09-12 Rio de la Plata - De wet van voorspoed en ellende

We schieten lekker op. We hebben de hele nacht heerlijk doorgezeild en ook vandaag is er een prima wind en maken we goede voortgang. Tijdens mijn laatste wacht is er een duif aan komen vliegen. Hij gaat heerlijk op de grootschoot zitten, maar verhuist even later naar het reddingsvlot als het hem toch iets te wiebelig wordt. Hij blijft de hele dag gezellig bij ons aan boord. "Zullen we hem Rufo noemen?", stelt Henk voor. "Dan is Rufino toch nog een beetje aan boord". Ik vind het een prima idee. Rufino zou eventueel met ons mee zeilen naar Mar del Plata maar heeft daar jammer genoeg toch van afgezien. Nu is hij er op deze manier toch een beetje bij. "Het is net of we een beschermengel aan boord hebben, met die duif", vind ik. "Inderdaad", beaamt Henk.

"Ik ga eten koken, zal je zien dat er weer ellende komt". Terwijl ik bezig ben met de voorbereidingen komt Henk binnen en vraagt om keukenpapier. "Die duif heeft zitten schijten, dus dat haal ik meteen maar even weg, voordat het invreet", zegt hij.

En natuurlijk, ik heb de boel nog maar net klaar staan of de wind begint te draaien en af te nemen. "Ik denk dat we wat aan de zeilen moeten gaan doen", zegt Henk net als ik het gas aan wil steken. "De lucht is aan het veranderen, dus laten we ons niet laten verrassen". We vlinderen, dus we hebben de boom op de genua en een bulletalie op het grootzeil. "Maar met de genua beginnen dan?", stel ik voor. We maken klaar om de genua te reven, maar er is geen beweging in de reeflijn te krijgen. Zelfs niet op de lier. Henk loopt naar het voordek om met de hand de trommel rond te draaien, want zelfs daar lukt het niet met de lijn. De trommel is geblokkeerd. Uiteindelijk lukt het om de genua in te rollen, zodat we de boom eraf kunnen halen. Als ik net weer terug ben in de kuip, zie ik dat de lucht ineens flink verder betrekt en er harde wind aankomt. "Henk! Snel! Het grootzeil nu meteen reven!", roep ik. Henk ziet het ook en komt meteen de kuip in. We hebben de bulletalie er nog maar net af als de wind ons met meer dan veertig knopen om de oren blaast. We proberen zo goed en kwaad als het kan het grootzeil te reven. Daarvoor moeten we ruimte geven op het zeil, dat daardoor hevig gaat klapperen. Henk draait als een gek aan de lier om het zeil binnen te halen, maar het gaat helaas niet snel genoeg. Het achterlijk scheurt los van de outhaul, de lijn waarmee we het zeil naar buiten trekken als we het zetten. We zijn nog bezig het laatste stukje zeil binnen binnen te halen als het volgende probleem zich al weer aandient. Doordat de genua op de hand veel te los om het voorstag is gerold heeft de wind grip kunnen krijgen op een deel van het zeil. Snel draai ik Romlea met de kont naar de wind, zodat we voor top en takel weglopen en op deze manier het zeil zo min mogelijk heen en weer slaat. We lopen zes knopen op alleen ons tuig. Ik zie vierenveertig knopen op de windmeter voorbij komen, wat betekent dat het vijftig knopen waait. Gelukkig is de wind west, dus lopen we weg naar zee. Ondertussen is Henk naar binnen om zijn reddingsvest en lifeline aan te doen. Als hij klaar is gaat hij naar het voordek, lijnt zichzelf aan en probeert het spinnakerval om de genua te krijgen, zodat het zeil niet meer gaat klapperen. Maar met tegen de vijftig knopen wind en golven, wil dat niet lukken. Gelukkig begint de wind iets af te nemen tot een knoop of dertig en lukt het ons door rondjes te varen het stuk genua door de wind rond het stag te krijgen. Zodra dat gedaan is, borgt Henk de genua met het spinnakerval. De wind neemt verder af en de rust keert terug. We zetten de kotterfok en varen op de motor terug richting Buenos Aires. We nemen nu eerst de tijd om te bedenken wat we nu moeten gaan doen. Terug naar Barlovento? Door naar Mar del Plata? "La Plata is honderdvijftien mijl van hier, Buenos Aires honderdveertig mijl plus dertig mijl naar Barlovento en Mar del Plata honderdveertig", zeg ik als ik op de iPad de afstanden heb gemeten. Behalve de afstand speelt ook de beschikbaarheid van reparatiefaciliteiten mee in onze afweging. We besluiten toch door te gaan naar Mar del Plata, want volgens de gribs blijft de wind gunstig voor Mar del Plata en dus per definitie ongunstig voor een terugkeer naar Buenos Aires. Tegen wind en golven inhakken is dan ook geen prettig vooruitzicht. We keren om en ik ga eerst het eten maar eens afmaken. De wind draait langzaam weer terug naar het noordwesten.

