01-09 Falklands - Toekomstplannen

Vandaag is het mijn beurt om te internetten in het Malvina. Gelukkig is de sneeuw vrijwel helemaal weg gedooid en kan ik zonder problemen weer over de stoep lopen. Ondertussen gaat Henk maar weer eens aan de slag met ons nooit eindigende isolatieproject. Er is een kastje aan stuurboord aan de beurt dit keer.

’s-Avonds zitten we na te denken over onze vervolgplannen. Wat zijn onze opties? Wat willen we en wat kan er? Het is een Duits jacht, de Samai, gelukt om in mei vanuit Ushuaia te vertrekken naar Valdivia met behulp van de Duitse consul daar. Ze zijn er vorige week aangekomen en hebben een prachtige tocht door de Chileense scheren gemaakt. Op dit moment hebben ze echter wel problemen om in te checken in Chili, maar daar liggen ze niet echt wakker van. Wat gaan we doen? Proberen ook de Samai aanpak te volgen? In mei waren we nog niet zover dat we, zonder Puerto Natales en Puerto Eden aan te doen, door Patagonië wilden varen. We denken er nu na zoveel maanden anders over. Als we op die manier toch verder kunnen, dan zijn we tenminste weer op weg! We besluiten bij de Samai te informeren hoe het ze is vergaan.

02-09 Falklands - Actie

Ik vraag Samai via de WhatsApp hoe ze het hebben aangepakt. En dat blijkt heel simpel. Ze hadden geen speciale redenen of wat dan ook nodig om de Duitse consul en de havenautoriteit in Valdivia te overtuigen hen te helpen. Henk gaat direct aan de slag. Hij neemt contact op met Buitenlandse Zaken in Den Haag via de chat en vraagt om het e-mail adres van de consul in Valdivia. Er staat op de website van BZ wel een telefoonnummer, maar geen mailadres. Bellen is voor ons hier vandaan een uitdaging, maar mailen kunnen we natuurlijk wel. Nou, denk maar niet dat we een mailadres krijgen! Sterker nog, "het is niet de bedoeling dat u zelf contact opneemt met de consul". Uhm, maar waarom staat dan wel naam en telefoonnummer van de honorair consul op de site van BZ? Wij laten ons natuurlijk niet met een kluitje in het riet sturen. Google is onze beste vriend, dus het e-mail adres is al snel gevonden. Henk stuurt een mail naar de consul en vraagt haar hulp om voor ons te proberen dezelfde regeling te treffen als de Duitse consul voor de Samai voor elkaar heeft gekregen. We zijn benieuwd!

03-09 Falklands - Slagvaardig

’s-Ochtends is er meteen al antwoord van de consul dat ze er mee aan de slag gaat. Ze gaat contact opnemen met haar Duitse collega en komt bij ons terug zodra ze meer weet. Geen woord over het feit dat we haar direct hebben benaderd. "Ze vroegen om een beoordeling daar bij Buitenlandse Zaken", zegt Henk. "Nou die kunnen ze krijgen! Deze dame heeft er helemaal geen probleem mee dat we haar rechtstreeks mailen en gaat gewoon aan de slag! Hier voel ik me mee geholpen, niet met de nitwits op het callcenter van BZ!".

04-09 Falklands - Wat nu?

We krijgen vanochtend al antwoord van de consul. Helaas is het niet mogelijk om op dezelfde manier voor ons de doorvaart te regelen. Ze geeft aan dat de Samai nu grote problemen heeft. Ze krijgen geen visum en moeten zo snel mogelijk vertrekken. De bemanning van de Samai doet er zelf vrij luchtig over, maar het lijkt ons toch niet een goede oplossing. We zullen toch echt moeten wachten tot de grens weer gewoon open gaat. De consul heeft onze informatie doorgegeven aan de ambassade in Santiago en we kunnen met hen contact blijven houden over de situatie in Chili. Zij hebben eerder informatie over wanneer de grens weer open gaat. Henk stuurt een mail naar de contactpersoon die we daar hebben gekregen en krijgt ook al heel vlot weer een antwoord terug. We kunnen ze altijd mailen, geen probleem!

Tja, en nu? Henk wil eigenlijk wel heel graag even naar Nederland om zijn moeder te zien. We hadden een klein beetje hoop dat we via de Samai route naar Valdivia konden komen en dan samen een paar maanden naar Nederland te gaan. Henk besluit dat hij dan toch vanuit hier naar Nederland gaat. Een vrij ingewikkeld reisplan en een dure optie, maar het lijkt vooralsnog de enige manier. We kunnen helaas niet samen gaan, want we willen Romlea hier niet onbeheerd achterlaten. Daarvoor zijn de weersomstandigheden hier te grillig.

05-09 Falklands - Weekend

Henk is druk met het voorbereiden van zijn reis naar Nederland. Hij heeft gister al contact opgenomen met de dame die de vlucht naar Engeland regelt. De enige manier om nu van en naar de eilanden te komen is met de luchtbrug van het Ministerie van Defensie, oftewel de MoD. Gewone commerciële vluchten gaan er niet meer sinds de pandemie. De luchtbrug landt in Engeland op een militair vliegveld in de buurt van Oxford. Daarvandaan moet hij naar Heathrow zien te komen voor zijn vervolgvlucht naar Nederland. De MoD heeft echter één groot nadeel, ze zijn vreselijk onbetrouwbaar. Henk gaat dus mogelijk een flink reisavontuur tegemoet.

