14-07 Ilha Grande - Nog net geen Appie

We staan op tijd op vanochtend. De gribs geven ook voor de komende dagen geen wind aan hier in de baai, dus gaat de Knor aan. Er is werkelijk geen zuchtje wind tot aan Paraty aan toe.

    

 

We gaan voor anker tussen twee jachthavens in. De belangrijkste reden waarom we geen jachthaven in gaan is uiteraard dat we illegaal zijn, maar het spaart natuurlijk ook gewoon weer geld uit dat we liever aan andere dingen besteden. We hadden al gehoord van Anna en Paolo van de ZoomaX dat de jachthaven hier schreeuwend duur is. We lunchen en gaan dan naar de supermarkt, waar we flink inslaan. We vonden de keuze in Rio al geweldig, maar hier is het assortiment nog uitgebreider. Het is nog net geen Appie, maar we kunnen met gemak weer twee weken vooruit.

15-07 Ilha Grande - Meu Deus!!!

"Meu Deus!!!!" "Meu Deeeeuuuuuus!!!", klinkt het meerdere malen uit de mond van Tony. Ik lig zowat dubbel van het lachen en Henk ook. Maar ik ben nog veel verbaasder over wie Henk nu weer heeft meegebracht naar Romlea. Het enige wat Henk tegen me zei, toen hij terug aan boord kwam, is dat het een heel verhaal is, dat hij me straks wel zal vertellen.

Henk is vanochtend om half tien naar de kant gegaan met fiets en twee lege gasflessen die gevuld moeten worden. Ik ben aan boord gebleven om een brood te bakken en de was te doen. Het is al half twee als Henk eindelijk weer terug aan boord komt samen met deze Tony. "Deze jongen heeft me ontzettend geholpen vanochtend", zegt Henk later als hij Tony terug naar de wal heeft gebracht. Henk heeft een heel avontuur achter de rug. Hij was als eerste naar het bedrijf gefietst waarvan we dachten dat ze onze gasflesjes wellicht konden vullen. Dat bleek echter niet mogelijk, maar ze hadden wel een ander adres voor hem. Dus Henk op weg, maar zijn fietsbanden zaten niet al te vol met lucht en de weg werd steeds slechter. Hij stopt bij een huis en vraagt of ze hem wellicht kunnen helpen met een fietspomp. De Braziliaanse man die hij aanspreekt roept zijn zoon erbij, want die spreekt wel een woordje Engels. En dat is dus Tony. Tony doet een belrondje naar zo’n beetje al zijn vrienden om te kijken of er iemand een geschikte fietspomp heeft. Zijn vader vindt het te lang duren en Henk moet maar op zijn fiets naar de gasleverancier, want die gaat om twaalf uur dicht. Ondertussen kan Tony dan wel het probleem met Henk zijn fietsje oplossen. Henk stapt op de beste man zijn fiets en vervolgt zijn weg naar de gasleverancier, die helaas al gesloten blijkt. Als hij terug komt ligt zijn fiets al achter in de kofferbak van Tony. "I will help you to solve the problem!", zegt Tony en de mannen gaan op weg. Eerst terug naar de gasleverancier waar Henk net vandaan kwam. Tony wil zelf wel even checken of er inderdaad niemand meer aanwezig is. Dan op naar de ijzerwarenwinkel, want die zouden moeten weten of de man van het gas er inderdaad niet is. En hij blijkt inderdaad er niet te zijn vandaag. Dan op naar de plaatselijke fietsenmaker. Die heeft de banden gelukkig snel weer opgepompt. En of dat nog niet genoeg is, rijdt hij ook nog even langs een ander adres waar Henk volgens hem meer kans heeft om de gasflessen gevuld te krijgen en die morgen weer open zijn. Tony wil er niets van weten dat Henk weer terug fietst en brengt hem met de auto terug naar de haven. Natuurlijk biedt Henk hem aan Romlea te komen bekijken en dat is wat er nu gebeurt. Tony vindt Romlea helemaal geweldig. Hij is wel vaker op een zeilboot geweest, maar nog nooit op eentje zo groot als die van ons. Vandaar zijn uitroepen.

