11-04 Maceio - Op naar Salvador

We doen het rustig aan vanochtend. Het is ’s-ochtends meteen al warm omdat de zon volop schijnt en er weinig wind is in de beschutte haven. Na de lunch vertrekken we dan toch echt richting Salvador. Het eerste stuk is behoorlijk aan de wind omdat we een stuk richting zee willen in plaats van langs de kust te varen. De belangrijkste redenen daarvoor zijn dat de kust lager wal is en dat de kans op visvlaggen en onverlichte vissersboten in het relatief ondiepe kustgebied het grootst is. Na een paar uur varen stellen we de koers bij richting Salvador. Tot een uurtje of negen ’s-avonds is het heerlijk doorzeilen, maar dan neemt de wind flink af.

12-04 Atlantische Oceaan - Verjaardagscadeau

"Wil jij proberen de motor te starten als ik ja zeg?", vraagt Henk mij eind van de middag. Maar natuurlijk wil ik dat. En ik geloof mijn ogen en oren bijna niet als ik op de startknop druk. De motor begint te lopen! Henk heeft eindelijk gevonden waar de storing zit die ons nu al tweeënhalve week parten speelt. Het blijkt een zekering op de motor te zijn. Of de zekering oud is en kapot of dat hij daadwerkelijk zijn werk naar behoren heeft gedaan, is niet zo direct vast te stellen. Helaas hebben we geen vergelijkbare reserve zekering aan boord. Maar niet getreurd. Henk heeft een workaround uitgedacht. En met die workaround lukt het dan eindelijk de motor weer normaal te starten en de accu’s te laden. Een grote zorg minder, want het is de hele dag bewolkt geweest, waardoor de accu’s maar mondjesmaat werden bijgeladen. De definitieve oplossing komt wel als we in Salvador zijn, maar vooralsnog kunnen we hiermee vooruit. Ik vind het in ieder geval wel een mooi cadeau voor mijn verjaardag vandaag:-)

13-04 Atlantische Oceaan - We zijn er bijna

Het is een heerlijk relaxed dagje zeilen vandaag. We vorderen gestaag, maar zullen het niet halen bij licht aan te komen in Salvador. En heel erg vinden we dat niet. We zien de zon ondergaan boven de skyline van Salvador en zien alle lampjes aangaan. Een bijzonder plaatje. Zoals gebruikelijk zijn we ook hier verwelkomd door dolfijnen. Dit keer van een bijzondere soort. Ze zijn met zijn tweeën en zo groot als walvissen.

Omdat deze tocht behoorlijk in het teken staat van diverse averij, krijgen we vandaag ook weer onze portie voor de kiezen. Een rvs-borgpin van de zeereling is spoorloos verdwenen, waardoor deze er een beetje zielig bij hangt. Die krijgt een quick-fix met een tie-wrap. In de middag komt de grootschoot ineens los van de giek. Gelukkig hebben we een bulletalie staan. De harp waarmee de grootschoot aan de giek vast zit blijkt spontaan open gegaan te zijn. Gelukkig hangt de harp nog wel aan de giek. We halen snel het grootzeil binnen en bevestigen de schoot weer aan de giek. Het wordt tijd voor groot onderhoud, concluderen we. Dat hebben we gepland in Buenos Aires te doen, omdat we daar langere tijd zullen zijn, maar ook omdat we dan een jaar aan het zeilen zijn. We besluiten om in Salvador in ieder geval alvast een uitvoerige inspectie te doen.

14-04 Salvador - Nieuwe zeilvrienden

Tijdens ons dagelijkse SSB contact gister vertelde Anna dat we Giorgo op kunnen roepen via de marifoon als we aankomen. Hij staat dan klaar om te helpen met onze lijnen. En nee, elf of twaalf uur is niet te laat voor hem, want dan is hij toch nog op. We arriveren om 24:00 en Giorgo staat inderdaad voor ons klaar. Dat is toch helemaal geweldig! Uiteindelijk is het niet echt moeilijk om hier af te meren en staat er ook iemand van de marina om ons te helpen. Maar het gaat om het gebaar en het warme welkom. We meren af naast de Saudade III, de boot van Giorgo en Gisela en tegenover de Aloma , de boot van Walter en Roswitha.

