24-03 Falklands - Zelfquarantaine

"Carl gaat niet meer naar de East Jetty en blijft vanaf nu thuis", vertelt Henk als hij terug komt van Carl en Diane. Omdat het er naar uitziet dat we nog langer op de Falklands moeten blijven dan de drie maanden dat we hier nu al bijna zijn, is Henk maar even naar ze toe gegaan om de eerste twee maanden liggeld af te rekenen. In principe zouden we bij vertrek betalen, maar omdat we nu niet weten wanneer dat gaat zijn en we niet van schulden houden, hebben we besloten na afloop van iedere maand netjes af te rekenen. Carl is in principe al met pensioen, maar gaat normaal gesproken toch nog dagelijks naar zijn oude werkplek om nog wat te doen te hebben en contact te houden met zijn collega’s. Maar omdat hij niet helemaal gezond is, heeft hij nu besloten thuis te blijven om de kans op COVID-19 zo klein mogelijk te houden.

En we kunnen hem geen ongelijk geven.

25-03 Falklands - Uitgestorven

"Het lijkt wel zondag", zeg ik tegen Henk als we onderweg zijn naar de Weststore. Het is rond twee uur en normaal gesproken is er dan toch redelijk wat autoverkeer in het dorp, maar vandaag is het bijzonder rustig. Ook in de supermarkt is het bijzonder stil. Er zijn bijna geen klanten. Ondanks dat is het kaasschap nog steeds leeg. Ik vraag één van de dames achter de kassa of er nog kaas is. En ja hoor, ze gaat even achter kijken en komt terug met een mooi groot stuk. "Het is niet aan te slepen", vertelt ze. "Zodra we de vakken met vleeswaren en kaas vullen, is het binnen de kortste tijd weer leeg". Moeilijk te geloven nu het zo rustig is in de winkel, maar misschien is het eerder vandaag wel veel drukker geweest. We zien vandaag zelfs klanten met plastic handschoenen aan de winkel binnen komen. Dat lijkt ons toch wel een tikkeltje overdreven. Wij houden het bij social distancing en vinden het wel goed verder.

Het Westcafé is inmiddels gesloten en bezorgt alleen nog, dus zit ik op de trap om mijn mail en WhatsApp berichten binnen te halen. Ook de pubs in het dorp zijn gesloten tot nader order.

’s-Avonds zien we een appje van Joost met de vraag hoe het met ons gaat en of we nog hulp nodig hebben. Ook zij houden zich inmiddels aan de social distancing regels, dus kennelijk zijn er nu toch door de overheid hier wel wat richtlijnen afgegeven.

26-03 Falklands - Strooptocht

We gaan vandaag maar weer eens op strooptocht en wandelen daarvoor naar de andere kant van Stanley. Eerst langs het tankstation om te kijken naar gasflessen. Onze gasvoorraad begint aardig te slenken. We hebben net onze laatste volle fles aangesloten. Daar kunnen we weer acht weken mee vooruit, maar het is altijd goed op tijd te onderzoeken waar er vulmogelijkheden zijn. We gebruiken nu butagas en dat is hier niet te krijgen. Gelukkig zijn onze installatie en fornuis ook geschikt voor propaangas. Dat biedt vast mogelijkheden hier. De dame achter de kassa is heel behulpzaam. Als we uitleggen dat we wel een fles willen kopen, maar die dan gaan overhevelen naar onze eigen flesjes, komt ze meteen met een goede tip. "Maar dan moet je helemaal geen fles hier kopen", zegt ze. "Dan kun je veel beter even langs de leverancier lopen, die kan jullie flessen vast wel vullen". Nou dat zou mooi zijn, want scheelt een hoop geld en gedoe verwachten we.

