01-08 Falklands - Noorderstorm

Het waait hard uit het noorden vandaag en dat is nu net de enige windrichting waarbij de golven onze kleine marina binnen komen. Gelukkig is de afstand vanaf de andere kant van de baai te klein om ze echt groot te laten worden, maar ze zijn vervelend genoeg. Romlea helt behoorlijk over en rukt aan haar lijnen. Comfortabel is het niet, maar als het goed is moet de wind eind van de avond weer wat afnemen.

02-08 Falklands - Stilte na de storm

Vandaag is de rust weergekeerd en maken we een middagwandeling. We kijken eerst even bij buurman Zack aan boord. Hij is de trotse eigenaar van een Nederlandse Koopmans, die hij een aantal jaar geleden heeft overgevaren vanuit Nederland. Het is een gezellig schip van binnen en hij heeft alles prima voor elkaar. Dan gaan we toch echt aan de wandel en lopen langs het huis van Carl en Diane. Carl is druk aan het klussen in zijn grote schuur. Hij maakt een werkhok in zijn schuur en dus kijken we even of de werkzaamheden al vlotten. Dan lopen we door Stanley uit, maar helaas komen we niet zo heel ver. Waar het asfalt overgaat in onverharde weg, is het één grote blubberbende nu de sneeuw is weggesmolten. We lopen maar weer terug naar Romlea.

03-08 Falklands - Gewone maandag

Henk is ’s-middags naar het Malvina en dus kan ik in alle rust mijn zelf gebreide trui in elkaar zetten. Omdat ik niet genoeg wol heb om de col te breien, moet ik morgen opnieuw naar het museum voor nog een bol wol, voor ik verder kan.

04-08 Falklands - En een gewone dinsdag

Terwijl ik op pad ga voor nog een bol wol en boodschappen doe, gaat Henk aan de slag met de gasbun. De elastieken die de gasflesjes op hun plaats houden, zijn aan vervanging toe. Een mooi klusje voor een dinsdagmiddag.

05-08 Falklands - Niet veel te vertellen

Helaas is er niet echt veel te vertellen op dit moment. Ik ga maar weer eens naar het Malvina om te internetten en Henk stofzuigt en gaat lekker aan de slag met zijn arduino’s.

06-08 Falklands - Uitje

Vandaag hebben we een uitje. We gaan naar een presentatie over lijnvissen op tandvis in het Museum. De avond is georganiseerd door de Yachtclub en dit keer worden we niet weggestuurd;-) Het is een interessant verhaal dat gedaan wordt door de eigenaar van een het Falklands vissersbedrijf Argos. Hij heeft drie schepen in de vaart die op tandvis vissen bij South Georgia en in de Rosszee. Twee van zijn schepen zijn hypermodern. Hij legt uit hoe ze duurzaam vissen en daarbij zoveel mogelijk de natuur ontzien. Zo vertelt hij hoe ze zorgen dat er geen vogels in hun lijn terecht kunnen komen en hoe ze zorgen dat ze de zeebodem niet beschadigen. Ze vissen op tandvis met een lange lijn van zo’n duizend meter met daaraan kortere lijntjes met haken en aas. De tandvissen bevinden zich op een diepte van achthonderd tot tweeduizend meter. De lijn komt op de bodem te liggen en zo’n acht uur later halen ze hem weer binnen. Ze kunnen de lijn terugvinden doordat er drijvers aan bevestigd zijn.

Behalve gevist wordt er ook veel wetenschappelijk onderzoek naar de tandvis gedaan. Een deel van de gevangen vis wordt, voorzien van tags, weer teruggezet in zee. Daarnaast bevestigen ze ook regelmatig een kleine camera aan de lijn die onderwater beelden maakt. Zo’n camera is er speciaal voor gemaakt en kan tegen de enorme waterdruk op grote diepte.

Omdat de vislijn door de stroming in zee een behoorlijk eind verder op de bodem terecht kan komen dan waar hij is uitgezet, wordt er een zender aan bevestigd die helpt om de lijn terug te kunnen vinden.

