01-06 Buenos Aires - Terugkeer van de zomer?

Het is vandaag nog beter weer dan gister. Als we in de middag aan de wandel gaan richting supermarkt loopt Henk gewoon in zijn t-shirt en heb ik het veel te warm met mijn vestje aan. Het is bijna winter, maar het weer is als de zomer in Nederland. Heerlijk!

Omdat we vinden dat de kachel nogal stinkt, gaat Henk aan de slag in de lazaret. En wat blijkt, de afvoer van de kachel is finaal door. Waarschijnlijk doordat de slang behoorlijk heet wordt door de uitlaatgassen is het ding na jaren van gebruik versleten. Henk twijfelt of hij hem zal repareren of toch vervangen door een nieuwe slang. Er is ruimte om de slang iets in te korten en hij is niet zeker of hij hier wel zo’n dergelijke slang kan krijgen. Dan toch morgen maar repareren, besluit hij.

02-06 Buenos Aires - Hittegolf?

In Nederland is het een tropische dag vandaag! We krijgen foto’s door van de familie Dijk die onder de bomen koelte zoekt. Ze zijn met zijn allen aan het kamperen in het hemelvaart weekend, zoals ieder jaar. Blij dat het hier niet zo heet is, wij hebben lekker een graadje of achttien en in het zonnetje is het heerlijk toeven. Lang leve de (bijna) winter!

Henk repareert de afvoerslang van de kachel, maar is er niet gerust op. Voor nu is het wel prima, maar stel je voor dat het ding het in Patagonië opnieuw begeeft. Dan zitten we dan zonder kachel, want de slang kan niet meer verder worden ingekort. Morgen dus toch maar op stap voor een nieuwe.

03-06 Buenos Aires - Zachte herfst

Ook vandaag is het weer heerlijk weer. Na de lunch ga ik naar de wal en zoek ik een bank lekker in het zonnetje uit. Eigenlijk zou de korte broek wel aan kunnen, maar om nou eerst weer terug te gaan naar Romlea vind ik toch iets teveel moeite. Henk gaat samen met Alejandro op stap voor een nieuwe afvoerslang voor onze kachel. Even later komt hij tweehonderd euro armer, maar een slang met isolatie rijker weer terug. Blij dat het gelukt is! Helaas moet ik ook al snel, geheel tegen mijn zin, weer terug keren naar Romlea. Met de warmte zijn ook de muskieten weer terug gekeerd en heb ik de eerste steek al weer te pakken!

04-06 Buenos Aires - Pechvogel

"Getverdemme!", klinkt het uit de lazaret. "Wat nou? Wil het niet?". "Die sukkels hebben me de verkeerde maat meegegeven! Ik heb wel drie keer gezegd dat de diameter vierentwintig millimeter moet zijn en wat denk je? Ze hebben me dertig meegegeven!". Henk heeft er even genoeg van. De klus in de lazaret is al geen fijne en als het dan op deze manier weer tegenzit is dat wel heel vervelend natuurlijk. Inmiddels is het ook al eind van de middag, dus te laat om terug naar de winkel te gaan. Helaas, geen verwarming dus vanavond. Maar goed dat het niet zo koud is deze dagen;-)

05-06 Buenos Aires - Voor ieder probleem is een oplossing

"Succes! Maar hopen dat ze de goede maat hebben dan!", wens ik Henk als hij met Gauchita naar de kant gaat. Hij gaat terug naar de leverancier van de afvoerslang. Ik denk dat ze de benodigde maat niet gaan hebben, maar er is vast wel een oplossing voor handen. Als Henk weer terug komt een uurtje later blijkt dat inderdaad het geval. "Ze hebben de maat die ik nodig heb natuurlijk weer eens niet hier. Nee, die kennen we niet hier in Argentinië. Terwijl het een standaard maat is, maar goed er is een oplossing!". Henk tovert twee koppelstukken tevoorschijn, die voor de lieve som van omgerekend vijftig euro ons probleem oplossen. Weer een idiote hoeveelheid geld voor twee kleine roestvrijstalen dingen, maar goed, het lost wel een anders toch wel heel vervelend probleem op. Nu maar hopen dat Henk het inderdaad goed geïnstalleerd krijgt, maar dat komt vast goed!

