27-06 Falklands - Voor de kiezen

"Wil jij eens kijken? Volgens mij is er een stukje van mijn kies af", vraagt Henk enigszins bezorgd. Gewapend met zaklamp en spiegeltje kijk ik naar de kies links boven in zijn kaak. En ja hoor, ik zie dat er een klein stukje af is inderdaad. Of het nu een stukje kies of een stukje van de vulling is, kan ik niet goed zien, maar aan een tandartsbezoek gaat Henk hier niet ontkomen.

28-06 Falklands - Sneeuw en ijs

Het is een echte winterse dag vandaag, dus blijven we lekker in onze warme kajuit. Terwijl sneeuw, hagel en ijsregen buiten voor een winters schouwspel zorgen, stookt onze kachel het lekker warm. Het is een beetje een nutteloze dag vandaag en we zijn lekker lui. En dat mag best want we hebben hard gewerkt de afgelopen week.

          

 

29-06 Falklands - En weer door

"En? Is het gelukt?", vraag ik Henk als hij na anderhalf uur weer terug is aan boord. Hij is vanochtend al op tijd op pad gegaan naar het ziekenhuis voor het maken van een afspraak bij de tandarts. "Ja zeker, morgen om half twee ben ik aan de beurt." "En was je veel geld kwijt?". "Honderdzesenzeventig pond. En nu maar hopen dat er niets meer bij komt!". Tja, arts- en tandartsbezoek zijn hier ontzettend duur. Nu maar hopen dat het hier bij blijft inderdaad.

30-06 Falklands - Gaatje vullen

Terwijl Henk naar de tandarts gaat, naai ik weer verder aan de volgende lierhoes. Er lijkt geen eind aan te komen, want we hebben er maar liefst negen van aan boord. Even volhouden dus.

"En? Tevreden?", vraag ik als Henk weer terug is. "Zekers en geen extra kosten gelukkig!".

01-07 Falklands - Waterbed

Hoe goed we een groot deel van de boot inmiddels ook hebben geïsoleerd, er blijven nog wat pijnpunten. Er blijkt toch nog een koudebrug naast de zijwand bij ons bed te lopen waardoor de zijkant van mijn matras vochtig wordt. Ik leg de matras op zijn kant om te drogen en droog de zijwand zoveel mogelijk met de föhn. We hebben weerstandskabel aan boord en dat gebruikt Henk om rond het bed te leggen. De kabel wordt warm en daarmee houden we de boel hopelijk droog.

02-07 Falklands - De brief

"En? Staat je brief erin?", vraag ik als Henk eind van de middag terugkeert van zijn internetmiddagje in het Malvina. "Jazeker! Kijk maar!".

Henk heeft het afgelopen weekend een mail naar de Penguin News gestuurd. Wij verbazen ons over een aantal dingen. Vorige week stond er in de Penguin News een artikel over de de-miners die nu bijna klaar zijn met het verwijderen van de mijnen uit de Falklandoorlog, van de eilanden. Er was een bijeenkomst waar MLA Leona "Corona" Roberts en de governor bij waren. Op de foto is te zien dat niemand zich aan de twee meter social distance houdt. Dat schoot bij ons een beetje in het verkeerde keelgat. In de supermarkt merken we dat veel mensen zich niet aan social distancing houden, maar we mogen nog steeds niet in het Weststore café zitten om even onze mail te checken. Er is hier al zeker twee maanden geen COVID-19 patiënt meer, maar men blijft krampachtig allerlei regeltjes in stand houden. En daar heeft Henk dus een ingezonden brief over geschreven die vandaag is gepubliceerd. We zijn benieuwd of we nog reacties zullen krijgen;-)

03-07 Falklands - Inhaalklus

We hebben meer dan een half jaar geleden in Buenos Aires een interview gemaakt met onze vriend Roberto. En dat interview wachtte nog steeds op vertaling. Henk is er eerder al eens aan begonnen, maar het Spaans dat Roberto spreekt is voor ons redelijk moeilijk te volgen. Henk sprak er gister over met Javiera in het Malvina. Zij werkt daar en komt uit Chili. Ze bood spontaan aan hem te helpen met vertalen. Nou, daar zegt Henk geen nee tegen uiteraard, dus vanmiddag heeft hij zijn eerste vertaalsessie.

