01-02 Falklands - What a guy!

Craig en Renata van de Sirius komen koffie drinken. Ze liggen inmiddels vlak voor onze marina geankerd en komen met de dinghy naar de wal. We moeten even kijken hoe we Craig aan boord krijgen, want de wind is noord en we liggen daardoor een stukje van de steiger. Waar het voor ons al een uitdaging is aan boord te stappen, is het voor Craig nog net een tikkie lastiger. Craig is een veteraan uit de oorlog in Afghanistan. Hij is toen hij daar nog maar net was, tijdens een patrouille op een bermbom terecht gekomen en heeft daarbij zijn twee benen en linker onderarm verloren. Hij was toen nog maar negentien jaar oud. Waar ieder ander bij de pakken was gaan neerzitten, is hij na zijn revalidatie vastbesloten de wereld rond te zeilen. Hij neemt daarbij niet de gemakkelijkste route. Naar Patagonië en de Falklands zeilen is voor ons al een hele uitdaging, laat staan voor hem.

Hij vertelt dat hij en Renata gister in het dorp waren en daar het team van Skip Novak en zelfs de grote man zelf hebben ontmoet. Voor Craig een geweldige ervaring, omdat hij voor hij vertrok Skip had gemaild met de vraag of hij met zijn handicaps met een Beneteau naar de Falklands en Patagonië zou kunnen zeilen. Het antwoord van Skip: "No way!". En toch is hij hier, what a guy!

02-02 Falklands - Review

Gister hebben we het surveyrapport dan eindelijk in de mail ontvangen met het verzoek om het te reviewen. Daar zijn we gisteravond druk mee geweest. Er gaat toch redelijk wat tijd in zitten om het rapport goed te lezen en begrijpen en vervolgens van commentaar te voorzien. Vandaag maken we dus weer onze daily walk naar het dorp om onze bevindingen te mailen. De schade is in ieder geval ernstiger dan eerder door ons ingeschat en we kunnen sowieso niet met een tijdelijk reparatie door Patagonië en de Pacific naar Nieuw Zeeland varen voor de definitieve reparaties.

’s-Avonds komen Thies en Kicki eten en zo is er al weer een weekend voorbij gevlogen.

03-02 Falklands - Hoe nu verder?

Omdat we met de hier te realiseren tijdelijke reparaties niet verder kunnen varen dan naar een plek in Argentinië voor de definitieve, nemen we een moeilijk maar noodzakelijk besluit: we zullen terug moeten naar Buenos Aires om de reparaties met de juiste kwaliteit te kunnen laten uitvoeren. In Ushuaia zijn de omstandigheden niet beter dan hier en zal het ook niet mogelijk zijn de definitieve reparaties goed uit te voeren. We zijn er helemaal niet blij mee, want het betekent opnieuw een jaar verliezen op een plek die we nu echt wel kennen. Maar we gaan voor kwaliteit en onze veiligheid staat voorop. Volgens de rederij zou het in Ushuaia wel mogelijk moeten zijn, maar Oyster heeft ons op het hart gedrukt de reparaties bij een goede werf uit te laten voeren en niet houtje touwtje onder een tent in een niet geconditioneerde omgeving. En met dat laatste kunnen we niet anders dan het eens zijn.

04-02 Falklands - Grote druk

Vandaag zijn we al vroeg uit de veren omdat Stan Snape en Diana Moor met het cruiseschip Balmoral aankomen in Port Stanley met een bijzondere opdracht. Stan en Diana zijn goede vrienden van Denis Gorman en komen zijn boek aanbieden aan de Governor van de Falklands. We hebben afgesproken ze even kort te ontmoeten voor ze op excursie gaan en dan af te spreken in de middag. Omdat we niet weten hoe laat ze precies naar de kant komen, willen we bij de public pontoon zijn voor de eerste tenders aankomen. We lopen om acht uur naar het dorp en zien dat we net te laat zijn voor de eerste tenders. Nu maar hopen dat we ze niet gemist hebben, maar als Henk even inlogt ziet hij gelukkig een appje van Stan dat hun excursie om half tien vertrekt. Mooi zo, dan zijn we ruim op tijd. We gaan lekker op een bankje zitten en wachten op de tenders die na negen uur aankomen.

