01-01 Holwerd - Weer thuis

Het is nog net licht als ik de sleutel in het slot draai van ons huis in Holwerd. Na iets meer dan een jaar ben ik weer thuis. Nou ja, thuis? Thuis is inmiddels ook Romlea. Als ik binnen kom is het vertrouwd, maar zie ik ook dingen waarvan ik vergeten was dat ze er stonden of dat ik ze had. Het is een rare gewaarwording. In de keuken moet ik zoeken waar ik wat ook maar weer heb. Ik heb natuurlijk niets in huis, dus mijn moeder heeft me soep meegegeven. Na al het oudjaar snoepen en het eten van door mijn zus meegenomen appelflappen vanmiddag, vind ik een gevuld soepje wel prima voor vandaag. Morgen maar eens even boodschappen doen.

02-01 Holwerd - First things first

Vandaag ga ik opnieuw naar Leeuwarden voor een afspraak bij de opticien. Ik ben toe aan een nieuwe bril. De oude is niet meer sterk genoeg en het montuur is ook niet meer wat het geweest is. Nadat mijn ogen zijn opgemeten, zoek ik een hip en zeezeilerbestendig montuur uit. De glazen worden met spoed besteld, want de bril moet natuurlijk wel op tijd klaar zijn voor mijn vertrek naar Argentinië.

En dan is het lunchtijd en eet ik een broodje bij mijn ouders. Na de lunch staat de volgende boodschap van mijn lijstje op het programma, babyspullen voor Marjolein en Pablo. Ik ga samen met mijn moeder naar een grote zaak in Leeuwarden waar ze vast alles hebben dat Marjolein me heeft doorgegeven. Leuk hoor al die babyspullen!:-)

Eind van de middag ga ik bij Jeltje langs en krijg daar de vraag of ik blijf eten. Nou dat sla ik niet af natuurlijk! Lekker!

03-01 Holwerd - Pakjesdag

Vandaag moet ik thuis zijn omdat er allerlei bestelde spullen worden bezorgd. Dat geeft me meteen de tijd om eens even goed door het huis te gaan. Jeltje past fantastisch goed op ons huis, maar spinnetjes weten overal op verdekte plekken webben te maken in een jaar tijd. Eind van de dag zijn alle pakjes binnen en is het huis weer lekker fris.

04-01 Holwerd - Voor wat hoort wat

Vandaag rij ik opnieuw naar Leeuwarden. Ik mag van mijn ouders hun auto de weken dat ik hier ben gebruiken en dat is superfijn. Mijn moeder doet één keer per week al haar boodschappen en natuurlijk rij ik daarvoor met haar naar de supermarkt. Kan ik mooi ook meteen mijn eigen boodschappen doen. Maar eerst ga ik langs de Mediamarkt, Praxis en Gamma. Er moet een nieuwe melkopschuimer komen, onderdelen voor onze kranen en diverse bouten, moeren en schroeven voor de boot die in Argentinië niet te krijgen zijn. De melkopschuimer is nog een lastige, ik vind er geen een die aan mijn wensen voldoet. De rest van de spullen lukt allemaal, behalve de door Henk gevraagde koperen of messing schroeven. Dat wordt later nog maar eens bij Auke Rauwerda langs. Als die het niet heeft bestaat het niet!

Ik lunch bij mijn ouders en doe ’s-middags boodschappen met mijn moeder, dan snel een kop thee en op naar de fotowinkel om mijn camera weg te brengen voor een servicebeurt. Helaas de winkel is een lang weekend dicht! Nou, dan volgende week maar in de herkansing. Opnieuw terug naar mijn ouders, want ik moet nog een hoop dingen uitzoeken op internet. Thuis heb ik geen internet meer, want dat hebben we natuurlijk opgezegd toen we vertrokken. Het is hard werken in die paar uurtjes dat ik nu wel even een snelle verbinding heb. Het is al laat als ik weer thuis in Holwerd ben. Al weer een dag voorbij gevlogen.

05-01 Holwerd - Slecht nieuws

Als ik onder de douche vandaan kom, zie ik dat mijn moeder heeft gebeld. Ik app haar terug of het belangrijk is, en ze belt meteen weer terug. Het gaat niet goed met mijn vader. Ik druk haar op het hart meteen 112 te bellen en ga zo snel mogelijk naar Leeuwarden. Als ik bij het ziekenhuis aankom, rijdt de ambulance net weg van de spoedeisende hulp. Gelukkig gaat het redelijk met mijn vader, maar zijn spraak en geheugen zijn slecht. Hij wordt opgenomen op de Braincare van de afdeling Neurologie.