Terwijl Henk druk aan het vertalen is, maak ik de laatste lierhoes af en is die klus dan ook eindelijk geklaard.

     

 

04-07 Falklands - Uitje

"Ik werd vanmiddag aangesproken door een dame over mijn ingezonden brief", vertelt Henk terwijl we aan tafel zitten in het Malvina. We zijn eindelijk weer eens uit eten. Sinds twee weken zijn de restaurants gelukkig weer open en wij maken graag van de gelegenheid gebruik. De laatste keer dat we uit eten zijn geweest was in februari om de verjaardag van Henk te vieren. Mijn verjaardag vierden we aan boord vanwege de lockdown.

Henk was al in het Malvina om samen met Javiera aan deel twee van de vertaling te werken en ik ben even na zes uur die kant uitgelopen. Onderweg werd hij dus aangesproken door een dame die kennelijk wist wie we zijn. Dat laatste verbaasd ons niet echt, want zo langzamerhand weet het hele dorp wel wie we zijn. "En? Wat vond ze ervan?", vraag ik. "Ze was het er helemaal mee eens!", antwoordt Henk met een grote lach op zijn gezicht.

05-07 Falklands - Vriesdrogen

"Die eend zwom nog gezellig een rondje in mijn buik vannacht", zeg ik als ik ’s-ochtends wakker word. Ook bij Henk is het eten niet helemaal lekker gevallen. We zijn niet ziek, maar voelen ons ook niet helemaal top. Ondanks dat ga ik toch aan het werk. Het is behoorlijk redelijk weer vandaag en de voorspellingen zeggen dat het droog blijft, dus ik doe maar eens een flinke was. Het heeft vannacht wat gesneeuwd en er ligt dan ook een laagje sneeuw aan dek. Als we na de lunch naar het dorp gaan hangt de was inmiddels bevroren aan de lijn. Dat wordt vriesdrogen!

  

 

Afgelopen nacht was het zelfs min zes graden. We houden het nog goed warm in de boot, maar ondanks de lage luchtvochtigheid van onder de zestig procent, druipt het vocht op diverse plekken. We hebben al veel geïsoleerd, maar door de koudebruggen die we overal en nergens hebben, blijft er toch nog veel vocht condenseren en dus druppen. We hopen dat de temperatuur weer snel boven de vijf graden komt, want dan is het probleem opgelost is inmiddels onze ervaring.

06-07 Falklands - To fly or not to fly

"Moet je daar eens kijken, die beesten zitten met hun koppen in de schoorstenen!", zeg ik tegen Henk als we terug lopen vanaf de bouwmarkt. We hebben net een paar bezemstelen gekocht voor onze Patagonië haspels, waarmee we ze aan de zeereling kunnen bevestigen. "Wat een raar gezicht zeg die snuifgieren. Waarom zouden ze dat doen?", vraagt Henk zich af. We hebben werkelijk geen idee, maar een voorbij lopende mevrouw vertelt dat ze eerder ook altijd met hun koppen in de schoorstenen van Government House zaten. Rare jongens, die gieren.

Als we weer terug zijn aan boord van Romlea is er een appje van Joost. De vlucht van zijn dochter is gecanceld en uitgesteld naar volgende week. Ze neemt voor ons een reserveonderdeel voor onze kachel mee, dus daar zullen we nog een weekje langer op moeten wachten. De MOD luchtbrug is behoorlijk onbetrouwbaar. De vorige vlucht is halverwege terug naar Londen gevlogen omdat er slecht weer op het zuidelijk halfrond zat aan te komen. De reden waarom deze vlucht nu is gecanceld kennen we niet, maar aan het weer zal het waarschijnlijk niet liggen, want dat is bijzonder rustig de komende dagen. Gelukkig is het geen probleem dat ons onderdeel nu een weekje later komt, we gaan toch nog nergens heen want het is veel te koud om richting Ushuaia te zeilen.