Ondertussen haalt Henk de mail op en is er een mail van de rederij. Omdat de Argentijnen in principe morgen terug vliegen, probeert de cruise line ons onder druk te zetten akkoord te geven op de tijdelijke reparaties. Voor ons is dit onacceptabel zolang er geen duidelijkheid is over waar en wanneer de definitieve reparaties zullen plaatsvinden. En als we inderdaad terug moeten naar Buenos Aires heeft dat natuurlijk ook financiële consequenties omdat we een heel jaar verliezen. We laten ons de kop niet gek maken.

En dan zijn Stan en Diana er eindelijk. We krijgen alvast onze hard copy van het boek en spreken om twaalf uur af bij Crozier Café.

We hebben geen zin nog uren in het dorp rond te hangen en lopen weer terug naar Romlea voor een lekkere kop koffie.

Tegen twaalven zijn we weer in het dorp voor onze ontmoeting met Stan en Diana. Ze hebben om half drie de afspraak op Government House, dus dat geeft nog genoeg tijd om nader kennis te maken en ze mee te nemen langs de bezienswaardigheden van Stanley. Wat een geweldig lieve mensen. We vermaken ons opperbest en de tijd vliegt.

        

 

Henk heeft voorgesteld dat we mee gaan naar Government House om het aanbieden van het boek op video vast te leggen voor Denis. Nu maar hopen dat ze er niet moeilijk over gaan doen daar.

Voor ons is het ook een uitje, want het leidt even af van onze dagelijkse schadebeslommeringen en we hebben zelf ook nog niet alles in het dorp gezien.

Om twee uur wordt Stan toch wel een beetje nerveus en lopen we naar Government House. We zijn er een kwartier te vroeg en de afspraak zal met de Deputy Governor zijn die nog in vergadering blijkt te zitten. De dame in de receptie kijkt nogal moeilijk. Het zal toch niet zijn dat de hele afspraak tussen wal en schip raakt? Omdat er binnen geen mogelijkheid is om te wachten besluiten we buiten op de trap te wachten tot half drie. Het is een geweldig mooie dag vandaag en zowaar warm, dus we genieten lekker van het zonnetje. Om half drie komt Sam Cockwell bijna aanrennen in plaats van lopen. Buiten adem biedt hij zijn excuses aan dat hij er nog niet was toen we aankwamen. Nou, dat vinden we helemaal niet erg hoor en hij is toch op tijd? Wij waren te vroeg! Enthousiast stelt hij voor dat we eerst de tuinen van Government House gaan bekijken. Henk vraagt of hij het goed vindt dat we wat video opnames maken voor Denis. "But of course!", klinkt het antwoord. Stan en Diana zijn helemaal verbaasd dat het allemaal zo losjes en gemakkelijk gaat hier, maar wij eigenlijk niet. We zijn op bezoek bij de "loco burgemeester" van een klein dorp, niet bij de Queen;-)

      

 

We krijgen een privé-rondleiding door de tuinen en de kassen en dan is het toch eindelijk tijd voor de overhandiging van de exemplaren van "A Voyage to the Sea", geschreven door onze goede vriend Denis. Ik maak met drie verschillende telefoons foto’s van de gebeurtenis en Henk maakt uiteraard een video. "Would you also like a copy of the video?", vraagt Henk aan Sam. Nou dat wil hij zeker wel en er wordt meteen een memorystick van binnen gehaald voor Henk. "If you come to bring it, just ask for me. I’m here every day". Nou dat zullen we zeker doen, met een dikke handdruk nemen we afscheid en wandelen terug naar het dorp.

