19-10 Buenos Aires - Een dagje niks

Omdat we best wel moe zijn van de afgelopen reis en onze gast één dag in Buenos Aires eigenlijk ook wel genoeg vindt, besluiten we lekker uit te rusten vandaag. De enige activiteit die we ondernemen is het doen van de boodschappen en dat is vandaag een makkie, want we kunnen lekker met onze huurauto. Ik koop meteen maar een deel van het meel in voor de komende maanden. Op de groenteafdeling zie ik groene asperges, dus dat wordt een heerlijke voorjaarsmaaltijd vanavond!

20-10 Buenos Aires - In vogelvlucht

"Ik zoek vast een plekje uit, haha!". We zijn opnieuw op de beroemde begraafplaats van Recoleta. Henderica vindt het net als wij een bijzondere plek met al die overledenen in hun bovengrondse grafhuizen. We zijn onze citytour vandaag begonnen met een ritje in de Tren del Costa, het treintje dat langs oude stationnetjes van Tigre naar San Isidro rijdt. Daar stappen we over op de trein naar Buenos Aires. Als eerste bezoeken we het Plaza de Mayo, het beroemde plein waar de dwaze moeders jarenlang actie voerden voor de terugkeer van tijdens de militaire dictatuur verdwenen kinderen. De moeders schijnen er nu op donderdagmiddag nog te lopen, maar wij hebben ze er nog niet gezien. Geschilderde witte hoofddoekjes op het plein herinneren aan vroeger tijden waarin deze moeders vrijwel dagelijks op het plein waren. Het ligt direct voor het presidentiële paleis, het Casa Rosado. Vanaf het plein wandelen naar de Avenida 9 de Julio, niet alleen de breedste boulevard van Buenos Aires, maar naar het schijnt van de hele wereld. Het verkeer en het openbaar vervoer rijdt daar op een viertal dubbele rijbanen overheen. Op de Plaza de la Republica staat de grote Obelisk die daar in 1936 is gebouwd als herinnering aan het vierhonderdjarig bestaan van de stad. Het is nog een behoorlijke wandeling naar El Alteneo, de bekendste boekhandel van Buenos Aires. Een must om deze ook met Henderica weer te bezoeken, want hier moet je als rechtgeaarde boekenwurm toch echt wel geweest zijn! Na een heerlijke lunch wandelen we verder naar Recoleta en vanaf daar nemen we de bus naar het station om weer met de trein terug naar San Fernando te gaan.

Ondanks dat het weer niet echt geweldig was, hebben we toch een heerlijke dag gehad.

21-10 Buenos Aires - Moederdag!

Vandaag vertrekt Henderica weer naar Nederland. Henk brengt haar naar het vliegveld en zet mij af bij Any, de moeder van Pablo. In Argentinië is het vandaag moederdag. Het wordt hier net als in Nederland in het voorjaar gevierd, en dat betekent dus vandaag! Als ik aankom steekt Pablo net de barbecue aan. En dat is echt wel een ander soort dan de zielige barbecues die wij in Nederland kennen. Dat kan ook niet anders, want er gaan enorme stukken vlees op. Niks zielige stokjes saté en hamburgers, maar grote stukken bief en flinke worsten. Het roosteren van vlees op de barbecue is hier een way of life.

En bij moederdag horen natuurlijk cadeautjes. Ik krijg een echt Argentijnse kip van stof voor in de keuken. Je kunt er plastic zakjes in bewaren en aan de onderkant eruit trekken, zodat je niet in je keukenkastje hoeft te zoeken. Vooral erg decoratief natuurlijk. En deze is helemaal bijzonder, want er staan fietsen op afgebeeld. Een mooie combi tussen Argentinië en Nederland!

Even later komen Hernán en Chari met de kleine Pilar binnen en hebben we drie moeders en één bijna moeder aan tafel. Het is gezellig met lekker eten en heerlijke wijn. Als we net het toetje op hebben, komt Henk terug van het vliegveld. Er is nog genoeg voor hem om ook zijn buik rond te eten.

         

 

22-10 Buenos Aires - Bijkomen

We moeten weer aan het klussen, maar dat komt er nog niet echt van vandaag. Henk brengt ’s-ochtends de huurauto terug naar de verhuurder en ik doe een wasje. Verder komt ons niet veel uit handen. We moeten zowaar uitrusten van de afgelopen drukke week lijkt het. We hebben natuurlijk ook heel wat afgereisd, dus dat is niet zo gek. We accepteren het maar gewoon.

23-10 Buenos Aires - Ziekenboeg

Henk heeft een buikgriepje opgelopen en heeft daar afgelopen nacht behoorlijk last van gehad. Hij blijft de hele dag lekker in bed en probeert voorzichtig weer wat te drinken en te eten. Gelukkig blijft het er allemaal dit keer wel in, maar hij heeft behoorlijk hoofdpijn en is verder natuurlijk zo slap als een dweil. Ik zorg vandaag voor de patiënt en doe maar weer eens een wasje en lees verder lekker in mijn boek.