Na de late lunch vertrekken we opnieuw naar de kant met onze fietsen om dan eindelijk het oude deel van Paraty te gaan bekijken. Het is een prachtig met hulp van UNESCO gerestaureerd dorp. In vroeger tijden werd hier goud verhandeld, nu is het een toeristische attractie met vele restaurantjes en winkeltjes.

            

 

Tony vertelde eerder dat hij als receptionist in de Pousada do Cais werkt en we brengen hem daar een bezoek. We moeten meteen gaan zitten en krijgen fruit en koffie met cake van hem aangeboden. Ondertussen is hij ook druk met gasten van de Pousada. Er komt een jong stel, Dario en Simone, met een klein kindje, Marcelo, naast ons zitten waar we mee in gesprek raken. Ze komen uit Santiago de Chili en zijn net aangekomen. Als zij weer vertrekken willen wij er ook weer vandoor, want we willen voor donker terug zijn. Tony wil nog graag een foto van ons maken en dat komt goed uit, want ik ook van hem!

   

 

16-07 Ilha Grande - Gasbrommer

"Hi! Are you French?", vraagt de schipper van het Braziliaanse zeiljacht Zaad dat langs ons vaart. "No, we are Dutch!", antwoorden wij. "Welcome to Brazil!", roept de Braziliaan en steekt een duim omhoog. Zou hij weten dat wij zijn bootnaam maar raar vinden?

Even later gaat Henk gaat opnieuw naar de kant met de twee gasflessen. Op naar de winkel waar hij volgens Tony de flessen gevuld moet kunnen krijgen. Het blijkt een kleine gastoestellenwinkel in een achterafstraatje te zijn, dus Henk twijfelt of hij wel op het goede adres is. Maar de man in de winkel belt meteen en even later komt er een man op een brommer aan rijden die de gasflessen meeneemt. Om twee uur komt hij ze terug brengen.

Henk fietst terug naar de boot waar ik bijna klaar ben met opruimen en schoonmaken. We lunchen en dan vertrekt Henk weer om de gasflessen op te halen. Als hij na een uur weer terug is en de gasflessen aan boord heeft gebracht, vullen we de dieseltank bij met drie jerrycans diesel zodat hij weer vol zit. Dan gaat Henk opnieuw de dinghy in om de jerrycans aan de andere kant van de jachthaven weer te laten vullen, zodat we helemaal klaar zijn voor vertrek naar de volgende baai.

17-07 Ilha Grande - Noorwegen?

Na de koffie vertrekken we uit Paraty naar het enige fjord dat Brazilië rijk is, de Saco de Mamanguà. Het lijkt inderdaad net een Noors fjord. Helaas staat er teveel wind en zijn er teveel golven om er te kunnen ankeren, dus varen we een baaitje terug waar we hebben gezien dat het een stuk rustiger is. We halen de laatste gribfiles op. "Dan toch nu maar gaan?", vraag ik nadat we de weerkaarten hebben bekeken. Het ziet er niet helemaal ideaal uit, maar een beter weergat dan wat we nu zien, heb ik de laatste weken niet gezien. We besluiten om te gaan. We varen even later met een lekker windje de baai uit, maar daarna neemt de wind wat af en motorzeilen we verder. Het is onduidelijk wat nu de beste strategie is. Blijven we langs de kust, nemen we een rechtstreekse koers of varen we eerst een stuk naar buiten? We besluiten dat we vooralsnog verder naar buiten varen, omdat we hebben gezien dat we daar de meeste wind in de goeie richting te verwachten hebben. Langs de kust is het veranderlijk en de rechtstreekse koers komt eigenlijk neer op drie dagen motoren omdat daar sowieso geen of heel weinig wind zal zijn.

         

 

 

  Terug naar beginpagina