Stan en Diana zijn helemaal blij. Het kon ook niet beter natuurlijk. Wat een enthousiaste kerel en wat een ontvangst. En dan is het al weer tijd om onze nieuwe vrienden terug te brengen naar de tender. Met een dikke kus en knuffel nemen we afscheid. "I’m sure we will meet again", zegt Diana bij het afscheid. Nou, wij hopen het van harte, want ondanks dat we elkaar maar een paar uur hebben gezien, is er een enorme klik met deze schatten van mensen.

05-02 Falklands - Regelneven

Het is weer een drukke dag vandaag. We lopen weer twee keer op en neer naar het dorp voor onze mail. Tot onze verbazing zijn de Argentijnen er ’s-middags nog. We spreken dan ook kort met Daniel, die vertelt dat ze niet vandaag maar morgen vertrekken en niet met het vliegtuig maar met het cruiseschip en wel naar Ushuaia! Dat vinden we dan wel weer heel bijzonder. Wordt vervolgd…

06-02 Falklands - Supercruiseday

Ook vandaag lopen we weer op tijd naar het dorp voor onze mail. Het is al een drukte van belang in Stanley. We hebben op het cruiseschema al gezien dat er welgeteld vier cruiseschepen zullen zijn vandaag. Twee grote en twee kleine met in totaal zo’n vijfduizend passagiers die ook allemaal naar de wal gaan. We lopen eerst naar de East Jetty om onze nieuwe omvormer naar een techneut te brengen. Het ding heeft het nu al begeven en daar zijn we natuurlijk helemaal niet blij mee. Als zelfs spiksplinternieuwe dingen al stuk gaan…. We krijgen een storingsmelding die niet in de handleiding staat en navraag bij Victron heeft ook geen oplossing opgeleverd. Henk heeft daarom gister onze oude omvormer maar weer gemonteerd. Hij heeft niets raars kunnen ontdekken aan de nieuwe omvormer en een Victron servicepunt is er natuurlijk helemaal niet hier. Nu maar hopen dat techneut Leo de oorzaak kan vinden en oplossen.

Als we terugkomen van de East Jetty zien we net Robert aan komen varen in zijn dinghy. We weten al een tijdje dat hij hier ligt met zijn boot de Silver Harmony, maar hebben hem nog niet gesproken of gezien. Het blijkt dat hij gister al even bij ons langs was geweest, maar toen waren wij er niet. We drinken samen een kop koffie bij Croziers en dan gaat hij op weg om zijn gasfles te laten vullen en wij gaan na het ophalen van de mail weer terug naar Romlea. Er is een reactie op een voorstel dat wij gister hebben gestuurd en dat willen we rustig op de boot doorlezen.

We worden opnieuw onder druk gezet snel te beslissen over de noodreparaties, maar ook deze keer bezwijken we niet.

Na de lunch vertrekken we al weer naar het dorp om mail te versturen. Het is inmiddels opnieuw prachtig weer, dus strijken we neer op een bankje bij de Public Pontoon waar het een komen en gaan is van haringtonnen. En dan zien we de Argentijnen aan boord gaan om in te schepen op het cruiseschip. Ze vertrekken dus inderdaad met bestemming Ushuaia. Als de rijen met haringen groeien, wordt het voor ons tijd onze boodschappen te gaan doen in de hoop dat nu iedereen wel zo’n beetje uit de supermarkt is vertrokken.

Na het avondeten om half negen lopen we de laatste keer richting dorp om te kijken of er nog mail is en zien we dat de Norwegian Star nu pas vertrekt. Dat is flink later dan gepland en verbaast ons niet. Het is voor een kleine plaats als Stanley vrijwel onmogelijk om zo’n enorm aantal toeristen op één dag te verwerken. Heel Falklands heeft zo’n drieënhalf duizend inwoners, waarvan Stanley zelf tweeënhalfduizend. Vandaag kwamen daar dus vijfduizend toeristen bij, die allemaal dezelfde dingen willen zien. Onbegrijpelijk dat de twee agents hier dat niet beter met elkaar afstemmen.