06-09 Falklands - Lokaal verhaal

"Ik stuur Carl maar even een SMS dat diesel halen maar later moet deze week. Ik heb geen zin om nat te regenen!". Henk heeft gelijk, er is nog tijd genoeg om diesel te halen voor hij vrijdag naar Nederland vertrekt. We zijn beiden lekker bezig, ik met breien en Henk met zijn Arduino.

Als het tegen vier uur dan eindelijk droog is en de zon zowaar begint te schijnen, gaan we er toch nog even lekker uit om een frisse neus te halen. In het dorp gaan we op een bankje zitten bij het Visitor Centre en raken in gesprek met een echte local. Zijn overgrootvader woonde al op de Falklands. Hij vraagt waar we vandaan komen en of we hier met vakantie zijn. "Nou, nee", antwoorden wij. "We zitten hier vast sinds eind december. Wij zijn het jacht dat is aangevaren door een cruise tender". En ja hoor, ook hij kent het verhaal uiteraard. Hij vertelt ook nog een mooie anekdote. Hij heeft destijds met de toenmalige eigenaar de Golden Fleece naar de Falklands gezeild vanuit Europa. En wat blijkt, de eigenaar werd meteen bij aankomst in Stanley gearresteerd. Hij had zijn ouders vermoord om de beschikking te krijgen over het geld dat nodig was om het schip te kopen. "Ik heb dus al die weken aan boord doorgebracht met een moordenaar!". Of het verhaal helemaal juist is, betwijfelen we, want Andreas vertelde ons immers, iets meer dan een week geleden, dat hij de Golden Fleece samen met Jerôme Poncet naar de Falklands heeft gezeild.

07-09 Falklands - Ticketstress

Henk heeft het er maar druk mee. "Even" terug vliegen naar huis is hier vandaan een flinke onderneming. Het ticket voor de MoD vlucht is geregeld, maar daarmee is het werk nog lang niet klaar. Je moet vervoer naar het militaire vliegveld hier op Oost-Falkland regelen, vervoer van het militaire vliegveld Brize Norton in Engeland naar Heathrow en uiteraard de vlucht van London naar Amsterdam. Op zich niet zo ingewikkeld allemaal, maar met een slechte internetverbinding een heidens karwei. Op zijn minst een aardige uitdaging dus.

Ik heb daarentegen een relaxte middag. Het is zulk heerlijk weer, dat ik na het halen van de boodschappen eindelijk weer eens met een lekkere kop thee in de kuip zit. Stevie komt gezellig even een praatje pot doen. Normaal is hij altijd gehaast, maar met dit lekkere weer heeft hij zowaar rustig de tijd. Hij is net terug van een trip met zijn grote rib naar de walvissen in Berkeley Sound. Met enige regelmaat gaat hij die kant op met wetenschapper Caroline die onderzoek doet naar de walvissen hier op de Falklands. "Vandaag was het eindelijk een keer niet verschrikkelijk koud, maar zowaar lekker weer!", zegt hij blij. Als hij weer weg gaat wenst hij ons succes met de vlucht van Henk. "Benieuwd wanneer hij echt vliegt!" Tja, die opmerking maakt Stevie niet voor niets natuurlijk. Zijn zoon blijkt afgelopen week ook al weer een dag later vertrokken dan gepland. Op het allerlaatste moment werd de vlucht een dag uitgesteld. Nu maar hopen dat ze deze keer een beetje op tijd zullen zijn.

"En? Alles geregeld?", vraag ik Henk als hij weer terug komt aan boord. "Ik weet het niet", verzucht hij. "Het lijkt erop dat de betaling voor de vlucht naar Amsterdam er niet door ging, maar dat weet ik niet zeker. Ik ga eerst de bank maar mailen of ze kunnen zien of de betaling is gedaan." "Heb je geen bevestigingsmail gehad dan?" "Nope". "Nou dan zal je vlucht niet geboekt zijn denk ik". We wachten het antwoord van de bank morgen maar af.

08-09 Falklands - Regelneven

Voor Henk kan vertrekken, is er nog wel wat werk te doen. Het ticket naar Amsterdam is inderdaad niet geboekt, dus vandaag volgt poging twee. Ook dit keer verloopt het niet helemaal goed, maar uiteindelijk is de vlucht geboekt en het ticket in de mail. Al weer een zorg minder.

Henk vult de dieseltanks bij met de gister gehaalde diesel en gaat voor de tweede keer met Carl op stap. Verder verwisselt hij de gasfles die bijna leeg is voor een volle. En ik naai een mondkapje voor hem, want dat is verplicht op zowel het vliegveld als in het vliegtuig. Het past hem perfect.

Eind van de dag zijn de voorbereidingen klaar, maar is er ook meteen al een bericht dat het vliegtuig vertraging heeft op de vlucht van Londen naar hier. Daar begint de ellende al weer!