24-10 Buenos Aires - Nog een luie dag

Als we wakker worden regent het en is het koud. Gôh wat vervelend, nu moeten we verplicht uitslapen! Het blijft de hele dag af en aan regenen, dus we nemen het er lekker van. Beetje fimpjes monteren en lekker lezen. Zo vervelend!;-)

25-10 Buenos Aires - Werkverschaffing

"U moet een kaartje bij het loket kopen", legt een van de twee dames bij de ingang van het perron ons uit. We snappen er niets van. Op de heenreis eerder vandaag was dat ook niet nodig. We konden gewoon met onze Sube-pas, dat is de Argentijnse OV-kaart, afrekenen in de trein. Maar ze is onverbiddelijk, we moeten toch echt bij het loket een kaartje kopen. Tot onze verbazing rekenen we dat kaartje bij het loket gewoon af met onze Sube-Pas. Een kaartje kost vijftien peso, omgerekend zo’n dertig cent. Als we hebben afgerekend kunnen we met het papieren bonnetje door het hekje het perron op. Als we eenmaal in de trein zitten wordt ons kaartje gecontroleerd door een conducteur, die begeleidt wordt door een bewaker. Wij verbazen ons enorm over de hoeveelheid mensen die aan het werk zijn, voor iets dat al geautomatiseerd is. Twee mensen achter het loket om kaartjes te verkopen, twee dames bij de ingang van het perron om te controleren of we wel een kaartje hebben om door het poortje te gaan, wat we in principe met onze Sube-pas kunnen openen en vervolgens een conducteur met bewaker om ons kaartje nog een keer te controleren in de trein. Als dan ook nog een tweede machinist aanschuift in de bestuurdersruimte van de trein is het feest helemaal compleet. En dat kost dan vijftien peso per persoon. Wij snappen nu wel dat de Argentijnen vijftig miljard steun van het IMF nodig hebben!

En dit was niet de enige verbazing van vandaag. Het doel van onze reis was Tigre, zes kilometer verder de rivier op van waar wij liggen met de boot, om daar de verblijfsduur van onze boot te verlengen bij de douane. Ook dit is weer een hele onderneming. Vanaf het station lopen we naar het douanekantoor. Na eventjes zoeken vinden we het en we worden direct geholpen. We mogen meelopen naar een kantoortje in de terminal voor de toeristenboten en na het beantwoorden van een aantal vragen en het invullen van de benodigde gegevens, krijgen we keurig een document in viervoud mee, waarvan ze eentje terug willen gestempeld door de Prefectura. Dat betekent weer terug lopen naar het kantoor van de Prefectura even verderop. Daar buigen zich uiteindelijk drie man over de formulieren van de Douane alsof ze die voor het eerst zien. Ze snappen er niets van. Na veel heen en weer gebel, stellen van aanvullende vragen aan ons en het bestuderen van al onze papieren besluiten ze uiteindelijk de douaneformulieren te stempelen en kunnen we weer terug naar de Douane om één kopie af te geven. Daar is het inmiddels een gezellige boel, want ze vieren de verjaardag van één van de medewerkers. Wij zijn ook blij omdat we nu weer alles voor de komende drie maanden geregeld hebben!

26-10 Buenos Aires - Het komt er niet meer van

Eigenlijk wilde Henk vandaag de mast in om de mastheadunit te demonteren, zodat we kunnen testen of de nieuwe kabel inderdaad ons probleem met de windmeter oplost. Maar als we terug komen van de boodschappen is het nog wat te warm, dus we drinken eerst een kop thee, gevolgd door wat fris. En dan komt het er nog niet van. Henk voelt zich nog steeds niet helemaal top en dan is zo’n klusje boven in de mast niet echt aanlokkelijk. We besluiten het morgen maar te doen. Al met al is het dan ook bepaald geen productieve week, maar gelukkig zit het ons niet op de rug. Volgende week in de herkansing!

27-10 Buenos Aires - Borreltijd!

"Drinks together with St. Michel this evening in the marina?". Een whatsapp-berichtje van Gaëlle van de Pikaia. Ja hoor, gezellig. Ik vraag haar of ze ook Bernard en Werner heeft uitgenodigd. "No", komt er terug. "They’re our neighbours?". En dat vind ik wel heel grappig, ze liggen stijf tegen de Black Forest aan, maar hebben nog niet door dat Bernard en Werner ook bij de Zuid-Amerika zeilclub horen. Nou ja, de broers zijn natuurlijk ook pas sinds gister weer aan boord na een uitstapje van twee weken.

Het wordt een ongedwongen gezellig samenzijn aan één van de picknicktafels aan de kant. Helaas konden de mannen van de St. Michel er niet bij zijn, maar dat mag de pret niet drukken.