     

 

07-07 Falklands - In dubio

Er zijn weleens dingen die ik niet opschrijf in onze blog, omdat we daarmee andere mensen mogelijk in een verkeerd daglicht stellen of beschadigen. Het volgende verhaal heb ik daarom tot nu toe ook niet opgeschreven, maar we zijn nu op een keerpunt belandt, waarbij de maat wel een beetje heel erg vol is.

Zoals jullie je wellicht herinneren kregen we na de aanvaring met de cruiseschip tender hulp van twee mensen die al dertig jaar rond zeilen, waarvan de laatste jaren hier in de Falklands en Zuid Georgia. Zij hebben er ook voor gezorgd dat we nu in de kleine marina van Carl en Diane liggen. Dat bleek helaas niet uit zorg voor ons, maar voor hun eigen gewin te zijn. Er is veel gebeurd en uiteindelijk heeft het er toe geleid dat ze niet meer welkom zijn in de marina en moesten vertrekken. Wat er voor onze aankomst hier heeft gespeeld weten we niet en interesseert ons eigenlijk ook niet. Maar wat ons overkwam was wel de laatste druppel in de emmer voor Carl. Het vervelende is nu alleen dat ze het volledig aan ons wijten dat ze niet meer welkom zijn en dat kreeg vandaag een onverwachte wending.

Er is op de Falklands een lokale jachtclub. Deze is maar heel klein, want veel zeilers zijn hier niet, maar we lazen in de Penguin News dat ze vanavond hun jaarvergadering houden en dat iedereen van harte welkom is. Het lijkt ons een mooie gelegenheid om lokale zeilers hier te ontmoeten, dus we besluiten er naar toe te gaan. Het toeval wil dat we eerder vandaag Chris en Sophie tegen kwamen die vertelden dat er een presentatie zal zijn en dat ze er ook naar toe gaan. De avond begint al om zes uur, dus we vertrekken even na vijven, want het is aan de andere kant van het dorp en voor ons een flink eind lopen. Als we er aankomen worden we in eerste instantie van harte welkom geheten door de voorzitter van de club. Dan blijkt dat de presentatie gehouden zal worden door onze eerdere havengenoten en dat het eerste half uur bedoeld is voor de vergadering en de presentatie om half zeven begint. Het eerste deel is alleen voor leden en dus worden we gevraagd even een half uurtje in het café te wachten. Als we nog maar net zitten komt voorzitter Ken naar ons toe met een dilemma. Onze oud havengenoten willen ons er niet bij hebben. Wij besluiten de eer aan ons zelf te houden en vertellen Ken dat we vertrekken. We kunnen duidelijk aan hem zien dat het hem oprecht spijt en dat hij met de situatie aan is, dat sterkt ons in ons besluit. Als we door zouden zetten weten we zeker dat onze oud havengenoten er de brui aan zullen geven en opstappen en dus de hele avond in duigen valt en dat willen we niet op ons geweten hebben. Op de terugweg komen we Chris en Sophie tegen die verbaasd zijn dat we al weer onderweg zijn. "Is het al afgelopen?", vraagt Sophie. "Uhm, nou nee". En we leggen uit dat degenen die de presentatie geven ons er niet bij willen hebben. We zien ze twijfelen maar verzekeren hen dat ze zeker welkom zullen zijn. We zien de vraagtekens in hun ogen, maar laten het hierbij.