  

 

06-06 Buenos Aires - Goed gebruik

Gisteravond is Henk op verzoek van Walter nog even naar Aloma geweest. Walter wist niet zeker of hij zijn hoofdschakelaar wel uit had gezet toen ze vorige week vertrokken. Het zou erg vervelend voor ze zijn als bijvoorbeeld een lampje de accu’s leeg trekt in de maand dat ze naar Duitsland zijn. Henk heeft niets kunnen ontdekken dat er op wijst dat er nog stroom wordt gebruikt, dus dat lijkt helemaal goed te komen. Er hingen nog wel twee poetsdoekjes aan de zeereling, die Henk maar even voor ze onder de buiskap heeft gelegd. Een beetje op de boot van anderen passen die een tijdje weg zijn is een goed gebruik tussen cruisers en een kleine moeite.

07-06 Buenos Aires - We zitten er warmpjes bij

"En lukt het een beetje?", vraag ik Henk die in de lazaret verschanst zit. "Ja prima!". De montage van de nieuwe afvoerslang voor de kachel verloopt voorspoedig. Fijn dat de klus nu een keer goed verloopt. Als we ’s-avonds de kachel aanzetten is het gedaan met de stank die we eerder hadden. Laat de kou in Patagonië maar komen!

08-06 Buenos Aires - Visite

Vandaag komt voor het eerst onze kleinzoon op bezoek bij zijn abuela en lease-abuelo, oftewel oma en lease-opa. Het heeft nog wat voeten in de aarde, want het is prachtig weer, dus half Buenos Aires is op weg naar de rivier. We lunchen op de club en zitten ’s-middags nog even heerlijk bij de rivier. Milo vindt het allemaal wel prima.

09-06 Buenos Aires - Op en neer

Om kwart voor zes gaat de wekker. Het is nog donker en koud, maar we moeten wel vroeg op deze zondagmorgen, omdat we met de ferry naar Carmelo in Uruguay gaan. We doen vandaag een zogeheten visa run.

We zijn er natuurlijk veel te vroeg, maar ja, je weet nooit hoe het gaat hier in Argentinië en we willen de boot zeker niet missen en liefst een mooie plek aan boord. We zijn niet eens de eersten die in het kleine vertrekgebouw van de rederij aankomen. Na een klein half uurtje kunnen we aan boord, maar niet zonder dat onze rugzakken gecontroleerd zijn door de douanehond. Tja, je weet maar nooit wat Argentijnen naar Uruguay proberen te smokkelen natuurlijk:-) We vinden een mooi plekje vooraan, waar we een prima uitzicht hebben op het water. We zitten naast een Amerikaans stel dat vlak voor ons in de rij stond. Zij hebben ook een visa run gemaakt, maar dan andersom. Even een dagje naar Argentinië en weer terug naar hun huis in La Paloma.

De tocht van anderhalf uur duurt uiteindelijk twee uur, maar je hoort ons niet klagen. Wij genieten van het uitzicht! Als we aankomen in Carmelo kijken we uit naar de Pikaïa, de boot van onze Franse vrienden Gaëlle en Manu en hun twee kinderen. Zij zijn gister vertrokken voor een paar weken in de Uruguayaanse kant van de delta. Ook een visum run, maar dan voor zowel de familie als de boot. We zien ze in geen velden of wegen. De Amerikanen hebben ons een restaurantje getipt in Carmelo en zijn niet te beroerd om ons even een lift er naar toe te geven. Ze moeten toch die kant op. Carmelo heeft veel van Juan Lacaze. Ongeveer even groot, maar wel net iets levendiger. We drinken eerst maar eens koffie met iets erbij en gaan vervolgens aan de wandel. We lopen de lange winkelstraat uit en gaan de brug over de rivier over. We wandelen door naar het strandje bij de rivier. Op zich best een aardige wandeling, maar echt bijzonder is het er niet. We lopen weer terug naar het restaurantje en bestellen een lunch. Voor Henk een enorme berg mixed grill en voor mij een tortilla. De eigenaar van het restaurantje is verbaasd dat we de hele dag hier door brengen, dus legt Henk hem uit waarom dat is. Hij vindt het zo geweldig dat we een prachtige tekening met de kaart van de omgeving van hem meekrijgen.