    

 

09-09 Falklands - Zoek het zelf maar uit

Als we in de loop van de dag nog steeds geen informatie hebben over wat de vertraging voor de teruggaande vlucht gaat betekenen, wordt Henk toch wel zenuwachtig als blijkt dat hij zijn vlucht naar Amsterdam tot maximaal achtenveertig uur voor de vertrektijd kan wijzigen. Die deadline is inmiddels verstreken. We hebben al sinds gister geprobeerd via de KLM WhatsApp contact te krijgen, maar tot nu toe nog geen enkele reactie gekregen. Dan maar hulptroepen inschakelen. Rommert, de zoon van Henk, is als enige op de hoogte van de komst van Henk naar huis en heeft het in no time geregeld. Hij heeft informatie gevonden van de MoD, waarin de nieuwe vliegtijd wordt vermeld, regelt het aanpassen van de vlucht naar Nederland en op de koop toe ook het aanpassen van de bagage hoeveelheid voor de terugvlucht, want daar was gister al een probleem mee. Geweldig fijn zo’n lokale hulppost!

10-09 Falklands - In afwachting

Omdat we in afwachting zijn van de nieuwe vluchtgegevens en alles verder klaar is voor het vertrek, doen we eigenlijk niet zoveel meer vandaag. We doen boodschappen en rommelen wat aan aan boord. Henk vult de watertanks zodat ik daar de komende week geen omkijken naar heb. Ik krijg instructies hoe hij de watertanks hier vult, want dat is iets complexer dan normaal in een jachthaven, omdat we rekening moeten houden met vorst. Verder maak ik het truitje voor Milo af. En nu maar hopen dat we voor de volgende winter de kleine man kunnen bezoeken!

 

 

11-09 Falklands - Monty Python

In plaats van in het vliegtuig is Henk nog aan boord en wordt de vlucht opnieuw uitgesteld, nu naar zondagochtend. Henk heeft inmiddels een nieuwe naam voor de MoD/RAF: Monty Python’s Flying Circus! We wachten nog maar heel even met het opnieuw omboeken van de vlucht naar Amsterdam.

12-09 Falklands - Onderdelenservice

Henk heeft maar weinig mee te nemen naar Nederland, maar er liggen hier nog flink wat spullen bestemd voor onze vrienden van de Aloma. Zij zijn in Duitsland en kunnen vooralsnog niet terug naar Chili, dus stelt Henk voor dat hij een aantal spullen die ze dringend nodig hebben meeneemt naar Nederland, zodat ze alsnog bij hen terecht komen. Walter en Roswitha zijn er blij mee, maar het betekent voor Henk wel dat hij een extra tas handbagage mee moet nemen. Omdat hij eigenlijk maar negen kilo handbagage mee mag nemen, pakt hij slim in. Dat wat eventueel alsnog in het ruim kan gaat in de tas, de rest in zijn rugzak. Er is echter een klein probleem, de rits van zijn rugzak is niet betrouwbaar en springt wel eens spontaan open. Hij was al een tijdje op zoek naar een vervanging hier in Stanley, maar heeft geen rugzak naar zijn zin kunnen vinden. We gaan opnieuw op stap en vinden een prachtig exemplaar, knaloranje met reflecterende striping. Je gaat Henk nu zeker in het donker terugvinden!

13-09 Falklands - Maar dan toch

"Hebben jullie een lift nodig?", vraagt Ru nadat hij zijn auto voor onze neus tot stilstand heeft gebracht. "Nou, dit keer niet. We wachten op het taxibusje dat Henk naar het vliegveld moet brengen. Hij gaat vier weken terug naar Nederland voor familiebezoek en het scoren van bootspullen". Als ik vertel dat ik aan boord blijf en Henk alleen gaat, volgt er direct een uitnodiging van zijn vrouw Eliza om te komen eten.

We kwamen Ru gister met hun drie honden tegen op weg naar het dorp. Ontegenzeggelijk Engels. Legergroene broek, dito waxjas en een typisch Engelse geruite pet op zijn hoofd. Gister gaf hij ons al een lift terug naar de boot en nu dus een uitnodiging om te komen eten. Omdat niemand van ons een pen bij zich heeft komen ze vijf minuten later weer terug met hun contactgegevens. "Alle dagen zijn goed hoor", zegt Eliza. "Stuur maar een mailtje wanneer je kunt". En weg zijn ze weer. Wat een leuke spontane mensen. En die uitnodiging ga ik zeker aannemen!

Nadat de vlucht gister alsnog een keer is gewijzigd van zondagochtend naar zondagavond, gaat het dan toch echt gebeuren. Rommert heeft opnieuw de vlucht naar Amsterdam gewijzigd en Henk vliegt nu dinsdagochtend in alle vroegte vanaf Heathrow.

Het is nog even spannend als het taxibusje voor vervoer naar het vliegveld er na half vijf nog steeds niet is, maar uiteindelijk stapt Henk in en gaat hij dan eindelijk op weg naar Mount Pleasant. Tegen negen uur kijk ik buiten of ik het vliegtuig zie overkomen, maar ondanks een heldere avond met onnoemelijk veel sterren, zie ik niets dat op een vliegtuig lijkt. Helaas vliegt hij dus niet over Stanley en moet ik er maar vanuit gaan dat hij op tijd is vertrokken.