07-02 Falklands - Pingpongen

Vandaag eens even geen cruiseschepen en dus rust in het dorp. Het is lekker weer en de Italiaanse Marinella staat bij het Malvina Hotel met haar ijskar. We nemen het er dit keer van en bestellen een lekker zelfgemaakt ijsje. Er is eind van de dag opnieuw een mail van de rederij. Ze doen een financieel voorstel dat voor ons nog steeds te mager is. We hebben het gevoel niet echt serieus te worden genomen. Hebben ze eigenlijk wel enig idee wat het betekent terug te moeten zeilen naar Buenos Aires voor reparaties en dan weer opnieuw naar het zuiden? Dit deel van de wereld wordt gezien als één van de moeilijkste gebieden waar een jacht kan zeilen. Sla de diverse pilotboeken er maar op na. En hebben ze wel enig idee wat het betekent een heel jaar te verliezen, nog los van alle kosten die dat met zich mee brengt? We denken dat ze echt geen flauw idee hebben en het ze ook nog eens niet kan schelen ook. Henk kleit ’s-avonds maar weer eens een mail. We zijn wel een beetje klaar met pingpongen en besluiten zo nodig opnieuw juridische hulp in te schakelen.

08-02 Falklands - Dagtaak

We zijn op reis gegaan om een aantal jaar niet meer te hoeven werken en te genieten. Maar op dit moment zijn we gewoon fulltime aan de slag. We hebben amper tijd om onze gewone dagelijkse beslommeringen uit te voeren. We zijn meer dan fulltime aan de slag inmiddels om uit de ellende hier te komen. Het continue heen en weer lopen naar het dorp om onze mail op te kunnen halen, het continue moeten nadenken over vervolgstappen en alle stress die het oplevert begint zijn tol te eisen. Ik slaap slecht en we komen aan de leuke dingen niet meer toe. We hebben niet gevraagd om aangevaren te worden en al het gedoe erom heen maakt het nu alleen maar erger. We hebben vanochtend maar weer eens een mail gestuurd waarin we vasthouden aan onze claim en aangegeven dat we juridische hulp inschakelen. Wellicht dat ze dat over de brug laat komen. We zullen zien.

09-02 Falklands - Uitbreiding

Zelfs op zondag gaan we naar het dorp om onze mail te checken. Er is geen bericht van de rederij. We hadden het ook niet echt verwacht, maar je weet het nooit. We maken een wandeling door Stanley en nemen een kijkje bij de laatste uitbreiding van het dorp. Vanaf onze ligplaats lijkt de nieuwbouw boven op een heuvel te liggen, maar als we er zijn blijkt dat de heuvel achter de huizen nog doorloopt en het dus toch een minder winderige plek is dan we dachten. Al met al een redelijke wandeling en Henk zijn voeten houden het goed vol. Het herstel van zijn blaren verloopt voorspoedig, maar een grote wandeling van een paar uur durft hij nog niet aan.

10-02 Falklands - De strijd verhard

Het is een prachtige dag vandaag. De lucht is blauw en de zon schijnt volop. We zien op de public pontoon een bemanningslid van een Amerikaanse zeilboot zelfs in korte broek en t-shirt lopen! Ze zijn aan het bevoorraden en hopen donderdag te vertrekken naar South Georgia. Dat is op zich best laat in het seizoen. Ze gaan er wetenschappelijk onderzoek doen. Ondanks dat ze het druk hebben, is er wel even tijd voor een praatje. Nadat ik de was in de machine heb gedaan op de East Jetty, gaan we maar weer eens naar het West Café om onze mail te doen. Nog steeds geen reactie van de rederij. We doen boodschappen en gaan terug naar Romlea voor de lunch.