Na de lunch genieten we van het mooie weer op het dorpspleintje en wandelen weer in een rustig tempo terug richting de ferry. Echt boeiend is het hier niet, maar ach, het is beter dan naar Immigratie in Buenos Aires stad op een achteraf terrein voor meer geld. Als we begin van de avond terug gaan, zien we dat Pikaïa inmiddels is gearriveerd, ze liggen eenzaam en alleen aan de kade.

In Tigre komen we zonder problemen Argentinië weer in en dat was tenslotte het doel van ons reisje. We mogen weer drie maanden blijven!

      

 

10-06 Buenos Aires - Inhaalslag

Omdat het gister toch een vermoeiende dag was al met al, doen we het vandaag lekker rustig aan. Een beetje bijkomen van de drukte van gister en Spaans inhalen, want dat is er gister bij ingeschoten.

11-06 Buenos Aires - Hulp nodig?

Henk gaat vandaag maar weer eens naar zijn vriendinnen bij de douane om de boot te verlengen. Dat werkje is zo gepiept, maar hij moet uiteraard ook voor een stempel naar de Prefectura in San Fernando en vervolgens een gestempeld formulier inleveren bij de douane in Tigre. Zoals gebruikelijk moet er weer met zes a zeven man moeilijk gekeken, overlegd en gekopieerd worden dat het een lust heeft. Henk kan het niet laten om boos te worden dit keer, maar uiteraard wel met een hele grote lach op zijn gezicht. Zoals gebruikelijk zijn de heren van de Prefectura ook nu weer buitengewoon vriendelijk. We zijn er nog steeds niet uit: spelen ze een spelletje met alle buitenlandse zeilers of zijn ze echt zo dom en hardleers? Misschien moeten we een werkinstructie voor ze schrijven en volgende keer meenemen;-)

12-06 Buenos Aires - Het kan altijd beter

"Smile! Even een foto voor Walter en Roswitha!". Henk steekt zijn hoofd boven de lazaret uit en ik maak een selfie. Jaja, we gaan met onze tijd mee! ;-) Onze vrienden zijn in Keulen waar het bijna zomer is en vandaag éénentwintig graden. Wij nog steeds in Barlovento waar het bijna winter is en vandaag ook éénentwintig graden!

  

 

Henk is maar weer eens aan het klussen geslagen. Dit keer een verbetering waar we hopelijk veel profijt van gaan hebben als het kouder wordt. De sensor die onze kachel aanstuurt is bij de bouw van de boot in de achterhut geplaatst. Dat vinden wij bepaald niet handig, want we hebben de kachel natuurlijk vooral aan om het in de kajuit warm te krijgen, terwijl we de achterhut lekker fris willen houden omdat we daar slapen. Dus gaat Henk aan de slag om de sensor te verplaatsen naar de kajuit. Dat is natuurlijk weer een fijn klusje, want hij moet sluip door, kruip door weer overal bij. De kachel zelf zit namelijk in de lazaret en de bedrading voor de sensor moet natuurlijk wel netjes weg gewerkt gaan worden. Dus gaat de lazaret leeg, komen de kussens weer van de bank en gaat de bak met gereedschap weer open. Kortom het is weer een heerlijke puinhoop in de boot, maar met een goed doel!

13-06 Buenos Aires - Hollands zomerweer

Het is vandaag net als gister weer warm voor de tijd van het jaar met zo’n twintig tot éénentwintig graden. Het grote verschil met de afgelopen dagen is echter dat het zo’n beetje de hele dag regent met zo nu en dan een klapje onweer. Echt Hollands zomerweer, zullen we maar zeggen. Als het eind van de middag eventjes droog is, gaat Henk toch nog maar verder met zijn klus. Gelukkig duurt slecht weer weer hier nooit lang. Als het goed is schijnt morgen het zonnetje weer.

14-06 Buenos Aires - Net weer anders

"Regent het nou?" vraag ik Henk die op het voordek de emmer met schoon water aan het vullen is. We zijn de was maar weer eens aan het doen, omdat het vandaag de enige zonnige dag van de week beloofde te worden. De dag begon wel grijs, maar meestal breekt het dan later wel open. Gelukkig blijf het bij een paar spetters, maar de beloofde zonneschijn krijgen we niet met als resultaat dat de was aan het eind van de dag nog flink nat is. Dan maar binnen hangen vanavond en de ontvochtiger erbij aan.