Giorgo heeft al twintig jaar rondgezeild in Zuid-Amerika en met name Patagonië en heeft daar DE zeilersbijbel over geschreven, die alle cruisers in Patagonië gebruiken. Echt monnikenwerk moet dat geweest zijn.

Ondanks de hitte ga ik toch aan de slag om de boot van binnen maar weer eens van alle ingelopen zout en plak te ontdoen. Het is even doorzetten, maar ik ben blij dat het allemaal weer aan kant is in de loop van de middag.

15-04 Salvador - Deal of geen deal

We doen het vandaag lekker rustig aan om een beetje bij te komen van de afgelopen drukke weken. Giorgio en Gisela komen gezellig aan boord voor een kop thee en het gesprek gaat natuurlijk over Patagonië. En uiteraard willen ze Romlea ook graag van binnen zien. "Wil je ruilen?", vraagt Giorgio. Hij wil eigenlijk wel graag een iets grotere boot en vindt onze Romlea wel een geschikte optie. Helaas, wij houden ook veel van ons bootje;-)

 

16-04 Salvador - Kunst en kitsch

Nadat we vandaag hebben ingecheckt in de haven en bij de Capitania, verkennen we het oude centrum van Salvador. Dat is mooi, maar wel erg toeristisch vinden we. Overal zijn zogenaamde galeries met veel prefab kunst lijkt het. Verder veel winkeltjes met toeristische rommel en restaurantjes.

Wat ons opvalt is dat er veel politie en militairen op straat zijn. Op zich wel een veilig idee, maar we vragen ons wel af of er iets bijzonders aan de hand is. Als ik even later met Marjolein app vertelt ze dat er extra militairen op straat zijn in Brazilië omdat er veel gewapende overvallen zijn de laatste tijd.

Ook in de jachthaven is er ’s-avonds extra bewaking. We voelen ons dan ook helemaal veilig hier.

            

 

17-04 Salvador - Vieze praatjes

Vandaag is dan eindelijk de reparatie van het toilet in de achterhut aan de beurt. Geen fijne klus, maar het moet toch gebeuren. Henk demonteert de pomp en deze blijkt vol te zitten met een soort kalkaanslag. Oorzaak hiervan is het vermengen van urine met zout water. Het is een algemeen bekend probleem als je op zout water vaart. Behalve de pomp zit ook de afvoerslang vol met die troep. Henk maakt de pomp helemaal schoon en besluit de slang te vervangen. Nu is dat laatste nog wel een uitdaging, want zie hier maar eens aan nieuwe sanitaire slang te komen. Maar ook daar is een oplossing voor en die heet Marcello. Hij is het manusje van alles hier in Salvador als het bootreparaties betreft. Hij heeft een soort winkel van Sinkel met bootspulletjes en als er iets nodig is dat hij niet heeft, dan weet hij wel weer hoe hij er aan moet komen. Dus zit Marcello eind van de middag bij ons in de kuip en heeft Henk een aardig verlanglijstje voor hem. Benieuwd of hij morgen inderdaad alle gevraagde spulletjes voor ons heeft.

18-04 Salvador - Belofte maakt schuld

Marcello staat vanochtend al redelijk op tijd bij onze boot. Zou hij de spullen inderdaad al hebben? Dat valt tegen, hij heeft alleen de kleine lampjes voor het bedieningspaneel van de motor. De sanitairslang verwacht hij morgen. We zijn benieuwd.

Omdat het de hele dag af en aan regent maken we er een werkdag van. Voor Henk filmpjes monteren en voor mij foto’s taggen.