In de loop van de middag ga ik met mijn moeder mee naar huis, eet met haar en dan weer terug naar het ziekenhuis om spullen te brengen en mijn vader te bezoeken. Mijn moeder is inmiddels geroutineerd in het inpakken van het ziekenhuis koffertje. Mijn vader moet een aantal dagen in het ziekenhuis blijven voor onderzoek. Als het bezoekuur is afgelopen, breng ik mijn moeder weer naar huis. Vanavond gaat haar schoonzus even met haar op bezoek. Ik rij op de terugweg naar Holwerd langs de ouders van Henk, want die hebben mij nog niet gezien sinds ik terug ben in Nederland. We kletsen gezellig bij en ik beloof ze zo snel mogelijk weer langs te komen om de foto’s van het afgelopen jaar te laten zien.

06-01 Holwerd - Collegiaal bezoek

Ik heb eerder deze week afgesproken vanmiddag bij Rens en Hotske langs te gaan. Rens is een oud-collega van mij en is onlangs met zijn gezin verhuisd naar een prachtig huis in Koarnjum. Uiteraard moet ik het hele huis zien en kijken we foto’s van onze reis. Leuk elkaar weer eens gezien te hebben! Vanuit Koarnjum rij ik door naar mijn ouders huis. Ik haal mijn moeder op en we rijden naar het ziekenhuis om mijn vader te bezoeken. Uiteraard is mijn moeder eerder vandaag ook al geweest. Gelukkig is het ziekenhuis niet ver van hun huis en was het goed weer om op de fiets te gaan. Het gaat al weer een stuk beter met mijn vader. Hij is van het infuus af en we gaan lekker beneden zitten in plaats van op zijn ziekenhuiskamer. Na het bezoek breng ik mijn moeder thuis en ga weer terug naar mijn eigen huisje.

07-01 Holwerd - Trots neefje

Omdat er al veel spullen binnen zijn, ga ik vast proefpakken om te kijken hoeveel ik in één koffer kwijt kan. Ik hou nog zat ruimte over, maar nog lang niet alle spullen zijn binnen. Als ik bedenk wat er nog allemaal moet komen, vraag ik me af of ik het allemaal in één koffer kwijt ga kunnen. Henk heeft pakjes bij Johan, zijn zwager en man van Jeltje, laten bezorgen, dus die haal ik in de middag op. Als ik de auto parkeer en hun zoontje Jesse ziet dat ik erin zit, rent hij op me af en krijg ik een dikke knuffel. Hij heeft twee vriendjes te spelen en vertelt vol trots, "Dat is Thea, die maakt een wereldreis met mijn oom Henk. Met de boot!". Prachtig toch?

08-01 Holwerd - Weer naar huis

"Wil je dikke of dunne werkhandschoenen?", app ik maar weer eens naar Henk in Mar del Plata. Ik ben bij Auke Rauwerda in Leeuwarden. Een begrip in Leeuwarden en wijde omtrek. Als Auke het niet heeft, bestaat het niet. Na tevergeefs op zoek te zijn geweest naar de door Henk gevraagde koperen schroeven bij de reguliere bouwmarkten, ben ik vandaag hier maar naar toe gereden ook al ligt het niet op de route. En uiteraard hebben ze hier wel wat ik nodig heb. Dan door naar de fotowinkel om mijn camera voor een servicebeurt weg te brengen. Ik heb de laatste maanden irritante vlekjes op mijn foto’s die niet door vuil op de lens komen. Ik krijg bijna een hartverzakking als ik hoor wat het moet kosten om de camera helemaal na te kijken en de sensor te reinigen en van een nieuwe coating te voorzien, maar het moet toch maar. Ik ga immers nog vele foto’s maken de komende jaren en ben het iedere keer bewerken wel een beetje zat aan het worden. Nu maar hopen dat hij er, zoals de beste man beloofd, weer jaren tegen kan.

Dan rijd ik door naar het ziekenhuis waar we om half vijf een familiegesprek hebben. Mijn vader mag gelukkig weer naar huis. Uitkomst van de onderzoeken is dat hij hoogstwaarschijnlijk opnieuw een TIA heeft gehad. Hij is blij dat hij weer naar huis mag.

09-01 Holwerd - Natuurramp

Op de Noordzee is een containerschip eerder deze week 291 containers verloren. De spullen uit de containers spoelen aan op de Waddeneilanden en langs de dijken van de Friese kust. De hoeveelheid rotzooi die aanspoelt is onvoorstelbaar. Met man en macht is men bezig om de stranden, duinen en dijken van de troep te ontdoen. De aandacht in de pers is eigenlijk minimaal. Maar als ik de foto’s in de krant en beelden op televisie zie, is het drama niet te overzien. De grote spullen zijn redelijk eenvoudig op te ruimen, maar het gevaar zit hem in alle kleine stukjes plastic die in zee terecht komen. Ik vraag mij af of de omvang van deze ecologische ramp wel doordringt in Den Haag.