15-06 Buenos Aires - Restaurante Romlea

Vandaag krijgen we opnieuw gasten voor het avondeten, dus sta ik weer een tijdje in de keuken om alles voor te bereiden. We hebben Roberto, Lucas en Carolina uitgenodigd bij ons te komen eten. Helaas kan Carolina er niet bij zijn vanwege een babyshower van haar zus, maar dat mag de pret niet drukken. Voor Roberto is het wel bijzonder hier te zijn. In alle dertig jaar die hij vlak naast Club Barlovento woont is hij nog nooit binnen de poort geweest. Het wordt een gezellige avond met lekker eten en lekkere wijn.

16-06 Buenos Aires- Energiecrisis

"Zitten jullie ook zonder stroom?", appt mijn moeder. Ik ben enigszins verbaasd over haar vraag. We hebben inderdaad geen stroom, maar dat gebeurt hier regelmatig omdat de energievoorziening op de kant het wel eens laat afweten. De wifi van de club doet het ook niet, dus kennelijk is er inderdaad een wat grotere storing dan alleen ons stukje van de haven. Ons mobiele internet doet het wel, maar is erg traag. Uiteindelijk lukt het om het Nederlandse nieuws binnen te halen en wat blijkt, half Zuid-Amerika zit sinds zeven uur ’s-ochtends zonder stroom! En dat is natuurlijk groot nieuws in Nederland! Gelukkig krijgen ze het opgelost, want aan het begin van de middag hebben we weer stroom. Voor ons is het allemaal niet zo spannend, want wij zijn zelfvoorzienend als het moet. In een grote stad als Buenos Aires kan het wel gevaarlijk worden als de hele stad met name ’s-nachts geen stroom heeft. Niet alleen komt alles tot stilstand, maar het gevaar zit hem in allerlei gespuis wat de kans aangrijpt om te roven. Omdat in Argentinië de stroom met enige regelmaat in delen van de stad uitvalt, zijn de meeste bedrijven en ziekenhuizen daar wel op ingespeeld en hebben ze noodaggregaten. Ach het is een zondag met sowieso slecht weer, dus heel veel impact zal het niet hebben.

Aan het begin van de middag hebben we gelukkig weer stroom en eind van de dag is in heel Argentinië de stroomvoorziening weer werkend.

17-06 Buenos Aires - Alle vervelende dingen komen in drieën

Omdat het ’s-ochtends nog steeds regent slapen we lekker uit, maar ik moet er om half negen toch echt uit omdat mijn telefoon gaat. Het is mijn zus met het bericht dat mijn vader opnieuw is opgenomen in het ziekenhuis. Dit keer met vocht achter de longen en hartfalen waardoor hij veel te weinig zuurstof in zijn bloed krijgt. Geen fijn bericht, maar hij is gelukkig in goede handen.

Ik kruip nog lekker even terug in bed, maar zie dan dat het dekbed en de bekleding van de wand naast ons bed nat is. Nee hè, niet weer! En ja hoor na enig speurwerk vinden we de boosdoener. De overloop van onze watertanks blijkt zo lek als een mandje waardoor het regenwater lekker naar binnen sijpelt. Henk gaat gewapend met ducttape, een droge doek en een paraplu naar buiten en het lek krijgt een tijdelijke fix. Zodra het droog weer wordt kunnen we het definitief repareren.

En verder blijft het echt de hele dag doorregenen met zo nu en dan een klapje onweer. Wij vermaken ons met Spaanse les en een beetje internetten.

18-06 Buenos Aires - Brrrr….

Het is vandaag na drie dagen regen eindelijk weer droog. Waar het in Nederland heel gewoon is dat het dagen achter elkaar regent, is dat hier eigenlijk niet zo. We kunnen eindelijk onze koppen weer buiten de deur steken, maar het is nog dik bewolkt en te koud om lekker buiten te zitten. We blijven lekker binnen. Boodschappen zijn nog niet nodig en op de kant is het sowieso een vieze natte bende, dus waarom zouden we. We gaan even de wal op om te douchen en zitten ’s-middags lekker binnen met het kacheltje aan. ’S-Avonds is het weer eens tijd voor het kijken van een film.