In de Rosszee moet het schip eerst zijn weg door het pakijs zien te vinden, voor het bij de visgronden komt. Ook daar wordt gebruik gemaakt van moderne techniek. Ze gebruiken, naast ijskaarten en satellietbeelden, drones om hun weg door het ijs te vinden. En dat gaat nog wel eens fout, vooral bij het landen aan boord. "Schippers zijn niet de beste dronevliegers!", grapt de visser. Gelukkig komt er vrijwel nooit een drone in zee terecht.

07-08 Falklands - Het resultaat

Nieuwsgierig naar de smaak, kopen we vandaag tandvis in de supermarkt. Het is alleen diepgevroren te krijgen, dus kunnen we hem pas morgen eten. Vandaag staat er zelfgemaakte pizza op het menu. Ook lekker!

Ik brei de laatste naalden van de col en dan is mijn Falklandse trui af. Hij zit lekker en is heerlijk warm!

 

08-08 Falklands - Vistest

De vis is mooi ontdooid in de koelkast, dus vandaag eten we tandvis. Het is een mooi stukje vis dat ik op de huid bak in de koekenpan. "En? Hoe vindt je het?", vraag ik aan Henk terwijl ik ook een hap neem. "Mwah, ik vind het nogal tegenvallen. Het smaakt niet verkeerd, maar ook niet bijzonder. Doe mij maar een lekkere kabeljauw!". En ik kan niet anders dan het met hem eens zijn. We hebben wel eens een lekkerder visje gegeten. De man van Argos had het al verteld in antwoord op de vraag of tandvis lekker is. "Ik ken vissen die lekkerder zijn". En zo is het!

09-08 Falklands - Luie zondag

Het is na een dag vol regen gister, vandaag weer mooi weer en dus maken we een wandeling door het dorp en zitten lekker in het zonnetje bij de East Jetty.

10-08 Falklands - Gastvrij?

"Zoveel voor de Falklandse gastvrijheid", verzucht ik als ik de kajuit van Romlea binnenstap. "Wat nu dan?", vraagt Henk nieuwsgierig. Ik had een bijzondere ervaring onderweg naar huis. Normaal gesproken zijn automobilisten hier op het eiland erg vriendelijk. Ze wijken uit naar de andere kant van de weg als er een plas ligt en jij op de stoep loopt, ze laten je rustig oversteken voor ze hun weg vervolgen en de meesten groeten vriendelijk. Maar deze keer ging het een beetje anders als ik met mijn boodschappen van het dorp naar de marina loop. Ik loop dit keer niet langs het water, maar op de stoep naast de voorrangsweg. Regelmatig moet je dan een zijstraat oversteken. Terwijl ik oversteek wordt er luid getoeterd door een auto achter mij. Deze rijdt dus op de voorrangsweg, komt van achter mij en wil de zijstraat in slaan, terwijl ik rechtdoor ga op dezelfde weg. Ik denk dat het waarschijnlijk iemand is die ik ken, dus draai mij om en zwaai. Tot mijn verbazing zie ik een kerel die ik niet ken, druk gebarend dat ik achter me moet kijken voor ik oversteek! Ik zwaai vriendelijk nog een keer. Wat een idioot!

11-08 Falklands - Een eigen huis

We zijn al een tijdje op zoek naar een huisje in Stanley en vandaag koop ik er eindelijk eentje. Het is een huisje met een blauw puntdak en witte en groene planken. We zijn er erg blij mee, want nu kunnen we een mooie grap uithalen.

12-08 Falklands - Halve was

Omdat het morgen mooi weer gaat worden, ga ik ’s-middags met een rugzak vol wasgoed naar de East Jetty, zodat ik die morgenvroeg direct aan de lijn kan hangen. Helaas heb ik pech. Er is een probleem met de electra waardoor er eerder deze week bijna brand is geweest, dus de wasmachine kan niet gebruikt worden. Onverrichterzake keer ik weer terug naar de boot en doe daar een deel van de was in mijn kleine machientje.

We zijn aan het dubben of we nu wel of niet richting Ushuaia moeten gaan. We willen hier graag weg en naar een andere omgeving, maar als we onszelf daarmee in de vingers snijden is dat ook niet handig. Chili zit vooralsnog nog potdicht. We zijn er nog niet helemaal uit, maar gelukkig hebben we ook nog tijd genoeg, want het is nog steeds te koud om de oversteek te kunnen maken.