19-04 Salvador - Speurtocht

Omdat we nu toch echt wel boodschappen moeten doen gaan we op zoek naar een supermarkt in de buurt. Volgens Google zou er eentje op zo’n vierhonderd meter afstand moeten zijn. Helaas vinden we hem niet. "Eerst maar lunch en dan verder?", stelt Henk voor. Dat lijkt me een prima plan. Als we terug komen op het haventerrein zien we onze ritselaar Marcello. Hij heeft inmiddels sanitaire slang voor ons gevonden, maar wil voor hij besteld eerst even overleggen in verband met de prijs. In heel Salvador is dat spul niet te krijgen, dus moet het uit Rio komen. Uiteindelijk is de prijs niet veel hoger dan in Nederland, waar het ook al schreeuwend duur is, dus geeft Henk akkoord om te bestellen. Marcello heeft ook nog wel een tip voor ons waar we op loopafstand inkopen kunnen doen.

Na de lunch gaan we opnieuw de hort op. Het blijkt nog een aardig eindje lopen, maar we vinden uiteindelijk met de hulp van twee vriendelijke Braziliaanse dames een kleine Walmart supermarkt. Als we weer terug zijn aan boord is de middag al weer grotendeels voorbij. We zijn gelukkig wel een aantal verse boodschappen en nieuwe indrukken rijker. Het deel van de stad waar we doorheen zijn gelopen is niet te vergelijken met wat voor stad dan ook in Europa. Alles ziet er even gehavend en armoedig uit. Het lijkt wel of werkelijk niemand hier ook maar iets aan het onderhoud van de panden doet. Het maakt daarbij niet uit of het historische of nieuwe panden zijn. De enige straten die we hebben gezien die er goed uitzien zijn in Pelourinho, het oude centrum van Salvador. Dat is met behulp van UNESCO een aantal jaren geleden gerestaureerd. Daarvoor was deze wijk het gevaarlijkste deel van de stad met vele drugsbendes.

20-04 Salvador - Benauwde boel

"Zullen we de ontvochtiger aanzetten?" Het regent al de hele dag en de luchtvochtigheid is behoorlijk opgelopen buiten en dus ook binnen. We kunnen de luiken bijna niet open hebben om te luchten en het begint super benauwd te worden. Het is namelijk nog wel steeds negentwintig graden in de boot. We hebben een elektrische ontvochtiger aan boord en we besluiten die aan te zetten. We hebben ons vandaag verder niet al te druk gemaakt. Een beetje op de laptop werken en lezen was al vermoeiend genoeg met die hitte. We laten de ontvochtiger lekker de hele nacht aan staan in de hoop dat het morgen een stuk droger en dus minder benauwd gaat zijn.

21-04 Salvador - In afwachting

"Nou, die slang gaat er vandaag nog niet komen. Het blijkt één of andere feestdag, waardoor het pakketje uit Rio niet bezorgd wordt vandaag. Ik heb Marcello net gesproken", meldt Henk als hij terug komt van de douche. Dat is een tegenvaller, want hij had anders vandaag het toilet af kunnen maken. Nou ja, het is niet anders. Gelukkig is het vandaag weer een stuk beter weer dan gister. Giorgo en Gisela vertrekken naar het noorden. We nemen afscheid en zijn benieuwd of we ze ooit nog eens tegen zullen komen.

Omdat we niet verder kunnen met onze klussen in afwachting van onderdelen en omdat het lekker weer is maken we nog een wandeling door Pelourinho. Het is er gezellig druk. Op de diverse terrasjes spelen live muzikanten en er speelt een complete drumband op straat swingende ritmes. Nadat we een heerlijk Italiaans ijsje hebben gegeten, keren we terug naar Romlea.

22-04 Salvador - Zondag? Nee, wasdag!

We rommelen vandaag maar een beetje aan. Het lijkt de hele dag droog te blijven, dus bombardeer ik vandaag maar weer eens tot wasdag. En ik ben niet de enige. Ook op de Ithaca van Pierre en Ping hangt de was inmiddels aan de lijn.

23-04 Salvador - Schildpaddensoep?