    

 

14-09 Falklands - Even wennen

Ik word al vroeg wakker, omdat ik het koud heb. Vanavond maar een extra dekbed erop. Het is in ieder geval een stuk kouder in je eentje in bed. Ik heb gelukkig genoeg te doen vandaag. De blog moet bijgewerkt en die over augustus van foto’s voorzien, er moet een brood gebakken, gedoucht en er staat een middagje internetten in het Malvina op het programma.

Buiten waait een harde noordwester, dus ik heb terwijl ik werk lekker de ochtendshow op Falkland Islands Radio aanstaan. Rond lunchtijd waait het zo hard, dat ik naar buiten ga om de lijnen na te lopen. Gister is Dylan vertrokken naar de andere kant van de baai en Zack heeft me geholpen om onze achterlijn naar de wal weer vast te maken, maar we zijn de lijn van de steiger naar de wal vergeten. Op zich moet dat geen probleem zijn, want de steiger is geborgd met een zware ketting, maar liever meer dan minder lijnen is in principe ons motto.

Gelukkig gaat na een uurtje of drie de wind verder naar het westen en is het ergste leed geleden. Mijn plan om naar het Malvina te gaan is door het weer wel in de herkansing. Morgen is de wind zuid-west en dat is een stuk beter voor ons.

Eind van de middag komt Stevie nog even langs om me te waarschuwen voor verwachte noorderstorm donderdagnacht. Morgen toch die extra lijn aan de steiger weer plaatsen en een extra lijn vanaf de middenbolder naar de wal. Woensdag ga ik de zonnepanelen borgen, zodat die ook tegen een stootje van een knoopje of vijftig kunnen.

En Henk? Die is tegen vier uur Falkland tijd dan eindelijk geland op Brize Norton waar al een taxi klaar staat om hem naar Heathrow te brengen. Even later komt er een berichtje binnen: "Ik kan het internet niet bijbenen!". Haha, na negen maanden internot is internet natuurlijk wel even wennen!

15-09 Falklands - Jaloers?

Terwijl ik na de lunch tussen de hagelbuien door naar het Malvina loop, rijdt Henk lekker cabrio in het zomerse Nederland! De bofkont. Hij is vanochtend vroeg aangekomen op Schiphol waar Mariska, de vriendin van Rommert, hem heeft opgehaald. En hij valt met zijn neus in de boter, want het is een tropische dag in Nederland. Kortom, lekker in de tuin je jetlag weg slapen, cabrio toeren en op de koop toe buiten eten aan het eind van de dag. Echt wel vakantie!

     

 

En ja, ik zorg maar weer dat de was aan kant komt, ga een beetje internetten en mijn kinderen bellen in het Malvina en mag als ik terug ben op Romlea de boel vast stormklaar maken voor de storm die morgenavond al aanstaande is. Jaloers? Ik? Nou reken maar!

16-09 Falklands - Storm

Henk gaat vandaag op bezoek bij zijn vakantie vierende moeder, zus Henderica en zwager Popke. Het is een emotioneel weerzien. Henderica is natuurlijk bij ons op bezoek geweest in Buenos Aires, maar zijn moeder en Popke hebben hem meer dan drie jaar niet gezien. Terwijl zij genieten van de prachtige laatste zomerweek, maak ik Romlea verder stormklaar. Gister heb ik al de lijn van de wal naar de steiger gelegd, maar vandaag maak ik ook nog een extra lijn vanaf de middenbolder naar de kant en borg ik onze zonnepanelen met spanbanden. Laat de wind maar komen!

     

 

Aan het eind van de ochtend begint de wind al noordelijker te worden en aan te trekken, maar dat is nog maar het begin. In de avond zal het feest past echt beginnen. Er zullen vannacht windstoten van vijftig tot zestig knopen komen. Stevie komt langs om te kijken of ik het een beetje redt en zegt dat ik altijd bij hem mag aankloppen, al is het midden in de nacht! Ik verwacht niet dat het nodig zal zijn, maar het is natuurlijk altijd fijn om te weten dat je er in geval van nood niet alleen voor staat.

’s-Avonds hoor ik op de radio dat er een stormwaarschuwing is en dat de weg naar MPA dicht gaat. Het wordt dus echt wel serieus slecht vannacht. Er is één geluk bij een ongeluk, op het sterkst van de storm liggen we mooi laag, want het is om middernacht extra laag water in verband met het aankomende springtij.

Henk heeft besloten niet nog een nachtje bij Rommert en Mariska te slapen, maar in één keer door te rijden naar Holwerd. Hij appt dat hij toch wel erg last heeft van zijn jetlag nu. Tja, in plaats van nog een nachtje te logeren te besluiten de tocht van vier uur naar Holwerd te maken, was misschien toch niet zo’n slim idee.

17-09 Falklands - Na de storm

Ik heb weinig geslapen vannacht. Het ging flink tekeer, maar de lijnen doen wat ze moeten doen, dus Romlea ligt als een huis. Tegen zes uur in de ochtend neemt de wind wat af, maar is het wel hoog water geworden. Het water klotst flink tegen de romp, maar ik val toch nog lekker even in slaap. Om half tien word ik weer wakker, blij dat ik toch nog een paar uurtjes heb kunnen slapen.