13-08 Falklands - Nieuwsgierige aagjes

De dag begint stralend, dus de was hangt al snel buiten. Helaas komen er toch een paar sneeuwbuien, dus mag ik de was tot twee keer toe van de lijn halen en weer ophangen. De eerste keer onder toeziend oog van twee nieuwsgierige zeeleeuwen. Ze zwemmen tot vlak achter de boot en lijken het allemaal maar bijster interessant te vinden, zo’n dame die druk doende is met wasgoed. Tja, daar heb je als zeeleeuw natuurlijk helemaal geen last van, als het sneeuwt duik je lekker onder water.

14-08 Falklands - Asociaal

Vandaag is het echt een prachtige dag. Stralend blauwe lucht en het zonnetje. We lopen naar het dorp en maken onderweg een praatje met Claire en haar man. Ze zijn druk bezig in de tuin en zitten net lekker te genieten van de zon en een kopje thee. Even verderop komen we langs het huis van Ginge en haar man. Ginge schrijft een column over tuinieren in de Penguin News die we graag lezen. Hoe haar man precies heet weten we niet. Hij is bezig met Ginge’s auto en we maken een praatje. Hun tuin staat vol met bloemen en planten en achter het huis verbouwen ze groente. In de zomer is het echt een fleurig gezicht met alle bloeiende planten en bloemen, maar nu is de tuin nog in wintertooi.

We doen boodschappen en, omdat het vrijdag is, kopen we de nieuwe Penguin News.

Weer thuis lezen we in de column van Ginge dat ze onderweg van het dorp naar huis is gevallen door een misstap. Maar wat veel erger is, er zijn een viertal auto’s voorbij gereden zonder te stoppen en haar te helpen. Eenmaal weer op de been met een bloedend gezicht is er onderweg ook niemand gestopt om haar te helpen of een lift te geven. Ze is hier, terecht, zeer verontwaardigd over en vraagt zich af wat er is geworden van het Stanley dat ze kende. Wij herkennen ons er wel in. Henk heeft wel eens geprobeerd te liften, maar iedereen rijdt gewoon door. Tot nu toe hebben we twee keer spontaan van iemand een lift gekregen. De enige anderen die ons wel eens meenemen zijn mensen die we kennen. Maar goed, wij zijn dan ook niet van hier. Ginge wel en ze was nog gewond ook.

15-08 Falklands - Een eigen huis

Het is een buiïge en koude dag vandaag. Ik luister muziek op mijn iPod en Henk is een test aan het doen met zijn nieuwe Arduino project. Ondanks het slechte weer gaat Henk toch even bij Carl langs om een afspraak te maken voor het halen van diesel. En verder natuurlijk om hem te vertellen dat we een huisje in Stanley hebben gekocht.

"En?", vraag ik als Henk weer terug aan boord is. "Wat vond hij van ons huisje?". "Hij vond het een geweldige grap toen ik hem het huisje liet zien!". "Missie geslaagd dus", concludeer ik. "Yep, hij zal het nieuws wel verspreiden haha".

En dit is hem dan, ons nieuw huisje:

 

16-08 Falklands - Zondagstraditie

Het lijkt bijna traditie te worden. Ook vandaag is het na een onstuimige nacht en een grijze ochtend, weer eens heerlijk weer. En dus maken we weer onze gebruikelijke zondagswandeling. De onverharde weg buiten het dorp is weer begaanbaar. We wandelen naar het eind van de baai, gaan daar de heuvel op en zitten achter de rotsen heerlijk in het zonnetje te genieten van de stilte en de natuur. Zo zijn de Falklands op hun mooist.

         

 

17-08 Falklands - Thriller

We staan vandaag op tijd op voor een afspraak met Paul Ellis om de Franse Paradise te gaan bezichtigen. De bezichtiging is niet voor onszelf, want wij zijn blij met Romlea, maar voor een goede vriend uit Nederland die wel interesse in haar heeft. Paul doet de bezichtigingen in opdracht van de eigenaren. Om negen uur staan we klaar op de wal, maar al wie er komt, geen Paul. Dan komt Stevie naar ons toe. Hij heeft een appje gekregen van Paul dat de afspraak niet door kan gaan vanwege andere dringende zaken. Wel een beetje raar, want Paul zegt ook dat we maar via één van de eigenaren een afspraak moeten gaan regelen. Onverrichterzake gaan we weer terug aan boord en drinken eerst maar eens een lekkere kop koffie om weer warm te worden.