08-07 Falklands - Het staartje

"Ik ben benieuwd of we nog iets van Ken gaan horen. Wat denk jij", vraag ik Henk. "Ik denk het wel. Hij vond het oprecht heel vervelend gisteravond, maar had weinig keus." En ja hoor, als ik eind van de ochtend onder de douche sta, hoor ik Henk in gesprek. Wanneer ik na mijn douche de kajuit binnen kom, hebben we een gast: Ken met een grote doos bonbons. Natuurlijk niet nodig, maar we waarderen het zeer. We spreken uiteraard over de gebeurtenissen van gisteravond en vertellen hem dat wanneer hij wil weten wat er nu echt gebeurd is, hij dat het beste met Carl kan opnemen. In tegenstelling tot onze oud havengenoten doen wij niet aan het zwart maken van anderen en hebben we sowieso al helemaal geen zin om in een verdedigende rol terecht te komen. Ken kent deze mensen gelukkig al langer en weet hoe ze zijn en laat zich duidelijk niet door hun verhalen beïnvloeden. Al blijft het jammer dat we niet de kans hebben gekregen de andere lokale zeilers te ontmoeten, want daar zitten een aantal interessante mensen tussen. Het zij zo.

09-07 Falklands - Zonder man

"Where is your husband?", vraagt de cassière van de Weststore als ik mijn boodschappen afreken. "Working on the boat", antwoord ik lachend. Tja, we doen natuurlijk vaak samen boodschappen en dan valt het meteen op als Henk een keer niet mee is. Henk is druk bezig met klussen aan de haspels. Hij wil de gaten waar de stokken door moeten kleiner maken dan ze nu zijn en is druk aan het zagen geslagen. Als ik terug kom uit het dorp is hij net op tijd klaar voor er een buitje regen valt. De spullen gaan weer naar binnen en het vervolg moet wachten op beter weer.

      

10-07 Falklands - Daten

Terwijl Henk naar het Malvina is voor zijn laatste date met Javiera, ga ik aan de slag in het vooronder. Door de kou hebben we daar last van condensatie en is het vochtig in de ruimte onder de banken. De veroorzaker is de tunnel van de boegschroef. Daar loopt ijskoud zeewater doorheen en dat met de redelijk warme lucht in het vooronder zorgt voor ellende. Als ik de meeste spullen uit de bank heb gehaald zie ik een flinke plas water op het laagste punt staan. Ik haal het eruit en föhn de boel zoveel mogelijk droog. Daarna gaat de ontvochtiger aan in de hoop dat het daarmee grotendeels droog gaat blijven. We moeten nadenken over een oplossing, want alle kuipkussens die hier normaal liggen, zijn nu verplaatst naar de kajuit. Die wordt er niet leefbaarder op zo.

    

 

"En? Alles af kunnen krijgen?", vraag ik Henk als hij eind van de middag terug is van het Malvina. "Jazeker en ik heb maandag een afspraak met de MLA* die verantwoordelijk is voor Sure!". Henk heeft het maar druk met al dat daten!

*MLA = Member of Legislative Assembly, soort wethouder

11-07 Falklands - Lazy afternoon

Het is vandaag bar en boos met het weer. Regen, regen en nog eens regen. "Zullen we een lange film kijken vanmiddag?", stelt Henk voor. "Wat een goed idee!". Na de lunch nestelen we ons op de bank en kijken zelfs twee films achter elkaar. Een heerlijk luie middag, want wat moet je ook anders met dit rotweer.

12-07 Falklands - Hormoonblikje

"Are you ok?", vraagt een lokale politieagent die we nog niet kennen. "Yes, we’re fine!", antwoorden we. We zijn onderweg van de Weststore naar Romlea als we voorbij worden gereden door een oude rode Jeep met een nog tikje jonge chauffeur. Net als overal kennen ze hier ook jonge jongens die net iets te hard door het dorp rijden omdat ze denken dat het stoer is. Deze had de pech dat er net een politieagent het bureau uitkwam. Hij werd staande gehouden en kreeg een flinke reprimande van oom agent. Nou zijn wij wel wat gewend, want bij ons in Nederland rijden er ook genoeg van die hormoonblikjes rond, maar daar hebben we nog nooit meegemaakt dat er eentje staande word gehouden door de politie!

