wel even langs en soms heeft ie geluk, omdat we wat brood over hebben. Verder zijn er natuurlijk veel andere vogels, zoals reigers, parkieten en nog een heleboel andere inheemse soorten. Ook hebben we al een aantal keren een soort grote rat zien zwemmen. Vanmiddag zit hij op de oever gras te eten en kan Henk een foto van hem nemen. Uiteraard googelen we wat voor beest het nou precies is. Het blijkt een nutria te zijn. Het is een dier wat hier in de rivierdelta leeft en voornamelijk gras en waterplanten eet. Hij is ongeveer een halve meter groot en heeft een vriendelijke kop. Hij wordt ook wel beverrat genoemd, maar dat is een oneigenlijke naam. Het is namelijk geen rat en ook geen bever. Het is een knaagdier dat meer lijkt op een flink uit te kluiten gewassen cavia.

          

 

Omdat Walter en Roswitha morgen vertrekken voor een maandje naar de Heimat, drinken we vanavond gezellig een afscheidsbiertje met elkaar. We zullen ze zeker missen de komende weken.

30-05 Buenos Aires - Verhaal met een staartje

Marcelo was een paar dagen vrij, maar is er vanochtend weer. Natuurlijk komt hij even langszij voor een praatje. Tot onze verbazing zijn ze zondag wel degelijk naar het platteland gegaan. Hij dacht dat wij het alsnog niet zagen zitten zondag en daarom niet zijn meegegaan. Nou, dat zetten we meteen maar even recht! Wij stonden klaar met onze spullen, maar Alejandro en Paula haakten af, niet wij! We zien dat Marcelo er net zoveel van baalt als wij. "Als we weer gaan, dan haal ik jullie zelf op hoor", belooft hij.

Het is Hemelvaart vandaag, maar ook slecht weer. Dat laatste komt hier gelukkig niet zo vaak voor, maar wij zitten ’s-middags zowaar binnen met de kachel aan. Lekker knus!

31-05 Buenos Aires - Lekker saai

Vandaag is het gelukkig opnieuw heerlijk weer, dus we wandelen maar weer eens en rommelen verder maar wat aan. Kortom, lekker saaie relaxte dag verder.

 

  Terug naar beginpagina