Er is genoeg ander werk aan de winkel vandaag. Henk gaat maar weer eens naar de douane voor de volgende maand verlenging en diesel halen met Carl. Ik ga naar het Malvina om te internetten en met Marjolein te bellen en doe daarna de boodschappen.

"En hoe ging het bij de douane?", vraag ik als ik eind van de middag weer terug ben. "Moest je nu weer formulieren invullen?". "Nee, dat gelukkig niet", antwoord Henk, "maar er was wel iets anders. Ze waren van plan geweest ons een bezoek te brengen omdat we vorige maand niet langs zijn geweest!". "Dat meen je niet? Ik heb toen zelfs al die formulieren nog weer ingevuld!". Tja, wat dat betreft doen ze hier niet onder voor de andere Zuid-Amerikaanse autoriteiten!;-)

Maar Henk heeft nog meer interessants te vertellen, want als je met Carl op stap gaat krijg je altijd weer wat interessante Falklandse geschiedenis te horen. Zo ook deze middag. Als ze naar het tankstation rijden komen ze langs het huis met de walvisoverblijfselen. Er tegenover staat een klein huisje en daar blijkt, toen Carl en Diane zich hier veertig jaar geleden net hadden gevestigd, een gruwelijke moord te zijn gepleegd. "De man die er woonde heeft zijn vrouw er de keel doorgesneden en gevild als een schaap", vertelt Carl. "En dat alleen maar omdat zijn vrouw bij hem weg wilde. Het huisje heet in de volksmond nu dan ook Throatcut Cottage!". Wie zou daar nog willen wonen? Op de terugweg komen ze langs de aanleunwoningen bij het ziekenhuis. "Weet je hoe ze die huisjes hier noemen?", vraagt Carl aan Henk. "Death row!". Wij kunnen er inmiddels niet meer voorbij lopen zonder aan de grote lach van Carl te denken.

18-08 Falklands - Herkansing

"Leiv komt hier naar toe vanuit Beaver Island", vertelt Stevie. "Hij verwacht hier vrijdag te zijn en kan dan of zaterdag met jullie de bezichtiging van Paradise doen". Dat is goed nieuws, want wij zagen al gebeuren dat het er niet meer van zou komen.

Vandaag gaat Henk maar weer eens naar het Malvina om internetwerk te doen. Ik bak een cake en doe wat stom huishoudelijk werk.

19-08 Falklands - Zorgpuntje

Er moeten nodig weer wat voorraden, zoals broodmeel, worden aangevuld en dus gaan we op weg naar de Chandlery. We maken een tussenstop bij onze vrienden van de douane. We hebben ze eerder onze zorgverzekeringspolissen moeten sturen omdat ze hier zeker willen weten dat we verzekerd zijn. Dat was natuurlijk een heel gedoe vanwege het slechte internet, maar uiteindelijk toch gelukt. We hebben ze al twee maanden geleden gemaild, maar ze hebben die van Henk nooit ontvangen vertelden ze maandag. Vreemd, want de mail zit toch echt in onze verzonden items. Henk heeft maandag meteen opnieuw een mail gestuurd met de polis met het verzoek een bevestiging te sturen als ze de mail hebben ontvangen. Daar is geen antwoord op gekomen, dus nu dan maar met een memory stick die kant op.

Als het eindelijk gelukt is het document op hun computer te zetten, lopen we door naar de Chandlery. We hebben een kar vol boodschappen, die we lekker laten bezorgen.

20-08 Falklands - Vooruitzicht

Naast voorraad zijn er ook gewone boodschappen nodig zoals groenten en vlees. Dus vandaag op naar het dorp voor de reguliere boodschappen. We krijgen een lift van Stevie, dat scheelt weer een stuk lopen. Hij bevestigt dat de bezichtiging inderdaad vrijdag of zaterdag gaat zijn, afhankelijk van hoe laat Leiv vrijdag hier aan komt. Leiv is de zoon van Jerôme Poncet, een beroemde Franse zeezeiler en avonturier, en zijn nu ex-vrouw Sally Poncet. Hij is inmiddels onderweg naar Stanley met zijn zeilboot, dus daarom is het nog onduidelijk wanneer hij precies hier aankomt morgen. We wachten het rustig af.