Met mijn vader gaat het gelukkig langzaam weer wat beter.

19-06 Buenos Aires - Heel laag hoog water

"Jeetje, moet je kijken! Ze liggen behoorlijk scheef daar aan de overkant. Ik ga even buiten een paar foto’s maken hoor." Het is nog vroeg, maar door de harde zuid-westen wind is het water in de rivier vandaag extreem laag. Als ik even later op de getijdenapp kijk, zie ik dat het hoog water is op dit moment. Dat belooft nog wat tegen het eind van de dag als het laag water wordt. Uiteindelijk valt het mee omdat de wind in de loop van de dag is gaan liggen na de harde wind gister en de afgelopen nacht. Het water zakt nog maar een heel klein beetje. Wij liggen gelukkig maar vier graden uit het lood, maar er zijn jachten die helemaal op hun kantje liggen. Sommige raken elkaar daarbij en dat levert hier en daar toch een schadepostje op aan rompen en tuigage.

Het is vandaag weer stralend blauw, dus het zonnetje schijnt. We doen boodschappen en maken na de lunch nog een lekkere wandeling. Heerlijk om, na al die dagen in de boot opgesloten te hebben gezeten, weer even buiten te zijn.

         

 

20-06 Buenos Aires - Na laag komt hoog

Was het gister extreem laag water, vanochtend is het weer heel hoog water. Best bizar eigenlijk. Oorzaak is de veranderde windrichting. Het is vandaag best aangenaam weer en het is een feestdag in Argentinië, dus het is gezellig druk op de club.

  

 

21-06 Buenos Aires - Omadagje

Vandaag ga ik weer eens gezellig naar Marjolein en Milo. Met een grote tas vol wasgoed stap ik in de Uber van José. Een perfect Engels sprekende Argentijn die het wel pratende weet te houden onderweg. Het gesprek gaat natuurlijk over onze zeilreis, de slechte economie, politiek en onze kinderen. "So, the Netherlands got Máxima and we got your daughter in exchange!", concludeert José nadat ik hem vertelde dat mijn dochter hier woont en met een Argentijn is getrouwd. Tja, dat klopt, al had ik de ruil liever niet gehad natuurlijk;-). En verder hebben we het natuurlijk over het heerlijke Argentijnse vlees en de voortreffelijke wijn. José wil ook graag weten wat ik van de Argentijnse kaas vind. Nou daar moet ik hem toch echt teleur stellen. De Argentijnse kaas is voor ons kaaskoppen echt ver beneden de maat. Hij moet er wel om lachen, want hij vindt de kaas hier best goed. "Veel beter dan in Amerika", vindt hij. "Daar is de kaas nog slechter dan hier!". Ach ja, zo zie je maar weer, alles is relatief.

Als ik hem vraag hoe het komt dat hij zo goed Engels spreekt, vertelt hij dat hij twintig jaar lang voor een grote multinational heeft gewerkt, maar inmiddels met pensioen is. Hij heeft nog wel een bedrijfje hier in Argentinië en in Amerika. Dan vraag ik mij toch wel af waarom hij als Uberchauffeur rijdt, dus dat vraag ik hem natuurlijk. Het antwoord is simpel: hij heeft niet zoveel om handen en heeft zo een dagbesteding, maar hij kan het geld wat hij ermee verdient ook wel gebruiken omdat twee van zijn kinderen in de Verenigde Staten studeren.

Hij woont in een rijker deel van Buenos Aires in een gated community. Iets wat wij in Nederland helemaal niet kennen, maar naar hier is overgewaaid vanuit de Verenigde Staten. De eerste veertig jaar van zijn leven woonde hij in Ramos Mejia, dezelfde voorstad van Buenos Aires als waar Pablo en Marjolein wonen. Toen in een maand tijd vier keer zijn auto was gestolen en hij een inbraak thuis had gehad, was hij het zat en is met zijn gezin naar de Nordelta verhuisd. Het bevalt hem prima, want het is een stuk veiliger.