Als ik buiten kijk, blijkt dat de knopen van één van de spanbanden eruit zijn gewaaid, de tiewrap waarmee ons takeltje aan het zonnepaneelframe geborgd is verdwenen is en de ducttape waarmee het reserveprofiel van onze furler vast zit ook is los gewaaid. Nou, als dat alles is, doe ik het ervoor.

Henk is ondertussen al naar zwager Johan, de eerste gerookte zalm ligt al in de koelkast thuis. Zijn zus Jeltje komt pas om acht uur ’s-avonds thuis van het werk en treft dan een enorme verrassing aan thuis, haar broer Henk! Het levert een hilarisch filmpje op.

      

 

In Stanley valt in de middag flink wat regen, maar als het eind van de middag droog is, kan ik Romlea klaar maken voor de volgende storm die dit keer vanuit het uit zuidwesten zal gaan blazen. De extra lijn naar de wal kan eraf en breng ik naar bakboord. Ik knoop extra stootwillen aan stuurboord, want stel dat de grote bal, die we tussen de steiger en de boot hebben, het begeeft. Ook nu zijn we weer klaar voor de volgende storm.

18-09 Falklands - Storm nummer twee

Vooralsnog is het vandaag heerlijk zonnig weer. In de middag is het winter, want het sneeuwt maar weer eens. Er lijkt geen eind aan te komen hier. Henk gaat een dagje internetten bij Jeltje thuis. Er moeten uiteraard een hoop bestellingen worden gedaan.

  

 

Ik ga in de ochtend naar het Malvina om filmpjes binnen te halen die ik van Henk en Marjolein heb gekregen.

De wind valt vooralsnog ontzettend mee, dus na de lunch ga ik maar eens aan de slag in het vooronder. Dat hadden we deels leeg gemaakt, vanwege condensatie op de buis van de boegschroef. Nu het weer warmer wordt, is dat niet meer nodig. Het scheelt in ieder geval een hoop rommel in de kajuit.

De wind valt ook in de avond nog erg mee, alleen in buien trekt hij behoorlijk aan, maar vannacht zal het opnieuw feest worden. In het weerbericht op Falklands Radio wordt gewaarschuwd voor een sheep chill factor van 90, critical! Dat hebben we hier nog niet eerder gehoord.

Ik heb ook een nieuw fenomeen. Ondanks dat alle achtergrondprocessen op mijn telefoon uit staan, slurpt het ding ineens Mb-tjes! Geen idee wat het veroorzaakt, maar het betekent wel dat ik morgen weer naar het Malvina moet, om uit te zoeken wat er aan de hand is.

19-09 Falklands - Nog meer verrassingen

Het waaide vannacht flink, maar doordat de wind zuidwest was en ook nu laag water op het ergst van de storm, heb ik toch behoorlijk goed kunnen slapen gelukkig. Ik ga opnieuw naar het Malvina om het Mb-slurpen van mijn telefoon op te lossen. De oorzaak lijkt dat ik mijn account bij iCloud moet herbevestigen. Terug op de boot, is alles gelukkig weer normaal en kan ik weer whatsappen zonder dat ik de teller zie vliegen. Henk is ondertussen op verrassingsbezoek bij zijn zus Wypkje en haar gezin. Ook dat levert weer een hilarisch filmpje op. Alleen al daarom is het bezoek van Henk een groot succes wat mij betreft! Begin van de avond is zijn dochter Leanne aan de beurt en ook zij is blij verrast.

     

 

20-09 Falklands - Koning winter

Vandaag regeert koning winter weer hier op de Falklands. De storm is voorbij, maar in dikke hagelbuien kan het toch nog flink tekeer gaan. Henk is vandaag op bezoek bij mijn moeder en ze nemen het ervan. Het is prachtig weer, dus dat is lekker cabrio toeren naar Harlingen om op de pier te wandelen. Zo heeft mijn moeder zomaar een onverwacht uitje vandaag!

En arme ik heb een middagje huishoudelijk werk. Dat was er bij ingeschoten deze week door alle stormen. Stevie komt nog even langs om te kijken of alles ok is en ik nog iets nodig heb, zoals diesel. Er wordt goed voor me gezorgd hier, dat is wel heel fijn.

  

 

21-09 Falklands - Lentepraatjes!