21-08 Falklands - De bevestiging

Vandaag besteden we een dagje aan boord. Op de Zuid Amerika WhatsApp groep is de afgelopen maanden weer veel informatie gedeeld, die ik verwerk in een notitie, zodat we er straks goed gebruik van kunnen maken als we eindelijk onderweg zijn door de Chileense scheren.

Henk gaat weer lekker aan de slag met één van zijn Arduino projecten.

Aan het eind van de dag komt Stevie opnieuw langs, Leiv is inmiddels in Stanley en de bezichtiging gaat morgen zijn. Hoe laat is nog niet duidelijk, maar dat komt vast goed morgen.

22-08 Falklands - De bezichtiging

"Ooh, it’s you!", roep ik uit als ik het schuifluik open doe om Leiv binnen te laten. Ik herken hem meteen als één van de mannen van de Golden Fleece. Het schip waar we naast lagen afgemeerd toen we werden aangevaren. Stevie, die net bij ons aan de koffie zit, lijkt enigszins verbaasd dat we elkaar kennen, maar dan valt ook bij hem het kwartje. Natuurlijk wil Leiv ook wel een lekkere bak koffie voor we naar de Paradise gaan.

Hij vertelt ons dat we niet al te hoge verwachtingen moeten hebben over de staat van het schip, want er is al een tijd niets meer aan gedaan. Nou, we zijn al redelijk voorbereid, want Chris en Sophie hebben haar eerder al bekeken en ons verteld dat ze er slecht aan toe is.

Eenmaal aan boord lijkt het aan de buitenkant mee te vallen, maar binnen blijkt het inderdaad een enorme puinhoop. Wij moeten er niet aan denken om er mee aan de slag te gaan, want het lijkt een klus van jaren om haar weer helemaal tip top in orde te brengen. Henk maakt foto’s en video’s, zodat onze vriend in Nederland een goede indruk krijgt.

’s-Middags maken we een kleine wandeling naar het eind van de baai, maar voor we die kant uit gaan, brengen we eerst het afval naar de container. We komen langs het huis met het blauwe dak waarvan de oudere bewoonster haar auto aan het wassen is en maken een praatje. Het is een aardige dame en Henk complimenteert haar met het huis. Hij vindt het één van de mooiste huizen van Stanley. En dan gaan we toch echt verder, anders komt er niets van onze wandeling terecht. "I need to keep this divine body in shape", zegt Henk terwijl hij naar zijn lijf wijst. En dat vindt deze Engelse oude dame helemaal geweldig, want ze neemt met een grote lach afscheid van ons.

23-08 Falklands - Murrell River

Omdat de weersvoorspellingen goed zijn hebben we gister gepland vandaag dan eindelijk een wandeling naar Murrell River te maken. Het is inderdaad heerlijk weer, windstil met een klein beetje zon. We lunchen op tijd en gaan dan op weg. Het is een mooie wandeling van in totaal twaalf kilometer.

                     

 

24-08 Falklands - Lente?

Vandaag is weer eens een gewone saaie werkdag voor ons. Henk gaat naar het Malvina om de foto’s en video’s van de Paradise te versturen en ik doe de boodschappen. Op de terugweg zie ik in de tuin van Ginge de eerste krokussen bloeien. Zou het dan nu toch al lente worden?

25-08 Falklands - Schapenhoeders

Ook vandaag is het een prachtige dag en we maken opnieuw een lange wandeling. Dit keer naar het andere eind van de baai, naar de Canache. Daar ligt de boot van Ken. We hebben hem eerder beloofd zeker een keer die kant op te komen. "Ik ben er iedere dag aan het werk en de ketel staat op", zei hij eerder. Na een wandeling van vijf kilometer komen we in de Canache aan, maar al wie er is, geen Ken.