We zijn allebei behoorlijk aangeslagen door deze nieuwe tegenslag en zien onze reis naar het zuiden voor onze ogen verdampen. Gelukkig is er alleen materiële schade en zijn we er verder goed doorheen gekomen en kunnen we onze weg vervolgen.

10-12 Mar del Plata - The day after

Henk heeft gisteravond de eerste wacht genomen. Ons wachtschema is wat in de war. Doordat we veel later zijn gaan eten, lag ik pas om half tien te kooi in plaats van acht uur. Ik neem om half één de wacht over van Henk. Het is heel rustig buiten. We varen een dikke vijf knopen op de motor en kotterfok, er is bijna geen wind meer en boven mij zie ik miljoenen sterren. Ver weg boven land zie ik onweer en schuin achter mij op zee, maar ook ver weg, zit bewolking. Daar zit geen onweer, maar ik hou het nauwlettend in de gaten. Ik vraag mij af of dit de stilte na de storm is of de stilte voor een nieuwe storm. Pas na een dik uur ben ik er weer gerust op. De bewolking trekt verder weg. Ik hoop maar dat we de goeie beslissing hebben genomen om door te varen naar Mar del Plata in plaats van terug te keren naar Buenos Aires. De zeilen repareren gaat vast wel lukken, maar een nieuwe furler kan mogelijk een probleem worden in verband met de benodigde tijd. We zien het wel als we daar zijn. Waarom de furler blokkeert blijft een raadsel. Omdat we hem altijd al zwaar vonden gaan hebben we hem voor vertrek helemaal na laten kijken door een gerenommeerd bedrijf in Nederland. Het complete voorstag is er zelfs af geweest, maar hij was helemaal ok. Zo blijkt maar weer hoe cruciaal zo’n ding is.

Tegen zeven uur bereiken we Mar del Plata en meren af aan een mooringboei. We liggen weer in een grote vissershaven en missen Barlovento nu al!

11-12 Mar del Plata - Werk aan de winkel

"Getverdemme, alles zit eronder! Rotmeeuwen!". Henk is niet blij. Een stuk of vijftien meeuwen vonden onze zonnepanelen een prima landingsplek en hebben er flink wat uitwerpselen op achter gelaten. We denken na over maatregelen om te voorkomen dat ze onze panelen het meest aantrekkelijke landingsplekje vinden, maar besluiten na de koffie toch de jachthaven maar in te gaan. Voor we dat doen willen we eerst de zeilen eraf halen, want het is heerlijk rustig weer en we liggen aan de mooring natuurlijk perfect met de neus in de wind. Eerst halen we de genua naar beneden. Dat lukt gelukkig zonder problemen. De schade aan de genua lijkt beperkt tot het deel dat los was geslagen. Geen grote scheuren, maar wat schade aan de rand en de UV-laag. Dan is het grootzeil aan de beurt en dat vinden we best spannend omdat we werkelijk geen idee hebben in wat voor staat we het zeil zullen aantreffen. Het lijkt mee te vallen. Behalve de schade aan het achterlijk, is één van de zeillatten over boord gegaan doordat hij uit het zeil is geslagen. De plek waar hij in hoort is losgescheurd. Verder zien we gelukkig geen andere ellende. Zodra we klaar zijn varen we naar binnen, want het is nu nog hoog water. Er ligt een vervelende rots voor de ingang, waar je bij laag water mogelijk op kunt varen.