Na de lunch lopen we meteen weer terug naar het dorp om de was in de droger te doen en checken we opnieuw de mail. Dit keer is er wel bericht. De rederij vindt dat ze er alles aan gedaan hebben om ons te helpen en dat ze niet meer financiële compensatie bieden dan in het aanbod van gister. Tijd om onze advocaat te bezoeken en voor Henk om alle correspondentie en gebeurtenissen van de afgelopen weken op een rijtje te zetten om het behapbaar te maken voor de advocaat. Opnieuw werk aan de winkel dus.

Om onszelf een beetje op te beuren kopen we een heerlijk chocolade ijsje bij Marinella. We zitten lekker te genieten in het zonnetje als er nog een klant komt. Hij herkent ons van eerder deze week en gaat lekker naast ons zitten met zijn ijsje. We vinden eigenlijk dat we als vaste klanten korting moeten gaan krijgen en plagen Marinella dat ze een "customer card" moet gaan invoeren voor haar vaste klanten!

11-02 Falklands - Werkvoorbereiding

Henk is de hele dag druk met het op een rijtje zetten van alle feiten voor de advocaat. Tussendoor maken we even tijd om naar het dorp te lopen om Jean-Luc en Sadrine van de Luna Blu te ontmoeten. Zij zijn vanuit Puerto Williams naar de Falklands gekomen om vanaf hier koers te zetten terug naar Brazilië. Ze liggen voor het dorp voor anker en het is mooi stil weer om naar de kant te komen. Er komt echter een kink in de kabel omdat het vandaag weer eens een drukte van belang is met cruiseschepen. De security van één van de cruiseschepen laat niet toe dat ze hun dinghy aan de kleine floating pontoon leggen, dus gaat het feest helaas niet door, want later in de middag draait de wind naar noord en moeten ze herankeren aan de noordkant van de baai. We lopen onverrichterzake weer terug naar Romlea, waar Henk weer verder gaat met de werkvoorbereiding.

12-02 Falklands - Locals

Henk heeft gister eind van de dag alle informatie naar de advocaat gestuurd, waar we vrijdag een afspraak hebben. Het is nu dus afwachten geblazen. We kijken haringen bij de haven en hebben ons, bijna dagelijkse, praatje met Robin. Hij werkt bij het infocentrum waar alle haringen aankomen en weer vertrekken in hun tenders en vandaag zagen we hem zowaar ook nog op een toeristenbus rijden in het dorp. Hij is altijd wel in voor een praatje pot. Helemaal nu we inmiddels officieel tot de locals behoren!

Vanochtend liepen we naar de haven en kwamen langs Alex, één van de politieagenten van het dorp. Hij was bezig voetgangers weg te houden bij een ambulance die voor één van de toeristenwinkels stond. Iedereen moest via de stoep aan de andere kant van de weg lopen, terwijl wij net overgestoken waren om alle haringen te ontwijken. En dat snapte Alex prima, want met een "ah, just walk on, your locals now!", mochten wij gewoon aan de rustige kant blijven lopen.

13-02 Falklands - Tijd voor ontspanning

Nu alle voorbereidingen voor de afspraak met de advocaat klaar zijn, hebben we even tijd voor andere dingen. Het is goed weer en Henk zijn blaren zijn genezen, dus is het tijd voor een mooie wandeling. Eigenlijk willen we na de koffie vertrekken, maar dat loopt even anders als Carl even een bakkie komt doen. Carl heeft altijd alle tijd, zo ook vandaag. Hij woont inmiddels veertig jaar hier en weet veel te vertellen over het eiland, zijn geschiedenis en bevolking. Hij is destijds samen met zijn vrouw Diane hier blijven plakken tijdens hun zeilreis vanuit Australië.