En dan zijn we al weer op de plaats van bestemming. "It was nice meeting you", zegt hij. En ik zeg hem dat het voor mij ook nice was hem te ontmoeten. "Hasta luego!".

Milo ligt lekker te slapen als ik binnen kom, maar zodra hij wakker is krijg ik een grote lach van oor tot oor. Wat heerlijk dat we voorlopig nog even hier zijn, want anders had ik dit allemaal moeten missen!

’s-Middags maken we een wandeling door het centrum van Ramos Mejia, dat om de hoek is bij Marjolein en Pablo. En ’s-avonds kijken we lekker een film terwijl we genieten van heerlijke sushi. Een ouderwetse moeder/dochter avond. En de mannen? Nou die vermaken zich ook prima hoor. Pablo is uit eten met vrienden en Henk is aan het bieren met Centauro, onze Uruguayaanse buurman van de Nauti Blue. Hij is een poosje geleden weer teruggekeerd naar Barlovento.

22-06 Buenos Aires - Weer naar huis

Na zes dagen ziekenhuis, mag mijn vader vandaag gelukkig weer naar huis. Alles is weer onder controle, zijn waarden zijn allemaal in orde bevonden. Omdat zijn gezondheid heel broos is, hebben de artsen besloten geen verder onderzoek te doen. Het is te belastend voor hem. Hij heeft opnieuw een stapje terug moeten doen. Dit is wel één van de moeilijke onderdelen van onze reis. Er niet kunnen zijn voor onze ouders als zich zoiets voor doet. Het hoort erbij, maar ook andere cruisers die we spreken worstelen er wel mee. En toch gaan we allemaal, omdat we ook weten dat er altijd redenen zullen zijn om niet te gaan. Gelukkig hebben we een groot voordeel ten opzichte van de cruisers van pak hem beet een jaar of twintig geleden. Er is bijna overal internet tegenwoordig, dus we zijn als we niet op zee zitten vrijwel altijd online en direct bereikbaar. En dat is wel heel fijn. Er ontgaat ons niets!

23-06 Buenos Aires - Au!

Vandaag is het net als gister buitengewoon zacht weer. In de boot is het zelfs boven de twintig graden en we hebben de kachel niet aan! Helaas kan ik niet echt genieten van het lekkere weer, want ik heb sinds een aantal dagen last van mijn rug en vandaag toch wel zo erg dat ik niet meer aan de pijnstillers ontkom. Maar hopen dat het met een paar dagen over gaat, want echt blij word ik er niet van. Henk klust ondertussen gewoon een beetje door aan een definitieve oplossing voor de lekkage boven ons bed. Op zich een simpel klusje, maar het zit natuurlijk weer eens op een plek waar hij moeilijk bij kan.

24-06 Buenos Aires - Ook weer opgelost

"Kijk jij of het nog lekt?", vraagt Henk. We testen of de opnieuw gekitte afvoer van de overloop waterdicht is voordat Henk alles verder terug monteert. Het lijkt erop dat het goed gaat. ’s-Avonds krijgen we een dikke regenbui en dus meteen een goede stresstest. Geen druppel gelukkig! En nu maar hopen dat we niet nog weer een ander lek ontdekken waardoor ik weer een nat bed krijg!;-)

25-06 Buenos Aires - Schaatsweer?

"Het zou in Nederland fantastisch schaatsweer zijn vandaag", vindt Henk als we op weg zijn naar de supermarkt. Het is vandaag prachtig weer, maar wel met behoorlijk wat wind en daardoor flink koud en schraal. Tja, in Friesland heeft Maarten van der Weijden de elfstedentocht afgelegd, maar dat was zwemmend en echt niet schaatsend hoor. Vandaag vallen de mussen zowat dood uit de dakgoot zo heet is het in Friesland. En koud is hier nog altijd een graadje of twaalf, dus dat schaatsen zit er echt niet in. Zodra we uit de wind zijn is het zelfs best aangenaam. Wel zien we diverse Argentijnen met een muts op hun hoofd. Tja, die zijn natuurlijk helemaal niets gewend. Een muts op je hoofd met twaalf graden! Maar laten we eerlijk zijn, ook wij vinden het best wel koud. We zijn inmiddels meer dan twee jaar onderweg en zijn ook gewend geraakt aan de warme temperaturen, waardoor twaalf graden voelt als lekker schaatsweer haha.