Zodra we de haven binnen komen staan daar al collega wereldzeilers klaar om ons te helpen met aanleggen en de zeilen van boord te krijgen en te vouwen. Toevallig komt de zeilmaker vanmiddag bij de Zwitsers Dani en Rita zeilen terug brengen, dus dan kan hij meteen die van ons meenemen. Voor die tijd gaat Henk langs het kantoor van de jachtclub en de Prefectura en ruim ik een beetje op. Benieuwd hoe lang we hier zullen moeten blijven!

12-12 Mar del Plata - Een beetje pech

Voor ons ligt de Amerikaanse Threshold aan de steiger met Steve, Mark, John en Nathan aan boord. Ze willen vandaag vertrekken, maar net als we ze helpen met losgooien hebben ze een klein probleempje met de diesel overflow. Er loopt diesel het dek op en dat moet natuurlijk eerst worden schoongemaakt. Al met al zijn ze nog even bezig en is het water te laag geworden om nog te kunnen vertrekken. Dat wordt een paar uurtjes wachten voor ze.

Wij gaan samen met Dani en Rita van de Maramalda en Ernst, Margrit en Katja van de KamaStern gezellig barbecuen. Als we terugkomen ligt de Threshold nog steeds aan de steiger. Ze hebben er kennelijk voor gekozen nog maar een goeie nacht slaap te pakken voor ze vertrekken.

13-12 Mar del Plata - Op jacht naar onderdelen

De Amerikanen vertrekken om acht uur als wij nog lekker in ons bedje liggen. We zijn toch nog behoorlijk moe van de tocht hier naar toe en slapen lekker een beetje uit. Na de lunch gaat Henk op pad voor een onderdeel van de motor. Omdat een ongeluk nooit alleen komt, bleek tijdens onze motortocht hier naar toe dat de waterpomp van de motor wat lekt. Henk heeft de pomp gedemonteerd en gezien dat er een U-ring vervangen moet worden. Hij gaat op de fiets op weg naar een Perkins leverancier. Het eerste adres waar hij naar toe gaat, heeft het helaas niet en ook op het tweede adres kunnen ze hem niet helpen. Wel lachen ze zich bij beide zaken een kriek om die gekke man met lang haar op een vouwfietsje. Ze vinden het werkelijk ongelooflijk!

Omdat het vandaag een frisse dag is, zit ik lekker binnen achter mijn laptop. Ik heb flink wat foto’s te taggen en moet de blog ook nodig bijwerken. Henk schuift even later aan en gaat weer met zijn filmpjes aan de slag. We zijn er maar weer druk mee.

14-12 Mar del Plata - Kantoordag

"Ik ga vast hoor", zegt Henk. "Prima, ik kom zo ook als ik de koffie klaar heb." Vandaag maken we er een kantoordagje van. Er moet weer van alles geüpdate worden en ik moet de blog over november nog van foto’s voorzien. Er is hier een klein kantoortje waar je met je laptop kunt zitten en waar de internetverbinding het beste is. Op de steiger is er helaas geen wifi. Het kantoortje is beste gezellig ingericht met allerlei dingen die met zeilen te maken hebben. Er ligt ook een flinke stapel boeken, de meeste in het Spaans en Engels. We zitten er prima de hele dag. Koffie neem ik mee van de boot en tegen lunchtijd loop ik even terug om boterhammen en thee te maken. We zouden ook in het restaurantje kunnen lunchen, maar dan moeten we het update-proces onderbreken en dat willen we liever niet.

