01-06 Terschelling - Half motorbootje

De windvoorspelling is gunstig om naar Kornwerderzand te varen en dus vertrekken we om een uurtje of elf richting Harlingen. Helaas, helaas....alle voorspellingen ten spijt, er staat vrijwel geen wind en het eerste stuk ook nog niet in de goede hoek. We zetten zeil zodra we de Slenk door zijn, maar het wordt na twee slagen motorzeilen tot aan Kornwerderzand. Nadat we de sluis door zijn ankeren we in de baai tussen Kornwerderzand en Makkum met zicht op het huis van Henderica en Popke.

02-06 Kornwerderzand - Testing testing

Prachtig weer en geen wind, dus wasdag! Henk pompt de dinghy op en na de lunch gaan we richting Makkum om onze nieuwe elektrische buitenboordmotor eens goed uit te proberen. Het is 2,5 mijl naar het centrum en dat zou prima te doen moeten zijn heen en terug. Als we terugvaren is de wind aangetrokken en pal tegen, vol vermogen erop en we gaan als een speer. We zijn dik tevreden over de motor. Wel moet de dinghy beter worden opgepompt. Test geslaagd wat ons betreft.

03-06 Kornwerderzand - Nog een beetje roestig

Er staat geen wind, dus we doen het rustig aan vandaag. Na drie uur wordt er wind verwacht. Omdat de voorspellingen zacht uitgedrukt niet echt correct waren de afgelopen dagen, zien we wel wat we doen. Wonder boven wonder begint het tegen half vier inderdaad te waaien uit het westen, dus we gaan ankerop. We zetten het grootzeil dat als het bijna is uitgerold dubbel blijkt te zitten in de mast en niet verder wil uitrollen. Dat is een terugkerend vervelend probleem dat ons twee keer eerder parten heeft gespeeld. Vorig jaar moest Henk tot twee keer toe de mast in om het zeil los te krijgen. Een keer midden op de Noordzee en later een keer op het Wad. Gelukkig beide keren met rustige wind en golven. Vandaag krijgt Henk na enig heen en weer trekken en met hulp van de wind het zeil alsnog los, zodat we geen mastklimsessie op het IJsselmeer krijgen vandaag.

Dat we nog niet in onze routine zitten blijkt als ik zie dat er nog twee fenders buitenboord hangen en het trapje ook nog niet is binnengehaald. Door alle afleiding zie ik ook nog bijna het bultje van twee meter dat aan bakboord ligt over het hoofd, dus maar een keertje overstag.

Daarna zeilen we heerlijk richting Enkhuizen. Volledig in balans, het schip stuurt zichzelf. Dan zakt de wind wat in en besluiten we naar Stavoren te varen ipv Enkhuizen. We meren rond zeven uur af aan de steiger bij de sluis onder toeziend oog van twee zeilers die klaar staan om onze lijnen aan te nemen. We hebben onze aanmeerstrategie goed doordacht en voeren die ook zo uit. "Gaan jullie een langere reis maken?", vraagt één van de twee. "Dat klopt" antwoorden wij. "Zie je wel, ik zei het toch tegen je? Ze gaan een lange reis maken. En waar gaan jullie naar toe?" "De wereld rond. We zijn net vertrokken uit Oostmahorn." We oogsten bewondering van de mannen. "Gaaf zeg, dat zou ik ook nog wel eens willen". En dat horen we vaker!

04-06 Stavoren - Professionals?

Het bleef behoorlijk doorwaaien vannacht wat mijn nachtrust niet ten goede kwam. Lekker lang uitgeslapen, ontbeten, achterhut en badkamer gepoetst. Henk is onderwijl bezig het probleem met de nieuwe urenteller van de motor op te lossen. Na wat puzzelwerk lukt het hem na de lunch het probleem op te lossen.