Nu eerst langs de keukenman, want die zit vlak naast het tankstation. Henk heeft onze oude kraan meegenomen om te checken of de aansluiting van de nieuwe kraan, die we eerder hebben gezien, hetzelfde is. Helaas, de aansluiting wijkt af. Ook de verkoper in deze winkel is heel behulpzaam. Hij belt een installateur en vraagt of die bij ons langs kan komen om te kijken hoe het kan worden opgelost. Als Henk hem vraagt of hij de nieuwe kraan eventueel terug kan komen brengen als het niet gaat passen, komt hij ook met een slimme oplossing. "Nee, ben je gek. Dat is veel te veel gedoe. Laat de installateur eerst maar even kijken wat de beste oplossing is, zo nodig kan hij de kraan hier gewoon ophalen. Zonde om nu eerst geld uit te geven, terwijl je niet weet of het gaat passen en hij misschien wel een betere oplossing voor je heeft." Nou, dat vinden we ook prima natuurlijk. Het gesprek gaat uiteraard ook nog over de corona crisis. Volgens de keukenman is er een jong kind met ernstige klachten opgenomen in het lokale ziekenhuis. Het ligt aan de beademing, maar het is nog niet duidelijk of het COVID-19 heeft omdat ze hier nog niet kunnen testen.

Dan lopen we verder naar de Chandlery. Henk wil graag nieuwe schoenen, maar we hebben tot nu toe bij andere winkels waar we zijn geweest nog geen geschikt paar kunnen vinden. En omdat ze hier ook schoenen verkopen, hopen we te slagen. Helaas, de winkel is dicht. Ze hebben vanwege de Corona maatregelen herziene openingstijden en zijn vanaf nu maar open tot twee uur ’s-middags. Dat wordt dan een andere keer.

We lopen door naar de gasleverancier. We lopen het kleine halletje binnen waar een balie is met een schuifraam. Het schuifraam staat open en de medewerker bij de balie staat ons vriendelijk te woord, maar doet wel een flink aantal stappen achteruit! Ik denk dat de social distance wel vijf meter bedraagt. Volgens hem zijn er inmiddels twee mensen met mogelijk COVID-19 op de Falklands. Eén is een jong kind en de andere een volwassen man. En er zou in Groot Brittanië een verder gezond jong iemand zijn overleden aan het virus. Dat van het jonge kind geloven we, maar dat er nu ook ineens een tweede patiënt is wagen we te betwijfelen. Gelukkig kunnen we inderdaad wel onze flessen hier laten vullen. Het heeft geen haast, maar het is fijn te weten dat het in ieder geval kan. Weer een zorg minder. "Hij is flink bang hé", zeg ik tegen Henk als we weer buiten zijn. "Dat is hij zeker, terwijl het nog helemaal niet zeker is dat het virus hier is", antwoord Henk.

We wandelen de vijf kilometer weer terug naar de boot en gaan aan de borrel.

Om zes uur luisteren we naar de toespraak van de governor op Falkland Islands Radio. Het blijkt dat er inderdaad een jong kind is opgenomen op de IC van het ziekenhuis met klachten die doen denken aan COVID-19. Omdat er hier op het eiland niet getest kan worden, gaat men ervan uit dat het een besmetting met het corona virus betreft en worden er maatregelen afgekondigd. De scholen gaan dicht, niet essentiële beroepen moeten thuis werken, restaurants en winkels gaan dicht, behalve supermarkten, de apotheek en andere essentiële winkels. Verder wordt social distancing ingevoerd, moeten mensen met klachten die kunnen wijzen op COVID-19 thuis blijven en mensen uit risicogroepen in zelfisolatie. Kortom, ook hier op de Falklands ontkomen we niet aan de maatregelen zoals die in veel landen inmiddels gelden.

27-03 Falklands - Alles went

Ik maak mijn gebruikelijke wandeling naar de Weststore maar weer eens vandaag, terwijl Henk wacht op de loodgieter. Ook bij de Weststore hebben ze inmiddels extra aanpassingen gedaan in verband met het virus. Er zijn provisorische plexiglazen schermen bij de kassa’s gemaakt zodat de cassières afgeschermd zijn van de klanten. Het is erg rustig in de winkel. De meeste klanten bestellen hun boodschappen inmiddels en laten die thuis bezorgen. Ik vind het niet erg, wel zo rustig winkelen;-)

"En? Is hij al geweest?", vraag ik als ik terug aan boord ben. "Nee, nog niet", zegt Henk. De loodgieter heeft een spoedklus, een kapotte boiler. Tja, dat gaat natuurlijk voor onze kraan. Als hij tegen zessen nog steeds niet is geweest, monteert Henk de kraan maar weer.