15-12 Mar del Plata - Weekend

We besluiten maar weer ons oude stramien van door de week werken en weekend vieren op te pakken. Het is prachtig weer vandaag, dus ik wil toch wel een wasje doen. Maar daarna zit ik heerlijk buiten een boek te lezen. Henk maakt ondertussen weer een nieuw Arduino filmpje. Ieder zijn hobby:-)

16-12 Mar del Plata - Lazy Sunday

"Kijk! Daar ligt er eentje op de steiger!", wijst Henk naar de steiger tegenover ons. En ja hoor, daar ligt een grote zeeleeuw heerlijk van het zonnetje te genieten. Eén van de booteigenaren wil naar zijn boot vlakbij waar de zeeleeuw ligt, maar komt van een koude kermis thuis. De zeeleeuw komt met een rotgang op hem af en de man weet niet hoe snel hij van de steiger af moet komen. Nog best gevaarlijk die beesten. Even later komt hij terug met zijn camera. En opnieuw komt de zeeleeuw op hem af zodra de man te dicht in de buurt komt naar zijn smaak. Het lijken van die gemoedelijke lobbesen, maar dat zijn het duidelijk niet!

      

 

Aan het eind van de middag lopen we Mar del Plata in omdat we de buurt wat willen verkennen en nog wat verse groente willen kopen. We zijn echter snel uitgewandeld, want het is ontzettend heet vandaag, boven de dertig graden. We zijn dan ook snel weer terug en zitten heerlijk met een biertje en een kaasje onder onze bimini.

Na het eten is het tijd voor een verkoelende douche en maken we het filmpje met onze jaarlijkse kerstgroet af. Benieuwd wat iedereen ervan gaat vinden dit keer.

17-12 Mar del Plata - In afwachting

Waar het vorige week voortvarend begon met de zeilmaker, hebben we het gevoel dat het nu weer eens niet opschiet. De verzekering heeft aanvullende foto’s gevraagd en omdat de zeilen al bij de zeilmaker zijn, moet die de foto’s maken zodat we die kunnen doorsturen. Gelukkig komt dat vandaag allemaal in orde en zijn we nu in afwachting van de uitspraak van de verzekering. Hopelijk duurt het allemaal niet te lang, maar we vrezen met grote vrezen want de kerstperiode is nu aanstaande en dan werkt er niemand hier in Argentinië.

18-12 Mar del Plata - Hulptroepen

Omdat het niet gelukt is de onderdelen voor de waterpomp van de motor hier in Mar del Plata te kopen, schakelen we wat hulptroepen in. Rufino beloofd wat rond te vragen en te bellen bij vrienden die ook varen en Marjolein stuurt een tweetal leveranciers in Buenos Aires een mail. Nu maar hopen dat het iets oplevert!

19-12 Mar del Plata - Zal ik het doen?

Ik kijk min of meer toevallig maar weer eens wat de vliegtickets naar Nederland kosten en zie dat ik nu relatief goedkoop naar huis kan vliegen. "Wat zal ik doen? Zal ik gaan of niet?", vraag ik aan Henk. Ik twijfel nog. Als ik een ticket koop ga ik over mijn jaarbegroting heen, maar de andere kant is dat ik nu nog de mogelijkheid heb en het straks mogelijk heel lang duurt voor zich weer een gelegenheid voordoet. Zowel Henk als Marjolein vinden dat ik moet gaan. "Je krijgt spijt als je het niet doet Mam!". Dus hak ik de knoop door en reserveer mijn ticket naar Nederland! Ik regel goedkope treinkaartjes voor de reis van Amsterdam naar Leeuwarden en doe een poging de bus naar Buenos Aires te reserveren. Als ik toe ben aan betalen, blijkt de koppeling naar het betaalsysteem niet te werken. Ook een tweede poging levert hetzelfde resultaat. IT problemen kennen ze hier ook genoeg blijkt maar weer ;-) Morgen maar weer proberen.

20-12 Mar del Plata - Bestellen maar!