Net als we weer terug willen lopen stopt er een auto en stapt er een man uit. Henk loopt even naar hem toe om te vragen of hij weet wanneer Ken er weer is. Het blijkt dat hij Ken de hele dag nog niet heeft gezien. En dan nodigt hij ons uit voor een kop thee bij hem aan boord. Nou daar hebben we wel oren naar! Het gebeurt hier nooit dat we spontaan voor een kop thee worden uitgenodigd, dus dat slaan we zeker niet af haha.

De boot van Andreas is een stalen jacht waar hij nog druk mee aan het werk is. Van buiten is ze wel toe aan een verfbeurt, maar van binnen is het een prachtig en gezellig schip. Hij heeft haar pas vier jaar en is al die jaren druk aan het werk geweest om haar weer helemaal goed te krijgen. Hij wil samen met zijn vrouw naar de Pacific. Het blijkt dat Andreas al een flink aantal jaren geleden een rondje Atlantic van drie jaar heeft gedaan met zijn vorige boot, samen met vrouw en kind. En wat blijkt, zijn vorige boot was de boot waarmee Carl en Diane van Nieuw-Zeeland naar hier zijn gekomen. Daarna heeft hij nog samen met Jerome Poncet de Golden Fleece van Europa naar de Falklands gezeild. Het is een heel klein wereldje hier;-)

Nadat ze terug kwamen van hun Atlantische avontuur hebben Andreas en zijn vrouw in de buurt van Mount Pleasant een stuk land gekocht om een schapenboerderij te beginnen. En dat hebben ze voortvarend aangepakt. Waar de meeste boerderijen hier duizenden hectaren land tellen met evenzoveel schapen, was hun land maar tweehonderdvijftig hectare groot en hadden ze slechts honderdvijftig schapen. Ondanks dat waren ze meer succesvol dan hun collega’s. Ze pakten het dan ook compleet anders aan dan wat hier gebruikelijk is. Ze deelden hun land op in honderdvijftig kleine stukken. In de zomer deelden ze hun schapen op in een aantal kleinere groepen. Per groep verbleven ze maar hooguit zeventig uur op hetzelfde stuk land, dan verhuisden zij ze naar het volgende stuk. Het grote voordeel hiervan was dat de schapen alleen het bovenste deel van het gras aten. In dat deel zitten de meeste voedingsstoffen en het gras kon voldoende herstellen en groeien voor er weer schapen voorbij kwamen. In de winter deden ze het nog een beetje anders. Dan werd de hele groep van honderdvijftig schapen op één stuk gezet en mochten ze het helemaal kaal eten voor ze naar het volgende stuk land werden verplaatst. Op deze manier kwamen ze precies de winter door zonder de schapen bij te voeren.

Ook het fokken van de schapen deden ze anders. Toen ze begonnen ging de slechtste helft van de lammeren naar de slacht, de beste helft hielden ze. Na de eerste keer scheren, ging opnieuw de slechtste helft naar de slacht en mocht de beste helft blijven. Daarmee fokten ze verder.

Zo is er ook nog een soort ongeschreven regel hier op de Falklands dat een schaap drie kilo wol moet leveren wil het geschoren worden. Daar denkt Andreas ook anders over. Hoe meer wol het schaap heeft, hoe kleiner uiteindelijk zijn gestel wordt. Doordat ze in eerste instantie genoegen namen met een lagere wolopbrengst werden hun schapen groter en leverden daarmee later met gemak alsnog drie kilo wol.

Door deze manier van boeren hadden ze niet alleen een goede opbrengst met een kleine aantal schapen op een relatief kleine boerderij, maar herstelde de natuurlijk begroeiing van hun land zich ook. "Over een aantal jaar zijn de Falkllands een woestijn", vertelt Andreas. "Dat komt omdat de boeren hier allemaal op de ouderwetse manier boeren en daarmee het land uitputten". "Leren ze dan niet van jou?", vraagt Henk. "Nee, helaas niet. Falklanders houden niet van verandering. Het gaat nog wel een paar generaties duren voor ze zover zijn. Ik hoop maar dat het niet te laat is". "En de regering dan?", vraagt Henk door. "Die hebben werkelijk geen idee waar ze mee bezig zijn!".