Als wij hem vragen waarom ze op deze desolate plek zijn gebleven in plaats van op een plek met een wat fijner klimaat, is het antwoord dat de mensen hier de reden zijn dat ze niet verder zijn getrokken. In de tijd dat zij hier aankwamen, was de bevolking van Stanley en de hele Falklands zo’n beetje de helft van nu en iedereen was op elkaar aangewezen. Dat beviel hun wel. Die cultuur is ondanks de groei van het toerisme en de bevolking nog steeds wel aanwezig al is er ook veel veranderd. Ze zijn inmiddels gesettelde eilanders, want hun kinderen en kleinkinderen wonen natuurlijk ook hier.

Na de lunch gaan we dan toch echt aan de wandel. We willen de weg langs de andere kant van de baai nemen. Die komt uit bij een kleine haven recht tegenover Stanley. Als we er bijna zijn zien we een dikke bui aankomen, die ons inhaalt. Aj, daar gaat zo te zien flink wat regen uitkomen. Gelukkig zien we een tweetal oude kleine containers staan, die als schuurtje worden gebruikt. We schuilen er tot de flinke bui voorbij is en zijn blij dat we hem niet halverwege op onze kop hebben gekregen, want er komt flink wat water naar beneden en zelfs wat hagel. Als de bui voorbij is klaart het helemaal op en is het weer stralend weer. We wandelen in anderhalf uur weer terug naar Romlea.

In het kleine haventje is het een drukte van belang, want Carl, Zack en Dylan willen de haven uit. Dat betekent dat de Wanderer III en wij onze lange lijnen moeten losmaken, zodat ze uit kunnen varen. Als ze zijn vertrokken keert de rust weer.

14-02 Falklands - Overdracht

Vandaag hebben we onze afspraak met Alison van het advocatenkantoor. We zijn benieuwd wat ze van van de zaak vindt en wat ze eventueel voor ons kan betekenen. Het blijkt dat zij er zelf geen tijd voor gaat hebben, omdat haar agenda helemaal vol zit, maar ze heeft wel een oplossing. Het kantoor hier op de Falklands is onderdeel van een firma in Groot-Brittanië en met ons goedvinden wil ze de zaak overdragen aan een specialist op maritiem gebied van hun kantoor in Edinburgh, Schotland. Communicatie gaat dan plaats vinden via mail en conference calls op het kantoor hier in Stanley. Wij vinden het een prima oplossing. De eerstvolgende call zal begin volgende week worden gepland, waarschijnlijk dinsdag.

15-02 t/m 29-02 Falklands - Onderhandelingen

Onze dagen vullen zich met de gebruikelijke activiteiten. We doen boodschappen, wandelen onder andere naar Mount Tumbledown, doen het huishouden en wat klusjes.

        

 

Henk knutselt met zijn Arduino’s en ik lees vooral heel veel boeken op mijn e-reader. Tussendoor hebben we conference calls en mailwisselingen met onze advocaat en maken zo nu en dan een praatje met mensen in het dorp. De dagen rijgen zich aaneen en er valt voor de blog dan ook niet veel op te schrijven wat interessant is. Ik besluit daarom dat ik een tijdje vrij neem van mijn dagelijkse schrijverij. Als ik vandaag dan weer begin, ben ik eigenlijk wel verbaasd dat er al weer twee weken voorbij zijn. De tijd begint te dringen dat we tot een oplossing komen. Begin van de komende week heeft onze advocaat weer een call met de rederij. Ons rest niets anders dan afwachten wat daar nu weer uit gaat komen.

01-03 Falklands - Een dag als alle andere

Het is vandaag zondag en opnieuw is er helaas weinig te beleven. Een dag als alle andere dagen de afgelopen weken dus.

02-03 Falklands - Saai leven

We zijn benieuwd wanneer de call van onze advocaat met de rederij gaat plaats vinden. Hopelijk duurt het niet al te lang, want deze week is het weer behoorlijk goed om met de reparaties te beginnen. We wachten in spanning af en voor de rest is het ook vandaag weer knutselen en lezen geblazen. Een tamelijk saai leven op dit moment helaas.