13-07 Falklands - Speeddaten

"Ging het niet goed?", vraag ik als Henk even na half twee al weer terug is van zijn afspraak met de MLA. "Jawel hoor, het ging uitstekend!". Ik kijk hem niet begrijpend aan. "Hij was zeer geïnteresseerd en ik ga een afspraak maken met de ambtenaar die verantwoordelijk is voor het inregelen van de performancemetingen met Sure". "Nou, dat heb je dan wel heel snel geregeld!".

Tja, Henk kwam duidelijk op het juiste moment langs bij deze MLA. Hij zat al een behoorlijke tijd flink in zijn maag met de prestaties van Sure en kan kennelijk een beetje hulp wel gebruiken.

14-07 Falklands - Theevisite

We willen er allebei ’s-middags wel even uit nu het eindelijk gedaan lijkt met regen en natte sneeuw en besluiten een stuk te wandelen. Omdat het nog flink koud is en er ook nog steeds kans op een bui blijft, lopen we bovenlangs naar het dorp. Als we in het centrum zijn krijgen we toch nog een sneeuwbui en we schuilen bij het visitor center. Als het weer droog is lopen we naar de Pelagic voor een praatje met Chris en Sophie. Ze nodigen ons meteen uit voor een kop thee en zo hebben we onverwacht een gezellige middag met elkaar.

15-07 Falklands - Witte wereld

"Het raam is helemaal dicht gesneeuwd". Henk opent de gordijnen in de achterhut en het blijkt behoorlijk te hebben gesneeuwd afgelopen nacht. De kuip en het dek zijn ook bedekt met een verse laag sneeuw. Prachtig gezicht natuurlijk, maar gelukkig sneeuwt het verder vandaag niet en is het prachtig weer. Henk gaat aan de slag met het schilderen van de stokken voor de haspels en ik doe, na de was, boodschappen in het dorp. Op de terugweg loop ik Chris en Sophie tegen het lijf. Ze hebben een heerlijk wandeling gemaakt richting Murell river. Geen slecht idee met dit mooie weer.

Omdat de MOD vlucht waarmee de dochter van Joost en Janet deze week naar de Falklands zou vliegen weer onverrichterzake terug is gekeerd naar de UK, hebben we nog tijd voor het regelen van een reserveonderdeel voor onze B&G windmeter. De windvaan van de windmeter is, net als onze windex, gesneuveld onder het gewicht van een kalkoengier. Dat is niet fijn, want het betekent dat we geen informatie over windrichting op onze meters hebben als we weer op weg zijn. Dat hebben we eerder gehad in Brazilië op weg naar Argentinië toen de printplaat van de B&G kapot was, maar toen hadden we in ieder geval onze windex nog als back-up. Zelfs een nieuwe windex is hier niet te krijgen, dus wij zijn eigenlijk wel heel blij dat de vlucht nog een weekje langer op zich laat wachten. Nu maar hopen dat het onderdeel op tijd bij de dochter van Joost is.

Eind van de middag maken we nog een heerlijke wandeling naar het eind van de baai en genieten we dan toch nog een beetje van het mooie weer vandaag.

16-07 Falklands - Aan het werk

"Het lijkt verdorie wel werken", verzucht Henk aan het begin van de avond. We zijn allebei behoorlijk druk geweest vandaag. Voor mij was het een huishoudelijk dagje met was en schoonmaakwerk. Voor Henk een klusdag met het verven van de haspels. Onderwijl hebben we ook nog een beetje van het prachtige weer genoten, want ik mocht twee keer op en neer naar de East Jetty voor de beddengoedwas en Henk één keer naar het dorp om een nieuw blik beits te halen.

    

17-07 Falklands - Nog meer werk?

Vandaag krijgt het bezoek van Henk aan MLA Spink een vervolg. John komt rond koffietijd bij ons aan boord op bezoek. Hij is als regulator verantwoordelijk voor het contract met Sure. We hebben een interessant gesprek met hem over de dienstverlening. Tegen twaalven vertrekt John weer met de belofte dat er zeker nog een vervolg gesprek gaat plaatsvinden. We zijn benieuwd.