28-03 Falklands - Toestemming

Volgens de weersvoorspellingen zouden we de hele dag regen hebben, maar het is droog en zowaar nog windstil ook, dus gaat Henk lekker verder met het werken aan de reparaties.

"Nou we hebben toestemming om naar Ushuaia te komen hoor", zegt Henk als we lunchpauze hebben. Hij heeft gister maar eens een mail gestuurd naar de Prefectura. Vanwege alle maatregelen was het sowieso de vraag of we wel naar Argentinië kunnen varen als we dat zouden willen. "We moeten dan wel veertien dagen in quarantaine en daarna gelden de maatregelen zoals die nu voor heel Argentinië zijn ingevoerd." Er blijkt ook nog een opmerking in de mail te staan dat we contact moeten opnemen met de Migratie en Gezondheid autoriteiten. Natuurlijk zonder contactgegevens en het is ook niet duidelijk of we dat van tevoren of wanneer we er zijn zouden moeten doen. We zitten met die voorwaarden eigenlijk helemaal niet te wachten op vertrek naar Ushuaia, maar we willen straks ook geen gedonder. Onze visas zijn inmiddels natuurlijk dik verlopen. Omdat Argentinië de Falklands als hun grondgebied ziet, konden we bij vertrek uit Deseado niet uitklaren. Verder is onze permiso (vergunning) om naar de Falklands te gaan ook verlopen. Alle Argentijnse formaliteiten kunnen we hier natuurlijk helemaal niet regelen, want de Falklands zijn toch echt Brits, ook al erkennen de Argentijnen dat niet.

We zitten sowieso in dubio of we nu al naar Ushuaia willen vertrekken. Er zijn voors: De winter komt er aan, de dagen worden korter en kouder en internet is hier op de Falklands een drama. En als we in Ushuaia zijn, kunnen we zodra de Chileense grens weer open gaat direct aan onze tocht door de Patagonië beginnen. Maar er is ook een grote tegen: veertien dagen quarantaine overleven we wel, maar daarna is onze bewegingsvrijheid uitermate beperkt. Alleen voor noodzakelijke boodschappen mag één persoon per gezin naar de supermarkt, verder moeten we op het terrein van de marina blijven.

Dus vraagt Henk de Prefectura eerst maar eens om de contactgegevens van Migratie en Gezondheid en of het ook goed is dat we vooralsnog op Las Malvinas blijven, omdat we hier nog alle bewegingsvrijheid hebben.

En omdat het weekend is, kijken we ’s-avonds maar weer eens een film. Dat geeft in ieder geval afleiding van alle ellende in de wereld op dit moment.

Voor we naar bed gaan, checken we nog een keertje onze WhatsApp berichten. "Ach, jee", zegt Henk. "Slecht bericht van Henderica over mijn vader". "Wat nu dan?", vraag ik. "Hij eet weer niet en ligt in bed". Dat klinkt inderdaad niet goed. "Henderica denkt dat het wel eens het einde kan zijn". Bezorgd en verdrietig gaan we slapen. Morgen eerst maar verder horen wat er precies gaande is.

29-03 Falklands - Lastig parket

Het is vandaag een prachtige dag, maar we doen niet zoveel. Onze gedachten zijn bij heit en mem en de familie in Nederland. We bespreken of het voor Henk mogelijk is om naar Nederland te gaan. Waarschijnlijk zal het regelen van de vlucht nog wel lukken, maar het risico dat hij vanuit Nederland voorlopig niet terug kan komen naar hier is te groot. Daarnaast is er ook een reëel risico dat hij dan zelf COVID-19 oploopt. Onze conclusie is, dat het er niet in zit terug te gaan.

’s-Avonds appt Marjolein dat de quarantaine periode in Argentinië verlengd is tot 12 april. Vooralsnog hebben we geen haast naar Ushuaia te vertrekken.

30-03 Falklands - Sprankjes hoop

De huisarts is bij heit geweest en het blijkt dat hij een schimmelinfectie in de keel heeft. Hij krijgt er medicatie voor. Er is weer een klein sprankje hoop.