Om acht uur ’s-ochtends wordt er op de boot geklopt, Zack wil eruit en daarvoor moet mijn achterlijn los. Als ik buiten kom is het lente! Echt onvoorstelbaar, het is heerlijk zacht en er staat een zacht briesje en dat terwijl het nog vroeg in de ochtend is. Ik heb een druk programma vandaag. Als eerste ga ik naar de douane om mijn verblijf te verlengen. Als ik nog maar net op weg ben, word ik al staande gehouden door een buurman even verderop. Hij blijkt John Smith te heten en als hij hoort dat wij uit Nederland komen, vertelt hij dat hij vroeger altijd naar muziek van Heintje luisterde. "Die zul je wel niet kennen, want daar ben je veel te jong voor!", zegt hij. Nou, helaas, zo jong ben ik ook niet meer;-)

Het verlengen van mijn visum gaat dit keer gelukkig zonder gedoe. Mijn volgende bestemming is Stanley Services om geld te pinnen voor Diane. Er moet weer liggeld worden betaald. Op de terugweg loop ik eerst langs de East Jetty om te horen of de elektra eindelijk weer gerepareerd is zodat ik de wasmachine kan gebruiken. Helaas, de elektriciën is nog steeds niet geweest. Ik maak nog even een praatje met Carl en ga dan door naar de Weststore voor boodschappen. Ook daar kom ik weer een bekende tegen, de man die we twee weken geleden hebben ontmoet bij het Visitor Centre. Ik heb eigenlijk een druk programma vandaag, maar neem toch gewoon de tijd. Drukke programma’s kunnen immers altijd aangepast worden;-) Hij verontschuldigt zich dat hij nog geen forel heeft gebracht. Vanwege het slechte weer, was hij nog niet gaan vissen. En dat vind ik toch wel heel bijzonder. Ik denk dat die vis er nog wel gaat komen!

Weer terug aan boord, is het inmiddels zulk lekker weer dat ik koffie drink in de kuip. Wat een luxe! Maar als ik naar binnen ga om een tweede kopje koffie te halen, ben ik iets eerder beneden dan gepland! Ik glij uit op de vierde tree van beneden en heb me behoorlijk zeer gedaan. Gelukkig is er niets gebroken, maar mijn rechter elleboog is pijnlijk en mijn rechter bil heeft ook een flinke oplawaai gehad. Het is toch ook van de gekke. We wonen al meer dan drie jaar aan boord en zelfs op volle zee ben ik nog nooit uitgegleden. En nu terwijl we gewoon stil liggen!

En dan krijg ik een berichtje uit Buenos Aires van Marcelo. Alles gaat goed daar en of het met mij ook goed gaat nu Henk in Nederland is. Hoe lief is dat? Zelfs daar maakt iemand zich al zorgen, haha. Henk stuurt even later foto’s door van de boerderij in de Campo. Ze hebben één van de varkens geslacht en het vlees wordt verwerkt bij Marcelo thuis. Dat zou in Nederland echt niet zo kunnen!

Henk is in Nederland ondertussen druk met het afwerken van de bestellijst. En natuurlijk moet ik ook een aantal dingen bekijken en helpen uitkiezen wat we moeten aanschaffen. Dus na de lunch ga ik weer op weg naar het Malvina om te internetten. Maar dat gaat zomaar niet. Als ik langs "buurman" kom, zwaait hij, maar wenkt ook dat ik even binnen moet komen voor een praatje. Tja, dat kan ik natuurlijk niet weigeren. Dan maar wat later aan de slag. Buurman vertelt dat hij geboren is in Port Stephens op West-Falkland en als mailman heeft gewerkt voor de overheid. Voor zijn werk kwam hij over de hele wereld, maar is hij vooral veel naar South Georgia, Antarctica en Chili geweest. Hij vraagt of ik ook al eens in Antarctica ben geweest. Maar helaas, dat ben ik niet. "Nou je hebt er ook niks te zoeken hoor", vindt hij. "Maar het is er toch erg mooi?", vraag ik. "Ik zou er best wel naar toe willen, maar niet met onze eigen boot, dat vind ik teveel risico met slechts twee mensen aan boord". "Je hebt er niets te zoeken, wacht maar tot je in een blizzard terecht komt!". Buurman vertelt dat het vroeger veel meer sneeuwde op de Falklands, maar ook dat het veel vaker en harder stormde. "De storm van deze week stelde niets voor bij vroeger", zo vertelt hij. "Vroeger waren er geen wegen op de Falklands en ging je te paard van de ene naar de andere plek. Met mooi weer, prachtig, maar meestal is het hier slecht weer en dan was het afzien. Als mensen van hier naar een plek buiten de Falklands gingen, dan vielen ze om omdat er geen wind was!", grapt hij. Hij had nog veel meer te vertellen en ik had nog best wel wat langer met hem willen kletsen, maar ik moet toch echt naar het Malvina. We nemen afscheid en hij loopt mee naar de deur. Daar staan twee grote kogelpunten waar hij ook nog wat over weet te vertellen, maar wat ik niet helemaal begrijp. "Zo heb je ook nog iets geleerd vandaag", zegt hij met een grote lach. Prachtig toch?

22-09 Falklands - Van korte duur

Zoals gebruikelijk is de lente van korte duur. Het is vandaag niet koud, maar het waait weer behoorlijk en het is grijs buiten. Mijn lijf doet overal pijn door de val van gister, dus ik maak er maar een rustig dagje van vandaag.

Henk is de bestellijst verder aan het afwerken en krijgt bezoek van Leanne die gezellig komt eten.

