27-07 Weymouth - Mislukte poging

We besluiten, na het goed bestuderen van de weerkaarten, om vandaag richting Dartmouth te vertrekken. Dat is zo'n veertig mijl varen, maar omdat het niet bezeild is gaat het een lange tocht worden. We zullen pas in de nacht aankomen, omdat we vanwege het tij niet eerder dan om half één kunnen vertrekken. Onder de Portland Bill staat flinke stroming en vanaf half twee staat hij voor ons de goede kant op.

Als we de haven van Weymouth uit komen staat er een straffe wind. We zetten een klein stukje grootzeil en een dubbel gereefde genua.

Wanneer we na een uur om half twee voorbij de Portland Bill komen blijken er behoorlijke golven te staan en zo'n 28 knopen wind. Hmmm, dat is toch weer acht knopen meer dan we in de negatiefste kaart hebben gezien. Toch maar een stuk doorzetten tot we verder voorbij de Bill zijn. Het kan nog het versnellingseffect van het land zijn. Als we een stuk verder zijn, blijft de wind net zo hard en de golven zijn ook nog eens hoger. We hebben geen zin om zo nog uren tegen de golven op te kruisen, dus besluiten we terug te varen en voor Weymouth te ankeren.

Gelukkig blijft de wind flink doorstaan, dus hebben we het juiste besluit genomen ;-) Morgen gaat het sowieso veel te hard waaien. Het lijkt erop dat we zaterdag opnieuw een poging kunnen wagen.

  

 

28-07 Weymouth - Herfst in juli?

"Wat doen we? Liggen blijven, naar Portland Harbour verkassen en daar voor anker of opnieuw in de binnenhaven van Weymouth?" We wegen de opties af en concluderen dat opnieuw in de binnenhaven de beste is gegeven de weersvoorspellingen. Na het ontbijt gaan we ankerop en leggen een paar honderd meter verderop weer aan in de haven.

Het is pokkeweer. Grijze luchten, regen en wind. Als het in de loop van de middag even droog is maken we een wandeling door Weymouth. We verbazen ons over de Engelsen die in korte broek en T-shirt rondlopen alsof het echt zomer is. Wij vinden het meer herfst met dit weer. We zien zelfs twee meiden in zee zwemmen. Rare lui, die Engelsen. Als het dan ook nog weer begint te regenen gaan we, een nieuw regenpak voor Henk en vijf goedkope leesbrilletjes rijker, weer snel terug naar de boot. Aan het begin van de avond begint het echt te stormen. We hangen extra fenders op en gaan lekker aan de borrel!

29-07 Weymouth - Dolfijne dag?

Op naar Dartmouth want de voorspelling is windje kracht 3 à 4 vanuit zuidwest, draaiend naar Zuid. We zien dat ook zelf in de weerkaarten, met even kort een dip in de wind. Dat laatste accepteren we dan maar even. Een uurtje eventueel motoren is wel acceptabel als we daarmee de Lyme Bay over komen.

We vertrekken uit Weymouth met een knoopje of 15 wind en vol zeil. Even verderop komen we wat in de luwte van Portland Harbour, maar omdat we wat verder uit de kust sturen houden we nog redelijk de wind. We moeten straks op zee een stuk doorvaren voordat we stuurboord uit kunnen om de Portland Race te omzeilen. Er komen daar twee stromen water bij elkaar met als gevolg een warrige zee en brekers. Als we op zee net voorbij de Portland Bill zijn, begint de wind weg te vallen, dus gaat de motor aan. Kennelijk komt het dipje nu al. We sturen Romlea voorbij de banken en de Race en gaan stuurboord uit. Twee uur later motoren we nog steeds en is het ondertussen ook nog gaan regenen met wat droge tussenpozen. De zee is rustig en de lucht is grijs.

"Je zult hier met vakantie zijn!" "Ja, stel je voor zeg. Heb je drie of vier weken vakantie en continue dit weer!" Wij concluderen dat we blij zijn dat wij geen vakantie hebben, maar dat dit ons dagelijks leven is. "Het is ook niet te geloven. Gister waai je uit je verschoning met 45 knopen en nu nul wind!". We worden er wel wat chagrijnig van. De weerkaarten en voorspellingen kloppen voor geen meter. Als we opnieuw de weersverwachting van de kustwacht uitluisteren op de marifoon horen we nog steeds wind kracht 3 tot 4, toenemend tot 5 en geldt er zelfs een windwaarschuwing voor krachtige wind. "Waar zit die wind dan?", vraagt Henk zich hardop af. We motoren inmiddels al uren en geen zuchtje wind te bekennen.

Dan zien we dolfijnen even verderop. Ze komen naar ons toe en zwemmen naast en voor de boot. Geweldig! Ze blijven jammer genoeg niet zo heel lang. Er kruisen nog twee dolfijnenfamilies onze koers. Ze blijven op iets meer afstand, maar we kunnen ze wel goed zien. Kijk, dat maakt deze kansloze dag toch weer een beetje goed. Als even later nog een tweetal dolfijnen even aan onze boot komen snuffelen, hoor je ons niet meer klagen.

Vlak voor Dartmouth krijgen we door invloed van het land nog even wat wind en motorzeilen we tot aan de riviermond. Het is inmiddels elf uur en donker als we de Dart opvaren. We vinden onze weg in het donker, maar het zoeken van een vrije mooring is nog wel een uitdaging. Uiteindelijk vinden we even voorbij Dartmouth een vrije mooring op een plek met meerdere vrije moorings. Hier liggen we prima voor de nacht.

 

 

  Terug naar beginpagina