Iemand met zulke goede ideeën loopt hier compleet vast. Andreas is inmiddels al vier jaar met pensioen, en zijn boerderij? Die hebben ze opgedeeld in kleinere stukken land en verkocht aan diverse mensen om er vakantiehuisjes op te bouwen. Van de boerderij zoals zij hem hebben opgebouwd is niets meer over. Wij vinden het doorzonde in ieder geval.

"Zullen we dit weekend weer eens uit eten gaan?", stelt Henk voor als we langs het Malvina lopen. "Twee zielen, één gedachte!", antwoord ik enthousiast. "Want ik dacht net precies hetzelfde!". En dus lopen we gelijk naar binnen om voor zaterdag te reserveren.

26-08 Falklands - Saaie werkdag

Vandaag is het mijn beurt om wat internetwerk in het Malvina te doen, terwijl Henk aan de slag gaat met wat kleine klusjes aan boord.

27-08 Falklands - Grapjassen

Om de tijd een beetje door te komen hier op de Falklands ga ik maar weer eens aan de slag met een breiwerk. Het moet een leuke trui voor Milo worden dit keer. Ik koop gekleurde wol bij de Museum winkel en ga dan maar weer eens naar de Falkland Farmers voor breinaalden. Daar kom ik twee bekenden tegen. Robin, die altijd wel in is voor een praatje, en Diane die ook wat breispulletjes hoopt te scoren. Henk is naar het Malvina om te bellen met de potentiële koper van de Paradise.

Na nog boodschappen gehaald te hebben bij de Weststore loop ik terug naar Romlea. Ik ben nog maar net het hek door of daar komt Carl aanrijden in zijn busje. Hij heeft een grote lach op zijn gezicht als hij mij ziet en het wordt meteen duidelijk waarom. Henk zit met zo’n zelfde grijns op zijn smoel naast hem! Die heeft een lift gekregen terwijl ik het hele eind heb gelopen met een rugzak vol boodschappen. Stelletje grapjassen!

28-08 Falklands - Koning winter

We hebben eerder deze week duidelijk te vroeg gejuicht, want vandaag is koning winter weer helemaal terug! Het sneeuwt en het is flink koud buiten. Ik ga lekker breien en Henk doet zijn administratie en leest een boek. En omdat het vrijdag is, maak ik weer een heerlijk verse pizza. Dit keer met veel verse groenten, want die waren er zowaar bij de Weststore gister.

29-08 Falklands - Luxe uitje

Ook vandaag sneeuwt en waait het weer flink. Gelukkig is het tegen de avond weer even rustig en droog. Het is nog wel koud, maar dat vinden we niet erg als we naar het Malvina lopen voor het diner. Terwijl we genieten van ons etentje en de wijn, begint het buiten weer flink te waaien en sneeuwt en regent het even later. Als we tegen tienen terug naar de boot willen, giet het en waait het dat het een lust heeft. Snel lopen we weer naar binnen en vragen Carl of hij een taxi voor ons wil bellen. Voor het eerst in de acht maanden dat we hier zijn, hebben we even geen zin door het Falklandse baggerweer terug te lopen.

30-08 Falklands - Zuiderstorm

Opnieuw een winterse dag vandaag, er lijkt geen eind aan te komen dit keer. Behalve sneeuw, hagel en regen, stormt het ook flink uit het zuiden en is het opnieuw flink koud. We blijven ook vandaag lekker binnen. Gelukkig is er nog eten in huis, dus we hebben geen enkele reden om het snertweer te trotseren. Als het goed is moet het morgen al iets beter worden, maar is de winter pas dinsdag echt weer weg. We gaan het zien.

31-08 Falklands - Begin van de week

Het is maandag en dus het begin van een nieuwe "werkweek". Henk houdt weer kantoor in het Malvina en ik doe boodschappen en schoonmaakwerk. En natuurlijk werk ik verder aan de trui voor Milo. En het weer? De storm is weer gaan liggen en de temperaturen al weer iets omhoog, maar er lag nog een flinke hoeveelheid sneeuw vandaag. Als het goed is dooit het morgen allemaal weer weg en hebben we hopelijk de laatste opleving van de winter gehad.

 

  Terug naar beginpagina