23-09 Falklands - Lange werkdag

Opnieuw een lentedag vandaag, dus ik pak meteen mijn kans om weer eens de was te doen. Ondertussen komt het ene na het andere appje uit Holwerd binnen, want Henk zit ook niet stil. Hij doet een huis inspectieronde. Daar komen natuurlijk wel wat dingen uit, van het snoeien van de heg tot het bijwerken van schilderwerk. Hij heeft flink wat foto’s voor me gemaakt, dus ik mag weer naar het Malvina om ze binnen te halen. Omdat het mobiele internet ook weer eens op is, loop ik meteen langs de Sure winkel voor nieuwe kaartjes. Het is gelukkig geen straf om de wandeling naar het dorp te maken vandaag. Als ik terug komt wacht er al weer een andere klus, de watertanks moeten gevuld. Als ik daarmee klaar ben, spuit ik meteen de boot goed af, want er is met de stormen weer aardig wat zand aan dek gewaaid.

Maar ook dan ben ik nog niet klaar, want ik moet het liggeld nog naar Diane brengen. Helaas een tevergeefse wandeling, want er is niemand thuis. Ik plof op de bank met een glaasje wijn en wat nootjes voor ik eten ga koken.

Helaas gaat mijn werkdag na het eten gewoon door. De boordapotheek moet worden doorgespit op medicatie die over datum is, zodat Henk morgen nieuw kan bestellen bij onze huisarts. En alsof het dan nog niet genoeg is, wacht er nog afwas en moet ik het bed nog opmaken met het vanochtend fris gewassen beddengoed. Tja, het leven van een wereldzeiler gaat zo nu en dan niet over rozen!

24-09 Falklands - Genieten met een grote G

Zoals de weerberichten al aankondigden is het heerlijk weer vandaag. De zon schijnt dat het een lieve lust is. Ik pak natuurlijk meteen deze uitgelezen kans om de wasmand een stukje leger te maken.

Eindelijk kan ik de hele dag weer eens lekker buiten zijn. De kachel kan al snel uit en de deur open. Het wordt op alleen de warmte van de zon toch nog tot zelfs meer dan 19 graden in de boot! Aan het eind van de dag drink ik een lekker koud biertje in de luwte en het zonnetje. Genieten! Henk stuurt me een foto van alle spullen die al binnen zijn om mee terug te nemen. Het schiet al lekker op. Nu maar hopen dat alles in twee koffers gaat passen. Henk hoeft zich verder ook niet te vervelen. Zijn zus Jeltje, haar partner Johan en hun zoontje Jesse komen eten.

     

 

25-09 Falklands - Zonnepower!

Voor het eerst sinds lange tijd bak ik een brood op zonnestroom, want ook vandaag schijnt de zon weer volop. Opnieuw is het een wasdag, want de mand is nog lang niet leeg.

Na veel plussen en minnen heb ik besloten een nieuwe laptop te kopen. De laptop die ik nu gebruik is tien jaar oud. Hij doet het nog prima, maar bij het foto bewerken moet ik wel heel vaak tegen een draaiend balletje aankijken en dat begint nu toch wel vervelend te worden. Henk kan hem mooi voor me meenemen vanuit Nederland.

Henk zit ondertussen ook niet stil, want hij heeft met onze buurman gesproken over de aankoop van het stukje tuin dat voor ons huis ligt, maar van hem is. Iets wat we voor vertrek al hadden willen regelen, maar waar we niet aan toe zijn gekomen door alle drukte met de voorbereidingen.

In de middag ga ik opnieuw naar de bibliotheek om te kijken of de boeken van Denis daar nu wel zijn aangekomen. Helaas, ze zijn er nog steeds niet. De bibliothecaresse belooft me dat ze contact zal opnemen met deputy governor Alex om de boeken alsnog naar de bibliotheek te krijgen. Ik ben benieuwd of het nu wel gaat lukken. Onderweg van de bibliotheek naar de Weststore zie ik in een tuin twee lammetjes. Nu is het lentegevoel helemaal compleet!

In Buenos Aires zijn het voor Marjolein ook spannende tijden. Ze kan eindelijk met haar specialisatie beginnen nu ze het toelatingsexamen heeft gemaakt. En dat heeft ze zo goed gedaan dat ze zelfs kan kiezen tussen twee ziekenhuizen.

Ondanks dat het nu echt lente lijkt te worden, vul ik de dieselvoorraad in de tank bij. Na deze week lijkt de winter nog weer terug te keren volgens de voorspellingen, dus ik kan maar beter goed voorbereid zijn en niet in de kou komen te zitten.

26-09 Falklands - Uitje

Henk heeft het maar druk in Holwerd. Hij snoeit de klimop en witte regen, heeft koffers gekocht en krijgt een vrachtwagen vol pakjes aangeleverd. Onze vaste bezorger heeft het er maar druk mee! In de middag krijgt hij Rommert en Mariska op bezoek. Ze blijven eten, maar koken zelf met meegebrachte boodschappen. Zouden ze zijn kookkunsten in twijfel trekken?

  

 

Het is de derde dag op rij prachtig weer en de was wappert opnieuw aan de lijn. Eindelijk is de mand weer leeg!

Even later spreek ik Carl. "Wat een heerlijk weer hè? Zo zijn de Falklands goed te doen!", zeg ik. "Pas maar op, straks blijf je hier ook zo maar veertig jaar, net als wij!". "Nou, dan moet ik wel heel oud worden", lach ik.