Het cruiseschip de Zaandam is op het nieuws op Falkland Radio. Er is een uitbraak van het corona virus op het schip en er zijn inmiddels vier mensen overleden. Het schip was op 12 maart in Stanley en ligt nu voor de kust van Panama in de Pacific. De incubatietijd voor mogelijk overgebrachte infecties hier op het eiland is dus verstreken. Het zou dus kunnen dat het kindje in het ziekenhuis door een haring (toerist van een cruiseschip) is geïnfecteerd. We horen op de radio dat het kind nog stabiel is en de testresultaten nog niet bekend zijn. De uitslagen van de tests laten zo lang op zich wachten, omdat op de Falklands zelf niet getest kan worden. Het te testen materiaal gaat met de luchtbrug naar Engeland en wordt daar getest. Later op de dag vernemen we dat er inmiddels achtentwintig mensen zijn getest, waarvan de testresultaten nu binnen zijn. Ze testen allemaal negatief op COVID-19. De maatregelen blijven van kracht omdat er een gerede kans is dat ondanks de negatieve uitkomsten er toch een besmetting op het eiland is. De reden die daarvoor wordt gegeven is dat testresultaten in een aantal gevallen niet juist zijn gebleken. Ze nemen hier geen enkel risico, dat is duidelijk. Ondanks dat is er toch een sprankje hoop dat er nog geen COVID-19 is hier.

31-03 Falklands - Overuren

Opnieuw een mooie, maar zware dag. Heit is afscheid aan het nemen van iedereen. Het kleine sprankje hoop van gister is dan ook weer verdwenen. We gaan maar aan het werk, dat leidt af. Henk klust weer verder aan de reparaties en ik ga beddengoed en handdoeken wassen. Vooralsnog is de East Jetty dicht, dus kan ik helaas ook geen gebruik maken van de wasmachine. Omdat we geen idee hebben hoe lang dat gaat duren, neem ik het zekere voor het onzekere en draait ons kleine emmer wasmachientje weer overuren.

01-04 Falklands - Goede berichten

Het is niet te geloven, maar ook vandaag is het een prachtige dag hier in Stanley. Er staat geen zuchtje wind, wat werkelijk uniek is, en de zon schijnt volop. We drinken koffie in de kuip en zelfs de lunch eten we buiten. Wat een weelde! Henk is weer driftig aan het schuren en plamuren met gelcoat en ik hang de zeereling weer vol met was. Verder staat er nog een jaarlijks klusje op het programma, het invetten van de rubbers van luiken en patrijspoorten. We krijgen ook goed bericht vanuit Nederland, heit is even het bed uit geweest en heeft op de bank gezeten. Zou het dan toch nog weer goed komen? We krijgen opnieuw weer een beetje hoop.

Om vijf uur luisteren we naar de, nu dagelijkse, update op Falkland Islands Radio. Opnieuw zijn er testresultaten binnen. Het kindje in het ziekenhuis blijkt een andere virusinfectie te hebben en dus geen COVID-19, is inmiddels van de beademing af en ademt zelfstandig. Wel is er nu een man opgenomen, waarvan nog niet duidelijk is of hij besmet is met het coronavirus. Verder zijn er opnieuw negenentwintig mensen getest, die allemaal negatief getest zijn en zijn er al weer dertig swaps onderweg naar Engeland. Er zijn inmiddels ook testsets aangekomen in Stanley, maar de bijbehorende analyse kits zijn er nog niet, dus kan er hier nog steeds niet zelf getest worden. Gelukkig is de luchtbrug met Engeland inmiddels weer volledig in bedrijf, dus kunnen ze in ieder geval twee keer per week materiaal naar Engeland sturen.