Ik ga maar weer eens naar Leeuwarden. Mijn bril is binnen, mijn camera is klaar en mijn zoon Marc komt vandaag! Ik verheug me op zijn bezoek, want het is al weer een jaar geleden dat ik hem zag.

10-01 Holwerd - Proefpakken

Het is helaas slecht weer, dus iets leuks doen zit er niet echt in. Marc en ik kijken samen de foto’s van het afgelopen jaar en kletsen lekker bij. ’s-Middags rijden we naar de dijk en kijken even bij de veerboot. Als we weer terug zijn ga ik vast proefpakken. Ik ben benieuwd of ik alle spullen die inmiddels binnen zijn in één koffer en het rolkoffertje kan krijgen. Het lijkt erop dat het gaat lukken het bij één grote koffer te houden. Ik geef Marc nog een paar boekjes voor Marjolein mee in plaats van die zelf mee te nemen.

Ondertussen is Henk in Mar del Plata druk bezig om uit te zoeken of hij een goedkopere oplossing kan bedenken dan simpelweg de nieuwe furler daar te bestellen tegen hoge kosten. We zijn er net achter gekomen dat we een behoorlijk hoog eigen risico hebben in het gebied waar we nu varen. Dat is een flinke domper op de uitspraak van de verzekering dat ze de kosten van reparatie zullen vergoeden. Het voelt als een sigaar uit eigen doos.

11-01 Holwerd - En weg is hij al weer

Marc moet helaas vandaag al weer terug naar huis. We staan op tijd op en gaan koffie drinken en lunchen bij mijn ouders. Zo ziet hij opa en oma ook nog even. Erg jammer dat we niet meer tijd samen hadden, maar ja, ik kwam natuurlijk ook vrij onverwacht naar Nederland en dan staat er natuurlijk al veel in de agenda. Een bezoek aan je moeder moet er dan ergens tussen gepropt worden.

Henk kan vandaag zijn lol ook weer eens op. Hij moet zijn visum gaan verlengen en dat is natuurlijk weer een feestje!;-) Het duurt uren en er buigen zich weer meerdere immigratie ambtenaren over zijn verzoek. Uiteindelijk is het gelukt en mag hij weer drie maanden langer blijven.

12-01 Holwerd - Een goed gesprek

En ook vandaag stap ik weer in de auto naar Leeuwarden. Mijn zus en ik hebben met mijn ouders afgesproken. Omdat mijn vader slechter wordt moet er over een aantal dingen worden nagedacht en gesproken. Wat dat betreft is het wel fijn dat ik in Nederland ben.

13-01 Holwerd - Belofte maakt schuld

Eindelijk heb ik tijd om weer bij de ouders van Henk langs te gaan. We kijken natuurlijk de foto’s van de reis. Dat zijn er best veel, maar ze vinden het natuurlijk prachtig. Om vier uur komt Henk in de lucht op FaceTime. Dat was al afgesproken, maar wel handig dat ik er ben om te helpen de verbinding te leggen. Als alle foto’s zijn bekeken nemen we met een dikke tút en knuffel afscheid van elkaar.

14-01 Holwerd - Huismus

Eindelijk kom ik toe aan wat dingen die ik in huis wil doen. De bovenverdieping krijgt een schoonmaakbeurt. Ook al is er een jaar lang niemand in huis, het wordt toch wel vies. Stof dat door de roosters in de ramen naar binnen komt en spinnetjes kunnen het ook niet nalaten hun webben te maken. Het valt gelukkig mee, maar het voelt toch wel fijn als alles weer fris is. Zo kan het er weer even tegen. Verder zet ik de eetkamertafel in de olie en doe wat wasjes.

Ik ga met van mijn moeder geleende regenlaarzen het platte dak op om de regenwaterafvoeren te ontstoppen. Er is wat blad en andere prut voor de afvoeren terecht gekomen, waardoor er een flinke laag water op het dak staat. Een werkje van niks en het water stroomt meteen van het dak af de afvoerpijpen in.

’s-Middags ga ik op pad om wat testfoto’s met mijn camera te maken. Ik wil zeker weten dat de foto’s weer vlekkeloos zijn voor ik vertrek.

      

 

"Eet je mee vanavond?", vraagt mijn zus. Nou, dat aanbod sla ik niet af natuurlijk. Ik had met haar en Ate, mijn zwager, afgesproken vanavond langs te komen om de foto’s van het afgelopen jaar te laten zien en gezellig bij te kletsen. We hebben elkaar de afgelopen twee weken al een aantal keer gezien, maar dat was natuurlijk in verband met de opname van mijn vader. Het is al na enen als ik mijn bed induik, maar het was gezellig!