Weer terug aan boord heeft Henk mij een berichtje gestuurd met de complimenten voor mijn zelfgebreide trui van een trouwe volgster van mijn blog. Dank Geerda!

Vanavond heb ik een uitje waar ik erg naar uitkijk. Ik ga eten bij Ru en Eliza.

27-09 Falklands - Mooi weer record

Het is niet te geloven, maar het is voor de vijfde dag op rij prachtig weer vandaag. Wat een verwennerij! Om voorbereid te zijn op onze veertien daagse quarantaine periode, maak ik een menu voor twee weken. Op zich best lastig omdat hier weinig goede verse spullen te krijgen zijn, maar uiteindelijk lukt het toch met enige creativiteit.

Henk bekijkt ondertussen eindelijk de video opnamen van de begrafenis van zijn vader. Dat was hier niet mogelijk vanwege de slechte internetvoorziening. Hij is verdrietig maar ook blij dat hij nu eindelijk de opnamen kan bekijken.

Om nog even flink te genieten van deze laatste dag mooi weer, maak ik ’s-middags een mooie wandeling de heuvel op en zit ik heerlijk te genieten in het zonnetje op "ons" plekje met uitzicht over Port William en de Murrell River.

In de avond krijg ik slecht nieuws van bevriende zeilers uit Ushuaia, ze zijn terug in lockdown. Volgens Marjolein loopt het aantal besmettingen in Argentinië weer op. Kennelijk begint daar nu ook de tweede golf net als in Nederland en Groot-Britannië.

28-09 Falklands - Geen toerist

In de middag wordt er baggerweer verwacht, dus mijn geplande internetmiddag verhuist dan maar naar morgen. Mijn nieuwe laptop is inmiddels bezorgd in Holwerd en Henk update hem met een razende snelheid. Dat zou hier niet eens mogelijk zijn. Gelukkig lijkt het voorspelde slechte weer in Stanley nog even op zich te laten wachten, dus besluit ik alsnog naar het Malvina te gaan om te internetten.

Als ik het laatste nieuws binnen haal word ik niet blij. In Nederland gaat de corona ellende de verkeerde kant op. Er wordt weer een flink aantal extra maatregelen afgekondigd. Tja, als veel mensen zich niet aan de regels houden is dat de consequentie.

Henk heeft een grappige ervaring in Holwerd. "Oh, is die cabrio van jou! We dachten van weer zo’n rottige toerist!", roept buurman Gerrit uit als hij Henk spreekt. Tja, dat krijg je ervan als je met een korte kop haar vertrekt en met lang haar drie jaar later weer terug komt. Dan herkennen de buren je niet meer!

Op de lokale radio hoor ik weer een nieuwe treiteractie van de Argentijnen. Ze hebben Unicode, de beheerder van alle emoticons, gevraagd de Falklandse vlag te schrappen. Daarom heeft de regering hier maar een brief naar Unicode gestuurd dat ze hun vlag graag willen houden en "more than happy" Brits zijn.

29-09 Falklands - We bestaan!

Henk koopt een huisnummer en deurbel voor het huis in Holwerd. We doen het al jaren zonder en dat is zo nu en dan toch wel lastig. Onze vaste bezorgers weten ons wel te vinden, maar voor anderen blijkt het lastig. Vanaf nu bestaan we echt! Kan de pakjesbezorger voortaan maar aanbellen!

    

 

Omdat het ’s-middags nog onverwacht redelijk lekker weer is, besluit ik het teakhout aan dek in de sealer te zetten. Ik kan de klus helaas niet afmaken, want na een korte theepauze steekt de wind op en wordt het flink koud. Het laatste staartje winter is in aantocht! Maar er is nog een ander klusje dat ik kan doen, knopen van de zitkussens weer aannaaien. Aan boord van een boot hoef je je nooit te vervelen.

30-09 Falklands - Kabaal aan dek

Ik word om vijf uur al vroeg wakker omdat de balen sneeuw van de zalingen naar beneden vallen. Dat geeft flink wat herrie in de boot. Het klinkt net of er iemand aan dek loopt, maar er is toch echt niemand te zien. Ik kruip nog maar een paar uurtjes onder de wol.

De ene na de andere winterse bui trekt over met zelfs flink wat hagel aan dek. Tussen de buien schijnt de zon, dus de energieopbrengst is weer top.

Henk heeft een probleem met zijn laptop dat hoogstwaarschijnlijk onder garantie gerepareerd wordt, maar de reparatie kan wel twee weken duren. Hij denkt erover zijn terugreis met twee weken uit te stellen. Dat geeft hem meteen nog wat meer tijd om andere dingen in Nederland te doen.

Stevie komt al weer langs om te waarschuwen voor harde wind op donderdag. Ik had het ook al gezien in de gribs. Hij vraagt of ik nog diesel nodig heb, maar vooralsnog heb ik voldoende in de tank.

Ik besluit eind van de middag de zonnepanelen maar vast te borgen. Het is nu nog mooi rustig en dat is altijd handiger dan in harde wind de banden om de panelen te moeten krijgen.

 

 

  Terug naar beginpagina