Net als we aan onze lunch willen beginnen, vertrekt de Aloma. Ze zijn klaar met hun reparaties en gaan richting Rio. Natuurlijk zwaaien we hen uit en wensen we ze een goede reis. Als we net weer bezig zijn aan onze lunch, komt er een kleine houten boot met een Braziliaanse vrouw aanvaren. Ze spreekt zowaar een beetje Engels, maar we begrijpen niet helemaal wat ze nou precies in de aanbieding heeft. Ze komt dichterbij zodat we haar vangst kunnen bekijken. Ik vind het wel even goed, maar Henk wil wel graag zien wat ze in haar bootje heeft liggen. "Wat had ze nou precies?", vraag ik als Henk weer in de kuip zit. "Een schildpad! Ze vertelde dat het een delicatesse is hier in Brazilië". "Nou volgens mij is dat hartstikke illegaal. Er lopen hier allerlei programma’s om het uitsterven van schildpadden te voorkomen." Als Henk later Marcello spreekt, blijkt het inderdaad illegaal te zijn en vertelt hij dat ze daar dik mee in de problemen kan komen. Maar goed dat wij sowieso niets zien in het eten van schildpad.

 

 

Na de lunch gaat Henk op pad. Hij wil een speer kopen om mee te speervissen. Die dingen zijn hier in Brazilië goedkoper dan we eerder onderweg hebben gezien. En verder wil hij nog een paar nieuwe landvasten kopen, omdat de oude al behoorlijk versleten raken. Na een kleine twee uur komt hij weer terug met zijn aankopen. Missie geslaagd. Nu onze bestelde onderdelen nog, want helaas komen die ook vandaag niet aan.

24-04 Salvador - Happy ending?

"Moet je nou eens komen kijken. Dit geloof je niet!" Ik ga naar buiten en als ik me omdraai zie ik de Aloma weer tegenover ons aan de steiger liggen. Roswitha en Walter zijn teruggekeerd naar Salvador omdat ze een probleem hebben met de versnellingsbak van hun motor. Ze wilden daar niet mee doorvaren tot Rio en hebben besloten terug te keren naar Salvador. We zijn nog met ze in gesprek als we Marcello de steiger op zien lopen met onze sanitaire slang! Yes! Onze onderdelen zijn er dan toch eindelijk. Dat betekent dat we verder kunnen met onze klussen en binnenkort kunnen vertrekken uit Salvador. Henk start vol enthousiasme met het monteren van de nieuwe slang. Als hij klaar is testen we of het doorspoelen van het toilet zonder lekkages verloopt. Helaas, dat blijkt niet het geval. "Het zal ook eens wèl in één keer goed gaan", verzucht Henk.

We zijn vanavond uitgenodigd voor een barbeque bij Marcello thuis, samen met de Ithaca, de Aloma en onze Nederlandse overbuurman Paco en zijn Braziliaanse vriendin. Roswitha en Walter besluiten helaas niet mee te gaan. Ze zijn te moe. En dat is jammer, want het wordt een supergezellige avond, met heerlijk lamsvlees van de barbeque.

25-04 Salvador - Tegenstellingen

"Zal ik ze uitnodigen voor de koffie?", vraagt Henk. "Ja hoor, moet je doen. Dan kunnen we ze misschien een beetje opvrolijken". Even later zitten Roswitha en Walter bij ons in de kuip aan de koffie. Ze zien niet gebeuren dat ze eind van het jaar naar Patagonië kunnen, vanwege de problemen die ze nu hebben. We steken ze een hart onder de riem in de overtuiging dat er nog ruim voldoende tijd is tussen nu en november. Als ze na de koffie weer vertrokken zijn, klust Henk verder aan ons afvoerprobleem. Hij heeft een aantal manieren waarop hij denkt dat de lekkage kan worden opgelost. Helaas blijkt geen enkele van zijn te proberen oplossingen te werken. Daar balen we stevig van.

Na de lunch gaan we eerst maar op naar het shoppingcenter in Barra. We nemen de bus die ons netjes voor de deur afzet. We hebben een aardig lijstje met spullen die we willen hebben. Eenmaal binnen weten we niet wat we zien. Het is een gigantisch winkelcentrum met allemaal prachtige winkels. Je waant je in Europa. We genieten met volle teugen van deze weelde. Het contrast met de wijken waar we tot nu toe geweest zijn kan niet groter. Henk slaagt voor een nieuw horloge en zwembroek en we vinden een mooie stevige thermos koffiekan ter vervanging van de kan die onderweg is gesneuveld. Dit keer eentje zonder glazen binnenkan;-) Als we uitgeshopt zijn, lopen we naar de Walmart aan de andere kant van de straat voor het aanvullen van onze voorraden. Als we klaar zijn is het al donker en nemen we een afgeladen taxi terug naar de haven.