Na de lunch ga ik maar weer eens op weg naar onze vrienden van de douane. Er is al weer een maand voorbij, dus we moeten weer ons verblijf hier verlengen. "U moet het formulier invullen voor de verlenging", zegt de douanier. Nee hè, niet weer! Ik weet dat Henk het twee maanden geleden al heeft gedaan, dus ik probeer er onderuit te komen. "We hebben dat formulier eerder al ingevuld, moet dat nu nog een keer dan?", vraag ik in de hoop dat het niet nodig is. "Ja, dat moet iedere keer als je wilt verlengen", vertelt hij. "Oh… de vorige twee keer dat ik heb verlengd was het niet nodig", probeer ik nog maar een keertje. Maar helaas, kennelijk moet het nu iedere keer als we komen verlengen. Ik vul dus braaf twee van die formulieren in. Is het hier dan toch stiekem Argentijns in plaats van Engels met al die bureaucratie?

18-07 Falklands - Weekend

Omdat we hard hebben gewerkt de hele week, houden we maar weer eens ouderwets weekend. Er staan geen klussen op het programma, alleen een wandeling naar het dorp voor boodschappen. We vermaken ons verder prima met een aantal boeken die we op de plank hebben. Voor Henk Onze planeet aarde en voor mij een indrukwekkende biografie over Nelson Mandela.

19-07 Falklands - Nog meer weekend

Ook vandaag doen we het lekker rustig aan. We lezen allebei onze boeken uit. Diane komt langs met de rekening en drinkt gezellig een kop thee met ons mee. "Ik was gister in de Museum Shop", vertelt ze. "Ze hebben daar mooie wol te koop". Kijk dat is een goeie tip, zou het toch nog lukken wol te krijgen voor een trui?

20-07 Falklands - Weer aan het werk

Na een relaxed weekend zijn we vandaag weer druk aan het werk. Henk maakt zijn Arduino projectje in het keukenkastje eindelijk af. Dat was tot nu toe blijven liggen omdat andere klussen even meer aandacht hadden. Ik ga maar weer eens naar het Malvina om te internetten. Met een goed doel dit keer, want de blogs over april tot en met juni zijn klaar en moeten naar Henk voor verwerking op de website.

21-07 Falklands - Maar dan toch

Vandaag ga ik natuurlijk de woltip van Diane natrekken. Tot mijn teleurstelling zie ik maar een paar strengen wol in de museumwinkel. Lang niet genoeg voor een trui, maar wie weet hebben ze nog meer op voorraad. Ik vraag één van de dames, en jawel hoor er is nog veel meer! Ze haalt nog wel twaalf strengen uit het magazijn. Nu moet ik nog wel een patroon voor dunnere wol hebben, zodat ik weet hoeveel ik wol ik precies nodig heb. Terug aan boord stuur ik een WhatsApp naar mijn breipatronenleverancier in Nederland, ook wel bekend als Henderica, de zus van Henk. Ze gaat opnieuw voor me kijken wat ze kan vinden.

22-07 Falklands - Op jacht

Vandaag is Henk weer aan de beurt om te internetten in het Malvina. We lopen na de lunch samen naar het dorp, want ik heb een mooi patroon van Henderica gekregen en de hoeveelheid wol die ik daarvoor nodig heb is zeker voorradig in de museumwinkel! Deel één, de wol is gelukt, maar er volgt nog een behoorlijke uitdaging. Ik heb eerder gezien dat de Stanley Farmers breinaalden verkopen voor een veel betere prijs dan de Harbour View Giftshop, dus ik wandel maar weer eens de heuvel op naar de andere kant van het dorp. En wat blijkt, alle breinaalden nummer vier zijn uitverkocht! Ook de rondbreinaalden die ik nodig heb, zijn op. Zal je zien dat ik straks wel de wol heb, maar geen breinaalden!