De hele dag is het een komen en gaan van boten en liggen we vooraan een prachtige voorstelling van aanmerende boten. Best lastig dat aanmeren aan hogerwal met west 4/5. We zien veel verschillende tactieken, waarvan sommige lukken en andere faliekant mislukken. We oordelen niet, want het kan iedereen overkomen dat het niet in één keer goed gaat. We maken een wandeling naar de sluis en door het dorp. Als we terug komen liggen er twee boten naast ons. Één van de twee vertrekt vrij snel weer met twee mannen aan boord en op het andere schip blijft een vrouw met hond en kind achter. Zij wil even later graag naar de kant met kind, hond en fietsje en Henk helpt haar daarbij.

Tijd voor een lekker glaasje wijn. We zitten lekker te genieten als we ineens tegen de kant worden gezet door een aantal grote golven veroorzaakt door een reddingsboot die richting de sluis gaat. Het kraakt erover en ik kan een derde knal gelukkig nog voorkomen. De reddingsboot vaart de sluis in en Henk roept hem op: "Anna Dorothea hier de Romlea, kunt u terug komen varen? We hebben schade opgelopen door uw hekgolf". Er komt geen antwoord. Dan de sluiswachter maar oproepen. Hij antwoordt wel en regelt dat de mannen als ze klaar zijn bij ons langs komen. We wachten rustig af en zullen de buurvrouw ook even zeggen te checken of ze mogelijk schade heeft.

Zij komt even later aanlopen, zonder kind en hond. "Hé, ben je kind en hond kwijt?" grapt Henk. "Nou, ik heb gelukkig weer een kind dat ik kwijt was terug! Hij ligt in de reddingsboot". Een geheel andere wending.... Wat blijkt, haar oudste zoon ging vanaf Urk vast vooruit richting Stavoren. Zij zouden erachteraan komen en hem oppikken op het IJsselmeer, maar zagen hem daar nergens. "Hij is dertien en met de Optimist vast vooruit gegaan. Oerstom van ons om dat te laten gebeuren en we zijn nog wel ervaren zeilers!"

Gelukkig lijkt het goed af te lopen. De zoon is onderkoeld en heeft de giek tegen zijn hoofd gehad. Hij moet toch voor de zekerheid maar even mee naar het ziekenhuis.

Even later komt de Anna Dorothea de sluis weer uit en tot onze grote verbazing geven de mannen vol gas als ze nog in de kom zijn. We hebben begrip voor de haast met een gewonde aan de wal te komen, maar dit is echt onacceptabel! Henk roept de mannen opnieuw op, maar geen antwoord. Als de KNRM collega's uit Stavoren bij ons aan boord stappen om onze gegevens op te nemen, uiten we ons ongenoegen over dit gedrag. Ze zullen de mannen er op aanspreken. Volgende week gaan we op de kant en laten dan de stuurboordzijde inspecteren op eventuele schade.

05-06 Stavoren - Kuip vol

"Hé Thea!" klinkt het 's-middags vanaf de overkant van het vaartje in Stavoren. "Hé wat leuk!" roep ik enthousiast terug. Het zijn Mariska en haar vriendin die aangekomen zijn in Stavoren terwijl hun vriendjes Rommert en Alex de Elfstedentocht aan het fietsen zijn. De meiden komen gezellig aan boord in afwachting van hun stoere kerels. Eerder in de ochtend zijn we de sluis door naar binnen gevaren, want het werd te onstuimig buiten. We hebben vannacht bijna geen oog dicht gedaan door de harde wind en golven die nu door het draaien van de wind recht het kommetje binnen komen. Als even later de mannen er zijn, rusten ze lekker uit aan boord. Na een half uurtje gaan ze weer verder met de finish in Bolsward bijna in zicht. Een kort, maar heel gezellig weerzien.

De wind is behoorlijk afgenomen inmiddels. Stilte voor de storm die nog komen gaat morgen en woensdag?

06-06 Stavoren - Hurde wyn!