26-04 Salvador - Gouden tip

"Eerst maar even rustig aan. Ok, pomp maar flink door." We testen opnieuw het toilet in de achterhut en dit keer met een positieve afloop. Geen lekkage meer! Henk heeft het uiteindelijk kunnen oplossen door de bestaande knie vanaf de pomp naar de slang te vervangen door een nieuwe. Waarom deze is gaan lekken na het aanbrengen van de nieuwe afvoerslang blijft een raadsel, want de lekkage zat in de aansluiting op de pomp en niet in de aansluiting op de slang. Walter tipte gister om de knie te vervangen als de andere opties die Henk had bedacht niet zouden werken. Dank aan Walter voor de gouden tip!

Het was voor Henk vanochtend nog wel even zoeken naar een winkel waar ze dit soort spullen verkopen, maar dat is gelukkig redelijk vlot gelukt. Ook onze Knor is weer helemaal zoals het hoort te zijn. We maken de badkamerkastjes schoon, monteren de planken weer en ruimen alle spullen op in de kastjes. Dat klinkt als een werkje van niks, maar dat valt met de hoge temperaturen en luchtvochtigheid hier toch weer behoorlijk tegen. Als je tien minuten aan het werk bent, zweet je als een otter en moet je eerst weer tien minuten bijkomen in de schaduw en wind in de kuip voor je verder gaat. Het zorgt ervoor dat alles wat je normaal gesproken in een uurtje of twee doet, je nu een hele dag kost. En dat is ook meteen de reden dat we niet morgen vertrekken, maar een dag later. We gebruiken morgen de hele dag om alles verder op te ruimen en voor te bereiden voor ons vertrek hier. Waarom haasten met die hitte als we ook gewoon lekker de tijd kunnen nemen. Het is morgen tenslotte Koningsdag;-)

27-04 Salvador - Hotel California

"We hoorden toch een paar dagen geleden dat geluid?", vraagt Henk als hij weer beneden is na een inspectierondje in de mast. We zijn vandaag druk met alle voorbereidingen voor het vertrek uit Salvador morgen. Ik doe een laatste wasje en maak het oude zeil van mijn ouders schoon dat vies was geworden in het vooronder. Dat is nog een hele klus in dit warme weer. Henk blaast ondertussen de ontluchting van de vuilwatertank in de voorhut door en taped de scheur in de tank dicht, vult de watertanks en haalt diesel voor de reservevoorraad in de jerrycans. Na de lunch gaat Henk naar de Capitania om uit te checken en rekent af bij havenmeester Dominique terwijl ik het voorste toilet schoonmaak. En zo zijn er nog wat klusjes. Tegen het eind van de middag hijs ik Henk de mast in voor een inspectie. Hij wil kijken of er iets te zien is aan de windmeter, waardoor hij het niet doet en inspecteert het want. Hij plakt nieuwe tape op de uiteinden van de zalingen en inspecteert de aanhechtingen van de verstaging. Als hij bij het onderste want aan stuurboord is aangekomen ziet hij dat er een aantal tiers zijn gesprongen. Aj, daar kunnen we niet mee verder. We concluderen dat het geluid het knappen van één van de tiers is geweest. Omdat we in de haven liggen hebben we dat geluid niet geassocieerd met een knappende stag. Henk vraagt Marcello om een offerte uit te brengen, hij is tenslotte tuiger.

"You can check out, but never leave….", grapt Pierre als hij samen met Ping om een uur of acht even langs komt. Het is een quote die hier vrijwel dagelijks voorbij komt en het lijkt erop dat dat helaas nu ook voor ons gaat gelden.

 

  Terug naar beginpagina