Gelukkig heeft de Harbour View wel de rondbreinaalden. Ik koop ze dan toch maar daar ondanks de bespottelijke prijs en ga terug naar de boot. Eerst maar eens proeflapjes breien met de rondbreinaalden.

23-07 Falklands - De buit is binnen

Uit de proef die ik gister heb gemaakt blijkt dat ik net iets dunnere breinaalden kan gebruiken. En die hebben ze gelukkig wel bij Stanley Farmers, dus ik ga opnieuw drie kwartier aan de wandel naar de winkel. Intussen zet Henk het keukenkastje weer in elkaar. Dat was maandag nog niet helemaal gelukt. Na de lunch hebben we allebei de hele middag lekker de tijd om met onze hobbies bezig te zijn. Henk gaat aan de slag om zijn zelf op de Arduino geprogrammeerde zonnepaneelmonitor te verbeteren en ik begin dan eindelijk met het breien van een trui.

         

 

24-07 Falklands - Alle hulp

Er moet nodig weer eens diesel worden gehaald en Henk heeft daarvoor eerder deze week Stevie al eens gevraagd. Hij zou gister langs komen, maar dat is kennelijk niet gelukt. Omdat we ook Carl en Diane nog moeten betalen, gaat Henk eind van de middag naar ze toe. "Ik vraag Carl wel even of hij met me naar het tankstation kan, volgens mij heeft Stevie het behoorlijk druk". Als Henk nog maar net weg is, wordt er op de boot geklopt. Het is Stevie. Ik leg hem uit dat Henk net onderweg is naar Carl. "Ik moet toch naar het tankstation", zegt Stevie en dus geef ik hem de jerrycans mee. De mannen lossen het wel op.

"Met wie ben je nu uiteindelijk naar het tankstation geweest?", vraag ik als Henk een kwartiertje later weer terug is. "Met Stevie, morgen ga ik nog een keer met Carl". We zijn maar wat blij met alle hulp!

25-07 Falklands - Op de koffie

Om tien uur komt Carl langs voor een kop koffie en daarna gaan de mannen opnieuw diesel halen. Carl heeft altijd wel iets interessants over het eiland te vertellen. Zo vertelt hij deze keer dat op de plek bij het oorlogsmonument waar een soort pleintje is met een paar bankjes vroeger een waterreservoir was. Het reservoir was destijds bedoeld voor schepen die de haven van Stanley aandeden. Ze konden daar hun watertanks vullen. Als enig tastbaar overblijfsel is er nog een oude meerpaal te zien op de plek waar eens een houten steiger was waar de schepen af konden meren.

26-07 Falklands - Zondagwandeling

Het is vandaag koud maar wel zonnig, dus maken we na de lunch maar weer eens een wandeling door Stanley. Ik heb op een nieuw plattegrondje van het dorp gezien dat er ergens overblijfselen van walvissen tentoon worden gesteld. Zo hebben we in ieder geval een wandeldoel. Helaas blijken alle overblijfselen ingepakt te zijn voor de winter en valt er dus niets te zien. Heel erg vinden we het niet, want we komen zowaar door een paar straten die we nog niet kennen. Een stukje verderop komen we een politieauto tegen en worden breeduit toegelacht en gezwaaid door één van de plaatselijke agenten. Tja, we zijn bekend hier bij de politie, maar gelukkig alleen maar positief haha.

27-07 Falklands - Radioavondje

Maandag is onze favoriete radioavond. Van zeven tot acht is er een uurtje klassiek en daarna The Mooch van acht tot tien met lekker relaxte muziek en een grappige presentator. De nationale radiozender stelt hier natuurlijk niet zo heel veel voor. Het is een soort dorpsradio, maar het heeft wel iets gezelligs daardoor. Radioreclame kennen ze hier niet en dat is een verademing. Radioprogramma’s worden alleen onderbroken voor het BBC nieuws op het hele uur.