Gelukkig lukt het ’s-ochtends mijn busticket te reserveren. Het floept er nu in één keer door. We blazen de hulptroepen voor de motoronderdelen af, want ik kan die natuurlijk heel gemakkelijk vanuit Nederland meenemen. Daar is het een kwestie van online bestellen en de volgende dag geleverd krijgen! We maken natuurlijk direct een lijst met welke spullen we allemaal nog meer vanuit Nederland willen hebben. Onvoorstelbaar hoe lang die lijst al weer wordt! En dat terwijl Henderica al een koffer vol meegenomen heeft in oktober.

21-12 Mar del Plata - Kofferjacht

Hoe krijgen we straks al die spullen vanuit Nederland hier naar toe? Koffers aan boord hebben we niet en een koffer van thuis meenemen is niet handig, want waar laten we die aan boord? En dan krijg ik een briljant idee. Gewoon een oude koffer kopen op Marktplaats! Goede hardschalige koffers zijn daar in ruime mate te vinden voor een tientje per stuk. Als we ze hier hebben uitgepakt, gewoon verkopen, weggeven of desnoods weggooien. Dat laatste heeft niet onze voorkeur, maar als het niet anders kan…

22-12 Mar del Plata - Weekend

We vieren het weekend, Henk doet wat updatewerk en ik lees lekker een boek. Lekker relaxed!

23-12 Mar del Plata - Jongens, wat is het heet!

Zo nu en dan hebben we echt een hete dag, het is tenslotte zomer hier. Ook vandaag stijgt het kwik weer boven de dertig graden. We houden ons gedeisd en lezen wat en drinken veel kopjes thee om de vochthuishouding op peil te houden.

    

 

24-12 Mar del Plata - Dag voor kerst

"Jeetje, morgen is het al weer kerst! Weet je nog vorig jaar?". "Zeker!", zegt Henk. We waren toen op Gran Canaria en lagen daar voor anker. Dat lijkt alweer ontzettend lang geleden. Een kerstdiner hoefden we toen niet te koken, want daar werd in voorzien door onze zeilvrienden Big Steve en Ian. We moeten allebei weer lachen als we Big Steve voor ons zien in zijn tiny crap dinghy met een grote in de oven gebraden kalkoen!:-)

Vandaag doen we boodschappen voor ons kerstdiner van morgen. We gaan op tijd, want ook vandaag wordt het weer een warme dag. Er is grote drukte bij de kleine supermarkt. We hebben allebei geen zin voor wat kleine boodschappen in de rij te gaan staan, dus dat slaan we maar over. In de groente- en fruithal is het gelukkig een stuk minder druk. We halen daar wat we nodig hebben en nog een lekkere fles wijn bij de slijter. Zo komen wij de kerst wel door! ’S-middags Skype ik even met mijn ouders. Het gaat een verrassing voor ze zijn dat ik naar Nederland kom, dus dat is wel grappig. Ze hebben lekker niets door!

25-12 Mar del Plata - Kerst in de zomer

We vieren vandaag kerst met zijn tweeën. Wel een beetje saai ondanks dat we Romlea gezellig versierd hebben met lampjes en kerstballen. We zijn op een andere plek dan we gedacht hadden kerst door te zullen brengen. Helaas geen Ushuaia of de Falklands dit jaar. Het is prachtig weer en gelukkig wat minder heet dan de afgelopen dagen. We maken een wandeling en gaan lekker op het strandterras van de Yacht Club Argentino een koud biertje drinken. Het kerstdiner houden we lekker eenvoudig, het is veel te warm om uitgebreid te koken.

26-12 Mar del Plata - Dat is pas veel!