03-03 Falklands - Wasdag

Het is vandaag eindelijk een keertje zonnig met niet al te veel wind, dus stort ik mij maar weer eens op de was. In principe kan ik op de East Jetty terecht, maar omdat het niet naast de deur is, doe ik de kleine wasjes toch maar weer als vanouds in mijn miniwasmachine. Eind van de dag is er nog steeds geen nieuws van onze advocaat. We wachten maar rustig af.

04-03 Falklands - Nog steeds geen witte rook

"Misschien moet je toch morgenochtend maar eens even een mail naar Bruce sturen", stel ik Henk voor als we eind van de dag nog steeds geen nieuws hebben gehoord van onze advocaat. We zijn inmiddels over de helft van de week en er zit geen schot in de zaak lijkt het. Henk denkt dat er achter de schermen echt wel wat gaande is, maar ik heb zo mijn twijfels. "Als we morgen nog niets gehoord hebben, stuur ik wel een mail", besluit Henk.

05-03 Falklands - Zowaar echt zomer

De dag begint fris met bewolking, maar tegen tien uur breekt de lucht open en wordt het prachtig zonnig weer. Ik maak meteen van de gelegenheid gebruik om nog een wasje te doen.

Als er rond koffietijd nog steeds geen nieuws van de advocaat is, besluit Henk dan toch maar even een mail te sturen. Hij krijgt vrijwel direct antwoord gelukkig. De call is gister geweest en de rederij komt vandaag of morgen met een antwoord op ons voorstel. We zijn benieuwd waar ze mee gaan komen.

’s-Middags zitten we op de steiger naast de boot lekker uit het windje. Het is zo warm dat ik zelfs overweeg een korte broek aan te trekken! Dat is echt voor het eerst sinds we hier zijn. Na de thee drinken we een lekker koud biertje op de steiger. Zo is het leven wel weer aangenaam hier. Henk maakt een praatje met buurman Zack en vraagt hem of hij toevallig een frees heeft. Henk wil graag een schermpje inbouwen in ons instrumentenpaneel, maar dat moet natuurlijk wel netjes. Zack blijkt timmerman te zijn en heeft natuurlijk een frees. "Geef het maar mee, dan doe ik het wel even voor je." Nou dat laat Henk zich natuurlijk geen twee keer zeggen.

06-03 Falklands - Eindelijk!

Na de koffie wandelen we naar de East Jetty met de witte was, die we daar lekker in de wasmachine stoppen. We doen boodschappen en wandelen weer terug naar de boot voor de lunch. Helaas is er nog steeds geen reactie van de rederij, maar de dag is ook nog niet om.

Na de lunch lopen we weer terug om de was in de droger te doen en gaan lekker thee drinken bij Crozier Café. En dan is er de verlossende mail van Bruce. De rederij heeft nu eindelijk een aanbod gedaan waar we iets mee kunnen. Ze willen de schade afkopen met een bedrag waar we ons in kunnen vinden. We moeten daarvoor wel alle reparaties zelf regelen, maar eigenlijk hebben we dat toch sowieso het liefst. Het geeft ons nu na meer dan twee maanden eindelijk rust en we kunnen ons nu volledig focussen op reparatie. Het zal nog niet gemakkelijk worden, want de weersomstandigheden hier op de Falklands zijn op zijn zachts gezegd nogal wisselvallig en de temperaturen beginnen aankomende week te dalen.

Als we weer terug zijn op de East Jetty blijkt de was nog lang niet droog. Zo nu en dan heeft de droger wat kuren, dus ik stel de machine opnieuw in en we kletsen wat met de mannen. Als het half vijf is komt de drank op tafel, want dan luiden ze het weekend in. We drinken een whiskey met ze mee en proosten op de uitkomst van onze onderhandelingen.

 

  Terug naar beginpagina