15-01 Holwerd - De laatste inkopen

Op naar Dokkum vandaag voor een nieuwe rugzak. We hebben allebei eenvoudige rugzakjes die eigenlijk niet geschikt zijn voor het vervoer van zwaardere dingen of het maken van lange wandelingen. Ik heb in Argentinië al eens gekeken naar een goede rugzak, maar kon het daar niet vinden. In Dokkum zit een buitensportwinkel, daar moeten ze vast wel goede rugzakken verkopen. Ik zoek een mooi model uit, dat een speciale damesfit heeft en geschikt is voor warme oorden. We gaan nu eerst wel naar Patagonië, maar daarna de Pacific in en niets is zo vervelend als een rugzak die je rug af drijft. Op de terugweg naar Holwerd rijd ik langs de Dokkumer Vlaggen Centrale voor een nieuwe Nederlandse vlag en een quarantaine vlag. Onze vlag is bijna versleten en we hebben er maar één op reserve. Een gele quarantaine vlag hebben we tot nu toe nog niet echt nodig gehad, maar de Chilenen schijnen daar wat strenger in te zijn. In Buenos Aires heb ik er geen kunnen vinden, dus dan maar uit Nederland meenemen.

16-01 Holwerd - Overgewicht

Er kan echt helemaal niets meer bij! De koffer zit vol en gaat iets over de 23 kg. Met een beetje geluk gaat dat wel goed, maar mijn handbagage is echt veel te veel. Ik mag in totaal twaalf kilo in mijn handbagage meenemen, maar heb er tweeëntwintig! Benieuwd of het problemen gaat opleveren vrijdag bij de KLM.

17-01 Holwerd - Auto retour

Ik rij voor de laatste keer naar Leeuwarden om de auto naar mijn ouders terug te brengen en afscheid te nemen. ’s-Middags kan ik inchecken voor mijn vlucht van morgen, maar het online inchecken lukt helemaal niet. Ik krijg iedere keer een foutmelding. Ik probeer het behalve op mijn laptop ook op mijn iPad met hetzelfde resultaat. Ik raak er tamelijk gestresst van. Heb je uitstekend internet, doet de site het gewoon niet. Dan maar op de ouderwetse manier, oftewel bellen. Er blijkt een storing te zijn waardoor online inchecken inderdaad even niet mogelijk is, gelukkig lukt het via de telefoon wel. Ik download mijn treinkaartje en zet het in de NS-app. Nu is alles klaar voor de reis van morgen. Ik neem afscheid van mijn ouders en ga met de bus terug naar Holwerd, wat op zich een wereldreis is, want ik doe er meer dan anderhalf uur over.

18-01 Holwerd - In de vlieger

Ik word gelukkig door Henderica, de dochter van Jeltje, naar het station in Leeuwarden gebracht. Het is de start van een lange reis. Zodra ik op Schiphol ben, zet ik eerst mijn koffer op de grote weegschaal in de vertrekhal. Oef, iets meer dan drieëntwintig kilo. De incheckmachine zal dat niet accepteren, maar de grondstewardess bij de incheckbalie hopelijk wel. Als ik bij de incheck kom, krijg ik als eerste de vraag waarom ik geen retourticket heb. Nou dat is vrij eenvoudig uit te leggen natuurlijk, ik ga terug naar onze boot in Mar del Plata. Of ik daar bewijs voor heb? Tja, dan moet ik even zoeken op mijn telefoon. Omdat ik de weg blokkeer voor andere reizigers word ik doorverwezen naar de incheckbalie even verderop. Komt dat even goed uit, want dat betekent dat ik sowieso mijn koffer niet bij de machine hoef in te checken. Ik vertel de grondstewardess dat ik met de boot op wereldreis ben en even voor familiebezoek terug naar Nederland ben geweest. Deze dame vindt bewijsstukken helemaal niet nodig en gelooft mij direct. Mooi zo! Nu de koffer nog. Zonder problemen wordt die ingecheckt met een gewicht van 23,6 kilo. Naar mijn handbagage wordt verder helemaal niet omgekeken en ik loop zo door naar de security check. De eerste horde is genomen. Bij de security check moet ik mijn rolkoffertje open maken en dat verbaasd me niks. Het blijkt om het doosje met visitekaartjes te gaan dat ik daarin heb gepakt. Ook mijn rugzak heeft de belangstelling, maar die hoeft niet open. Na een extra scan mag ik door. Ik trakteer mezelf op een heerlijke milkshake en loop dan naar de gate. Mijn vlucht vertrekt mooi op tijd. Nu maar hopen dat ik deze reis wel een beetje kan slapen.

 

  Terug naar beginpagina