Tweede kerstdag kennen ze ook hier niet. Ik loop ’s-middags even naar de Canadese boot Pinocchia tegenover ons. Zij zijn eerder deze week aangekomen na eenenvijftig dagen op zee. Wij vinden het sowieso al bijzonder dat ze met hun zeven, ja echt ZEVEN!!!!, kinderen en een hond onderweg zijn en rechtstreeks vanaf Gran Canaria naar Mar del Plata zijn gezeild. Hun kerstdiner bestond uit de favoriet van hun kinderen: een broodje hotdog. Johanne vertelt me dat ze tweeënhalf jaar geleden vanuit Canada zijn vertrokken. Hun jongste dochter was toen zes weken oud. Ik vind het een dapper en moedig besluit om met het hele gezin dit avontuur aan te gaan, maar moet er zelf niet aan denken. Stel je voor: negen monden te voeden, negen bedden te verschonen en voor negen mensen te wassen. Ga er maar aan staan!

    

 

Eind van de middag komt dan eindelijk de surveyor zowaar stipt op de afgesproken tijd. Hij komt samen met zeilmaker Oscar. Oscar legt hem in het Spaans goed uit wat precies het probleem is. Hij knikt begrijpend en zegt dat hij dezelfde avond nog zijn rapport naar het kantoor in Buenos Aires zal sturen. We zijn benieuwd.

27-12 Mar del Plata - Shoppen loont

We liggen inmiddels iets meer dan twee weken aan de steiger en het ziet ernaar uit dat we hier nog wel een tijdje moeten blijven. Ik kom negentien januari weer terug uit Nederland, maar we verwachten niet dat dan alle reparaties al klaar zijn. Verzekeringsmolens malen langzaam en daarna moet de nieuwe furler nog besteld worden en de zeilen gerepareerd. Ik denk dat we blij mogen zijn als dat allemaal rond is als ik weer terug kom.

De prijzen voor een overnachting bij de YCA zijn bespottelijk hoog en we hebben gehoord dat het aan de overkant, letterlijk tien meter verderop, een stuk goedkoper zou zijn. Dus op naar de buurtjes voor een prijsopgave. En inderdaad we komen daar uit op USD 17 per nacht, terwijl de prijs bij YCA inclusief korting op USD 27 uitkomt. De normale prijs bij YCA is zelfs een bespottelijke USD 47 per nacht. Als we terugkomen van Club Nautica, de overburen, zit havenmeester Luis op een bankje bij het begin van de steiger. "Luis, mijn vriend. We moeten even praten.", begint Henk het gesprek. We leggen uit dat we verwachten nog wel een tijdje te zullen blijven voor de reparaties klaar zijn en dat we bij de buren om een prijsopgave hebben gevraagd. We willen met alle liefde blijven waar we zijn, maar dan wel tegen dezelfde prijs natuurlijk. We hebben geluk want de President van de YCA Mar del Plata zit op hetzelfde bankje. Hij weet er wel raad mee. Aan de prijs per nacht kan hij niet tornen, want dan krijgt hij ruzie met de leden, maar hij kan ons wel een aantal nachten gratis aanbieden waarmee we op precies dezelfde prijs uitkomen. Nou in dat geval, blijven we lekker liggen!

28-12 Mar del Plata - Voorbereiden

Omdat ik morgen vertrek naar Buenos Aires ben ik vandaag druk met voorbereidingen. We gaan de stad in om mijn busticket te printen en boodschappen te doen. Eind van de middag pak ik mijn spullen in. Daar ben ik snel mee klaar, want er gaat maar weinig mee. Kleding heb ik thuis in Nederland wel!