Vannacht is de wind inderdaad flink aangetrokken. Vandaag fikse windstoten en de 45 knopen op de windmeter gezien. Aan het begin van de dag lagen we hoger wal, maar de wind draaide en daarmee kwamen we lagerwal te liggen. Op zich geen drama, maar het walletje is vervelend waardoor de stootwillen er iedere keer onder schieten. Gelukkig hebben we nog een stootkussen wat wel wil blijven zitten. Dat scheelt een stuk! De zonnepanelen toch ook nog maar even extra met een lijntje geborgd, want ze zijn nog niet definitief gemonteerd en zitten nu alleen met een paar tiewraps vast.

07-06 Stavoren - Home sweet home

"Ha Wiebe. Ik ga net weg, maar Henk is aan boord hoor. Kan zijn dat ie nog even bezig is, maar hij komt vanzelf naar buiten." Wiebe antwoordt lachend: "Komt goed!" en loopt door naar de boot. Wiebe is onze tuiger uit Stavoren. Hij komt vandaag naar het kotter- en babystag kijken. Die staan niet naar onze zin en krijgen we zelf niet op de goeie spanning. Ik ga op weg naar het station om even op en neer naar Holwerd te gaan om de dingen die we toch nog zijn vergeten op te halen. We hadden al voorzien dat het nodig zou zijn en gepland dat ik vanuit Stavoren een dagje op en neer ga. We zijn nu twee weken fulltime aan boord en hebben het lijstje inmiddels wel compleet. Twee uur later ben ik weer thuis. Het voelt gek om weer even thuis te zijn ook al zijn we pas twee weken geleden vertrokken. Bauke is al druk aan het schilderen geweest. De dakkapellen staan er al weer prachtig bij! Eerst maar een boterham en dan snel aan de slag. Even later komt Jeltje langs. Ze mist ons en vindt er maar niets aan dat we weg zijn. Ik verzeker haar dat we echt tussentijds wel een keertje thuis komen en niet pas als de reis teneinde is. "Ik heb mee gebudgetteerd dat we zo nu en dan een keertje naar huis komen hoor!" "Oh, als dat zo is, dan komt het vast goed."

Twee uurtjes later ben ik klaar om terug naar Stavoren te gaan. Het eerste deel van de busrit naar Leeuwarden ben ik de enige passagier. Ik tref een gezellige buschauffeur die wel in is voor een praatje. Hij heeft maandag ook de Elfstedentocht gefietst. Zo is het ritje naar Leeuwarden een stuk korter:-) Omdat ik een kwartier heb tot de trein vertrekt, trakteer ik mezelf op een smoothie. Die heb ik wel verdiend vandaag.

In Sneek stapt er een grote klas vol pubers in de trein. Veel kabaal en ze blijven zitten tot Stavoren!

08-06 Stavoren - In afwachting

Eindelijk is de wind terug naar normale waarden. We zijn de storm ook meer dan zat. Vandaag heeft Henk de laatste watertank schoon gemaakt. De rest had ik voor vertrek al gedaan en ik dacht dat we klaar waren, maar Henk ontdekte dat de tank onder de watermaker ook nog doorloopt in de achterste kast. Verder de boot volgetankt met water en GTL en een plaatsje aan de overkant van de vaart gezocht omdat het weer hard gaat waaien en onweren komende nacht.

We wachten op goed weer voor de oversteek naar Lelystad en op Wiebe die de furling van het kotterstag heeft meegenomen om te repareren.

09-06 Stavoren - Bakken water

Wiebe komt vandaag met de gerepareerde furler, dus de wekker gaat om half acht. Het water komt echter met bakken naar beneden. "Wat zegt de buienradar?" "Het wordt eind van de ochtend droog."

En inderdaad eind van de ochtend is het droog, komt Wiebe onze kant op en is er even later weer een zorgenkindje minder. We hijsen de kotterfok en vertrekken nu dan toch eindelijk naar Lelystad. Het is prachtig bezeild tot aan de sluis toe. We gaan als de brandweer tegen de acht knopen met gereefd grootzeil en genua. Om half negen liggen we lekker achter het anker.

 

  Terug naar beginpagina