26-06 Buenos Aires - Dubbel au!

"Het is weer helemaal fout!", zeg ik tegen Henk als ik met moeite terug aan boord van Romlea klauter vanaf Gauchita. Het ging weer aardig beter met mijn rug, maar ik ben net in de douches opnieuw door mijn rug gegaan door een foute beweging en kon even niet meer voor- of achteruit. Uiteindelijk is het toch gelukt mijn kleren uit te krijgen en een warme douche te nemen, maar ik verga aardig van de pijn. Dus ik mag weer helemaal opnieuw beginnen met herstellen. Er gaan maar weer eens pijnstillers in en de rest van de dag houd ik rust. Ik baal als een stekker, maar het is even niet anders.

27-06 Buenos Aires - Socials

"We gaan zondag bij Carlos lunchen. Ik kwam hem net tegen." Henk is net terug van de wal en liep daar onze vriend Carlos tegen het lijf. We zouden in juni een week met hem mee naar zijn beach house en dat is er niet van gekomen. Het blijkt dat Carlos flink in de lappenmand zat en zelfs in het ziekenhuis heeft gelegen. Inmiddels is hij weer genoeg opgeknapt en nodigt ons uit om te komen lunchen. Dat wordt dan een druk weekend, want zaterdagavond hebben we afgesproken met Centauro. Ons sociale leven hier is prima op orde!

28-06 Buenos Aires - Stapje voor stapje

Vandaag ga ik voor het eerst de boot weer af voor een kleine wandeling door het park van Barlovento. Bewegen is de beste remedie voor mijn rug, maar het gaat nog wel stapje voor stapje. We zitten even op het bankje bij de rivier en ik ben blij dat ik even later weer terug ben op Romlea. De pijn is gelukkig al weer een stuk minder, maar lopen is nog een uitdaging vandaag.

29-06 Buenos Aires - Weer een stapje verder

"Weet je het zeker?", checkt Henk nog maar eens voor we op weg gaan. "Want ik kan ook prima alleen even de boodschappen doen hoor". ‘Dat weet ik, maar mijn rug voelt een stuk beter dan gister, dus we moeten het maar proberen". En dus ga ik mee naar de supermarkt. Boodschappen sjouwen laat ik aan Henk over, maar de anderhalve kilometer naar de supermarkt moet maar kunnen, vind ik. Het lopen gaat al weer een stuk beter dan gister, maar ik ben er nog lang niet. Als we terug zijn neem ik eerst maar weer een paar uurtjes rust voor we opnieuw de wal op gaan voor onze afspraak met Centauro in het clubhuis.

Tegen half zeven gaan we naar de wal en zit het tjokvol in het clubhuis. Wat blijkt, er is een presentatie van een Argentijns stel, dat van 2010 tot 2015 een rondje Atlantic heeft gemaakt. Het verhaal gaat in rap Spaans, maar de foto’s en filmpjes zijn veelzeggend. Er komen veel bekende plaatsen voorbij waar wij ook zijn geweest, maar het toppunt is natuurlijk Nederland. Henk herkent zelfs het aquaduct met daarnaast de spoorbrug bij Grou! Hoe bijzonder is dat?!

30-06 Buenos Aires - Change of plans

Onze geplande lunch bij Carlos gaat helaas niet door. Toen we gisteravond weer aan boord kwamen zag Henk een appje van Carlos. Hij moest helaas afzeggen omdat hij opnieuw teveel last van zijn rug had. Voor mij is mijn rugpijn vervelend, maar het is maar een spier en gelukkig tijdelijk. Voor Carlos is dat iets anders. Hij heeft een paar jaar geleden een flinke smak gemaakt tijdens een zeilwedstrijd en daar blijvende schade aan zijn rug van over gehouden. Het speelt hem de laatste maanden weer flink op en heeft er ook voor gezorgd dat hij zijn droom, een wereldomzeiling, heeft moeten opgeven. Wat dat betreft mogen wij van geluk spreken, dat wij onze droom wel aan het waarmaken zijn.

 

  Terug naar beginpagina