29-12 Buenos Aires - Toch niet zo rap

"Wat een chaos! Geen idee welke bus het is, maar er zijn nog anderen die dezelfde bus moeten hebben." We zijn op het busstation van Mar del Plata. Het is een komen en gaan van mensen en bussen, maar mijn bus is er nog steeds niet. Er hangt een monitor, maar iedere informatie ontbreekt. Tja, typisch Argentinië. Iedere bus van El Rapido die aankomt wordt bestormd door reizigers, maar helaas nog steeds niet de bus naar Buenos Aires van 12:20. Tegen één uur is hij er dan eindelijk. Ik stap in en ga naar boven in de veronderstelling dat ik een plaats helemaal voorin heb geboekt. Een kleine vergissing, ik blijk juist helemaal achterin te zitten. Ik ben niet de enige die deze vergissing heeft gemaakt, ook een stel Amerikanen dacht voorin te zitten. Nou ja, geen drama, grote kans dat er niemand naast me komt zitten en dat is ook wel fijn. In tegenstelling tot de bus die ik samen met Marjolein naar Corrientes nam, is deze oud en vies. Gelukkig is de rit maar een uurtje of zes, dus dat overleef ik wel. We rijden eerst een stukje door Mar del Plata en dan langs de kust. We stoppen nog een aantal kilometer verderop om nog een aantal passagiers op te pikken en gaan dan land inwaarts. We rijden ook hier door de eindeloze pampa’s. Wat een landschap!

         

 

En dan krijg ik een onaangename verrassing. Ik voel een aantal druppels water! Hoe kan dat nou? Wat blijkt, mijn stoel is onder de airco gepositioneerd en die blijkt te lekken! Gelukkig is de stoel naast mij leeg, dus ik schuif snel een plekje op. Mijn buurman aan de andere kant van het gangpad heeft precies hetzelfde probleem. Hij krijgt een flinke douche!

We arriveren uiteindelijk vijf kwartier te laat op busstation Liniers. De busmaatschappij doet zijn naam duidelijk geen eer aan, El Rapido is niet echt rap!

30-12 Buenos Aires - Alweer het paed werôm

"We nemen niet weer afscheid hoor!", zeg ik tegen Marjolein als we op het vliegveld zijn. Ik heb de afgelopen nacht bij haar overnacht en zij heeft mij net samen met Pablo naar het vliegveld gebracht. We namen al een keer afscheid in Barlovento toen zij met vakantie ging, en drie weken daarna opnieuw omdat we toen echt vertrokken. En nu was ik al weer gewoon bij haar op bezoek. Mijn bezoek aan Nederland duurt een kleine drie weken. Als ik weer terug kom zie ik Pablo en haar opnieuw. Dan wordt het wel tijd voor afscheid, maar misschien ook wel weer van korte duur, want voor hetzelfde geld keren we terug naar Buenos Aires in plaats van verder zuidwaarts te gaan. Als het seizoen te ver gevorderd is kunnen we niet meer naar het diepe zuiden en keren we terug naar Buenos Aires om te overwinteren.

Mijn vlucht vertrekt stipt op tijd. We vliegen over Buenos Aires, Colonia, langs Rio Grande enzovoorts. Opnieuw reis is het pad weer terug wat ik per boot heb afgelegd, net als vorig jaar. Vannacht zullen we over de Kaap Verden en de Canarische Eilanden vliegen. Ik blijf het bijzonder vinden dat de afstand die we in een jaar hebben afgelegd in iets meer dan dertien uur weer terug gereisd kan worden.

 

 

31-12 Leeuwarden - Champagne en vuurwerk

Even na één uur bel ik aan bij mijn ouders. De reis zit erop. We waren mooi op tijd in Amsterdam en de trein bracht me in twee uurtjes naar Leeuwarden. Mijn moeder doet open en is niet eens verbaasd dat ik voor de deur sta. Ze had het eigenlijk wel een beetje verwacht. Op de één of andere manier is ze ook echt niet voor de gek te houden haha.

’s-Avonds vieren we oud en nieuw met de buren. Dit keer zonder mijn moeders wereldberoemde appelflappen, want voor het eerst had ze daar dit jaar niet genoeg energie voor. Helemaal niet erg, want beter voor de lijn en het gaat om het gezelschap! Om twaalf uur proosten we op het nieuwe jaar met champagne en is er prachtig vuurwerk boven de stad. Arme Henk zit in zijn uppie op de boot bij gebrek aan een eenzame Zweed om oud en nieuw mee te vieren. En vuurwerk? Nee, een paar knallen en een eenzame vuurpijl en dat was het dan in Mar del Plata. En dat voor een stad met meer dan vijfhonderd duizend inwoners!

 

  Terug naar beginpagina