02-04 Falklands - Zeilvrienden

Op de Zuid Amerika zeilapps is het een drukte van belang. Alle zeilvrienden liggen nu wel zo’n beetje ergens vast. Afhankelijk van de plek waar ze zijn gelden er strikte of minder strikte regels. Sommigen liggen in quarantaine omdat ze net ergens aangekomen zijn, anderen mogen alleen de boot af voor een paar boodschappen en weer anderen hebben net als wij nog wat bewegingsvrijheid. Voor onze vrienden Walter en Roswitha komt er eindelijk een eind aan een onzekere quarantaine tijd. Ze liggen in Quellon op Chiloe in quarantaine en hun situatie was behoorlijk uitzichtloos. Waar iedereen een periode van twee weken min zeedagen hanteert als quarantaine periode, was het voor hun volstrekt onduidelijk hoe lang de periode zou duren. Na twee weken kregen ze gister te horen dat ze nog steeds hun boot niet af mogen en dat het ook niet duidelijk is wanneer dan wel. Ze hebben inmiddels de Duitste consul in Valdivia ingeschakeld. Die heeft voor hun kunnen regelen dat ze een zarpe (vaartoestemming) krijgen om naar Valdivia te zeilen. Ze hebben daar een plek voor hun boot gereserveerd totdat het seizoen 2021 voor de Pacific begint. Nu maar hopen dat er snel een goed weergaatje voor ze is!

03-04 Falklands - De eerste patiënt

In de update op Falkland Islands Radio horen we dat ook hier nu de eerste COVID-19 patiënt een feit is. De man die twee dagen geleden in het ziekenhuis is opgenomen blijkt inderdaad geïnfecteerd te zijn. Er wordt nu onderzocht met wie de man allemaal contact heeft gehad, zodat ze die mensen ook kunnen testen. Het zal er wel niet bij eentje blijven denken we. Nu maar hopen dat ze verspreiding kunnen indammen.

04-04 Falklands - Drie levens

"Nou, ik vind dat het toch aardig netjes is geworden", zeg ik tegen Henk terwijl ik hem zijn blauwe lange broek geef. Er zat een scheur in ter hoogte van zijn knie. De broek is inmiddels aardig versleten, dus voor net kan hij niet meer, maar als werkbroek krijgt hij zo nog een tweede leven. Ik heb de scheur dicht gemaakt en er een mooie knielap op genaaid met een stuk stof van zijn vorige werkbroek. Die broek is inmiddels tot zijn derde leven als poetslap veroordeeld.

05-04 Falklands - Al weer goed bericht

Zoals iedere dag krijgen we ook vandaag weer een update over de vader van Henk. Het is dit keer een prachtige foto van heit samen met mem in de tuin. Hij zit toch maar mooi weer achter het huis! We zijn voorzichtig optimistisch dat hij toch nog wat langer bij ons gaat blijven.

Verder was het vandaag voor ons een luie zondag. Het is bepaald geen klusweer, want het is koud en nat buiten. Ik lees maar weer eens een boek en Henk zowaar ook.

06-04 Falklands - Twee emmertjes

Na een paar dagen slecht weer is het vandaag eindelijk weer zonnig. Omdat het wel nog behoorlijk koud is besluit Henk nog niet verder te kleien met gelcoat en dus gaan we op pad om twee van onze gasflessen te laten vullen. We moeten daarvoor vijf kilometer lopen naar de andere kant van het dorp. Met twee rustpauzes onderweg is het prima te doen om ze weg te brengen. Gelukkig worden de gevulde flesjes wel bij ons in de haven terug bezorgd, want dat zou wat veel van het goede zijn om te sjouwen.

07-04 Falklands - Hard werken

De temperatuur is behoorlijk omhoog vandaag, dus zijn we weer hard aan het werk. Henk weer aan het gelcoat herstellen en ik doe de was en maak een mooi begin met het in de was zetten van de opbouw. Dat is ook wel de hoogste tijd. De romp heb ik nog helemaal gedaan toen we op de kant stonden, maar de opbouw is voor het laatst gedaan vlak voor vertrek uit Lelystad. Eigenlijk moet het ieder jaar, maar ja er moet zoveel hè;-)

       

 

Om vijf uur luisteren we naar de dagelijkse update op Falkland Islands Radio. Er blijken inmiddels vijf COVID-19 patiënten te zijn, waarvan twee zijn opgenomen in het ziekenhuis. Het virus is hier dus ook aan het verspreiden. Vraag is of het ook in Stanley komt of dat ze het kunnen beperken tot het Mount Pleasant Complex waar alle patiënten vandaan komen. Het zal de komende dagen wel duidelijk worden.