28-10 Buenos Aires - Dan toch maar de mast in

Henk gaat vandaag alsnog de mast in. Normaal klussen we niet in het weekend, maar aangezien we de afgelopen week eigenlijk vrij weinig hebben gedaan, moet het vandaag toch maar gebeuren. Hij demonteert de mastheadunit, test deze met de nieuwe kabel en helaas…hij doet het alsnog niet. En dat is flink balen, want we waren er eigenlijk wel van overtuigd dat het de kabel was. Die hebben we immers in Brazilië al doorgemeten en daar vonden we één draad die niet functioneerde. En wat blijkt, in de nieuwe kabel doet precies dezelfde draad ook helemaal niets. Dus kan dat het probleem niet zijn en hebben we nu een hele dure reservekabel nutteloos in het vooronder liggen. "Ik heb ze verdorie nog wel een foto gestuurd en de uitleg van wat ik heb gevonden. En geen enkel bericht dat het normaal is dat die draad niets doet". Henk is echt niet blij. De service van het topmerk B&G laat flink te wensen over en dat terwijl het ding nog in de garantieperiode zat toen hij stuk ging. Gelukkig is North Sails hier in San Fernando ook dealer van B&G, dus daar moet het ding dan morgen maar naar toe.

29-10 Buenos Aires - Een kuip vol

"We hebben goed nieuws en we hebben slecht nieuws", vertellen Nick en Leo als ze hun dinghy langszij leggen. "Hier is bier, maar het is niet koud!". Ze stappen aan boord met een plastic tas vol blikjes en een grote fles bier. En dan zit de kuip aardig vol, want Pierre en Ping zijn net gearriveerd. Ze zijn even op bezoek vanuit Buenos Aires, waar ze een paar dagen verblijven. Hun boot Ithaca ligt in La Plata. En natuurlijk hebben onze Zuid-Afrikaanse vrienden daar weer eens een gratis ligplaats gevonden. Terwijl de kinderen van Pierre en Ping zich vermaken op het voordek, drinken we een lekker koud biertje uit onze koelkast en praten we bij.

Eerder vanmiddag zijn onze zeilen en de buiskap weer terug gebracht door de Argentijnse zeilmaker. En dat ging niet helemaal zonder slag of stoot. Henk legde de zeilzakken op het voordek van het taxibootje en dat ging prima totdat er een wat zwaar uitgevallen Argentijn niet zo heel zachtzinnig aan boord stapte. Met een grote plons verdwenen de genua en het grootzeil in het water. Gelukkig bleven de zeilzakken drijven en kreeg Henk ze snel weer aan boord. Marineiro Podgo was er niet blij mee en was best een beetje boos op zijn landgenoot.

30-10 Buenos Aires - Van de regen in de drup

Regen, regen en nog eens regen vandaag. Het heeft ook een voordeel, het vieze rivierwater spoelt zo mooi weer van onze zeilen af. Die hebben we gister niet meer kunnen hijsen, want het was al donker na de borrel en het avondeten. We doen vandaag wat kleine klusjes en krijgen bericht van North Sails. De printplaat in de mastheadunit is kaduuk en dat is dan meteen een reparatie van iets meer dan driehonderd dollar. Daar worden we niet echt blij van. Ik ben benieuwd of het Henk gaat lukken nog iets van dat geld terug te krijgen van B&G in Engeland…

31-10 Buenos Aires - Je kan de mast in

Gelukkig schijnt het zonnetje weer vandaag en dus gaat Henk maar weer eens de mast in. Dit keer om de gerepareerde mastheadunit terug te plaatsen. Hij geeft mij een teken zodra hij zover klaar is dat ik kan testen of hij inderdaad werkt. Ik zet de knop op het schakelpaneel om en ga naar buiten in de verwachting weer keurig windsnelheid en -richting op de meters te zien. Maar helaas...."Nog steeds alleen maar streepjes!", roep ik naar boven. "Laat me maar weer naar beneden dan!", komt er terug. Als Henk even later nog een keer test als hij beneden is, blijven er streepjes op de meters staan. We snappen er niets van. "Moet je de boel misschien rebooten?", vraag ik. Henk bedenkt dan dat hij wellicht de meter bij het systeem moet aanmelden. En ja hoor, dat is de truc! Gelukkig doet hij het nu, dus hijs ik Henk opnieuw de mast in. Toch wel heel fijn die elektrische lieren!;-)

01-11 Buenos Aires - Dekzwabber

Eindelijk is het prima weer om de zeilen weer te hijsen. Niet teveel wind en redelijk schuin van voren. Als we klaar zijn maak ik maar eens een begin met het schoonmaken van het dek. Het is vreselijk vies geworden sinds we in Buenos Aires zijn. We weten wel gelijk weer hoe het ook maar weer was op zoet te liggen!

02-11 Buenos Aires - Wind? Welke wind?!

"Niet normaal zeg, zo hard het waait! En in geen enkele weersvoorspelling of gribfile te vinden hè." Het waait dat het rookt buiten en Romlea ligt behoorlijk te schommelen. Henk gaat toch maar even buiten kijken of we goed vast liggen. Nou, dat is wel in orde. Nu maar hopen dat de twee jachten aan stuurboord ook goed vast liggen. Daar is niemand aan boord en Henk heeft er niet echt veel vertrouwen in, maar we kunnen er verder weinig aan veranderen. Ik haal nog maar een keer de laatste gribs binnen. Volgens de gribs moet het vrijwel windstil zijn....juist!

 

  Terug naar beginpagina