08-04 t/m 15-04 Falklands - Business as usual

Omdat er weinig te vertellen is vat ik maar weer een weekje samen. Als het goed weer is werken we gestaag verder aan Romlea en bij minder goed weer zitten we vooral veel binnen. We lezen wat, we knutselen wat, doen boodschappen en huishoudelijke klusjes. Intussen is het aantal COVID-19 patiënten opgelopen tot elf, maar is de eerste patiënt ook al weer ontslagen uit het ziekenhuis. Alle patiënten bevinden zich in het militaire complex op Mount Pleasant en verblijven in isolatie, behalve dan die ene die nog in het ziekenhuis ligt. Vooralsnog ziet het er naar uit dat het hier bij blijft, maar zeker weten we dat pas over een tijdje natuurlijk. Ondertussen blijven alle maatregelen nog van kracht.

Mijn verjaardag vieren we op eerste paasdag met een lekker wijntje en lekker eten en zowaar een heerlijke kersencheesecake uit de diepvries van de supermarkt. Een goede bakker is er helaas niet hier, dus we doen het er maar mee.

    

Henk’s vader gaat ondertussen helaas stukje bij beetje toch verder achteruit en houdt ons natuurlijk flink bezig. Gelukkig is het lijntje met het thuisfront in Nederland kort en krijgen we iedere dag een update van Henderica.

16-04 Falklands - Old geezer

We luisteren iedere dag naar Falklands radio. Ieder uur zenden ze het nieuws van de BBC uit en daar zit sinds gister een prachtig nieuwsitem in. Een 99-jarige oorlogsveteraan is een actie op social media gestart. Hij wil voor zijn honderdste verjaardag honderd rondjes in zijn tuin lopen en dat kunnen mensen sponsoren. De beste man dacht zo’n duizend pond op te halen voor de National Health Service, maar inmiddels staat de teller op meer dan veertien miljoen! Onvoorstelbaar wat zo’n klein initiatief te weeg kan brengen in een bizarre tijd.

17-04 Falklands - Zwaaimoe

Ook al is het volop herfst op het zuidelijk halfrond, vandaag is het prachtig weer. De temperatuur is niet veel anders dan op een zomerdag hier. Henk is weer druk aan de slag met de cosmetische reparaties. Dat is een kwestie van lange adem, want hij bouwt iedere keer een laagje op, dat hij na uitharden moet schuren, waarna hij een volgende laagje kan aanbrengen. En dat kan alleen bij goed weer, dus is het een proces van een aantal weken. Gelukkig hebben we alle tijd. Terwijl de was al weer aan de zeereling wappert, ga ik weer aan de slag met in de was zetten van de opbouw.

"Ik zwaai maar gewoon naar iedereen tegenwoordig", zeg ik tegen Henk als we naar het dorp lopen voor de boodschappen. Het is hier gebruikelijk te groeten naar iedereen die je tegenkomt, ook naar de auto’s die je tegemoet komen. Wat dat betreft is het hier niet anders dan in Holwerd. Omdat er geen toeristen meer zijn, wordt inmiddels door de eilanders aangenomen dat we ook hier thuis horen en groet bijna iedereen ons sowieso. Tegen de tijd dat we in het dorp aankomen zijn we wel een beetje zwaaimoe, maar we houden vol.

18-04 Falklands - Taxiservice

"Hé, Joost!", begroet ik onze Nederlandse Falklander. "Ik heb Henk een berichtje gestuurd. Ik begrijp dat jullie diesel nodig hebben?" "Ah, Henk is net even naar het dorp en heeft je bericht nog niet gelezen", antwoord ik. Henk had Joost gevraagd hoe hij hier in contact kan komen met een taxibedrijf. Maar wat blijkt, Joost komt onze jerrycans even halen om ze bij het tankstation te vullen met diesel. En dat is natuurlijk superfijn, maar helaas heeft Henk de jerrycans nog niet uit de gasbun en lazaret gehaald. Terwijl ik een praatje maak met Joost trek ik de halve gasbun en lazaret leeg om bij de jerrycans te kunnen komen. Superfijn natuurlijk dat Joost voor ons naar het tankstation wil rijden, dat scheelt een hoop gedoe met het regelen van een taxi.

Als hij tegen de avond de gevulde jerrycans komt brengen laat hij weten dat we het hem gewoon kunnen vragen en zeker geen taxi moeten bellen.

 

  Terug naar beginpagina