28-07 Falklands - Chili op de Falklands

Omdat we vanmiddag visite krijgen, moet ik wel in de ochtend door de sneeuw naar het dorp voor een aantal boodschappen. De heenreis heb ik geluk en kom ik droog over, maar op de terugweg moet ik twee keer schuilen voor een stevige sneeuwbui. De winter is nog lang niet voorbij hier. Ook niet zo gek natuurlijk want het is pas juli;-)

’s-Middags komt Javiera op de thee. Ze heeft Henk geholpen met het vertalen van het interview met Roberto dat we in Buenos Aires hebben gemaakt. Het wordt een heerlijke, ouderwets gezellige Zuid-Amerikaanse middag. Wat hebben we dat gemist de afgelopen maanden! De mensen hier zijn over het algemeen vriendelijk en ook wel in voor een praatje, maar het blijft bij een praatje over de heg. Wat dat betreft kunnen ze nog een hoop leren van de Zuid-Amerikanen die altijd gastvrij en warm zijn. We merken dat ook Javiera het naar haar zin heeft en zich meteen thuis voelt bij ons aan boord. Behalve wat lekkers bij de thee heeft ze ook nog rijst en een heerlijke curry meegenomen, waar we met zijn allen van smullen. Helaas vertrekt ze over een paar dagen weer naar Punta Arenas in Chili met een repatriëringsvlucht.

29-07 Falklands - Iets te enthousiast

"Er komt een mooi weergat aan vrijdag. Twee dagen noorden wind. Dan zijn we zo op Stateneiland!", zegt Henk met een grote glimlach. "Uhm, dat is al over een dag, dan hebben we alleen morgen om alles vaarklaar te maken!", roep ik uit. "Dat lijkt me toch niet realistisch". En nee, dat is het natuurlijk ook niet, maar het schudt ons wel wakker. Omdat we al zeven maanden stil liggen zijn we in de "havenstand". Dat betekent dat we toch echt wel een aantal dagen nodig hebben om Romlea weer helemaal zeilklaar te maken. Voorraden moeten aangevuld, spullen zeevast opgeborgen en de boot vaarklaar gemaakt. Overmorgen vertrekken is iets te enthousiast, maar nadenken over vertrekken en een plan maken wanneer dan wel, is zeker een goed idee.

30-07 Falklands - Opvolgactie

Het is heerlijk weer vandaag, dus wappert de was al weer snel aan de zeereling en plannen we in de middag een kleine opvolgactie. De nieuwe bibliotheek is een paar weken geleden geopend en wij willen wel eens weten of de boeken van onze vriend Denis daar inmiddels zijn aangekomen. Dus op naar de bieb. Het is een mooie bibliotheek geworden, maar helaas de boeken van Denis zijn er niet. De bibliothecaresse belooft ons dat ze contact opneemt met het Government House om te zorgen dat de boeken alsnog aangeleverd worden. Ze zal ons mailen zodra het gelukt is en we alsnog een filmpje kunnen maken voor Denis.

We lopen door naar het dorp en genieten daar nog even heerlijk van het zonnetje op het bankje bij het infocenter. Op de terugweg nemen we nog wat boodschappen meer voor de voorraad.

31-07 Falklands - Hartstikke nep

Het is vandaag een stuk kouder, maar toch gaan we opnieuw naar het dorp. We hebben weer eens een mooi lijstje met spullen die we nodig hebben. We willen al heel lang een elektrische dompelpomp hebben voor noodgevallen. We hebben een handpomp voor onze bilge, maar stel dat er een keer een lek slaat ergens, dan wordt je daar natuurlijk niet echt blij van. Een elektrische dompelpomp is dan een prima noodvoorziening. Tot nu toe hebben we nog niet één kunnen vinden, maar als het goed is moeten ze binnen zijn bij Lifestyles. Verder hebben we nog slangenklemmetjes en latex werkhandschoenen nodig.

De dompelpomp is inderdaad voorradig, dus we kopen er meteen eentje. Klemmetjes zijn er ook, maar werkhandschoenen helaas niet. Die zijn overal uitverkocht vanwege de pandemie!

Op de terugweg doe ik boodschappen in de Weststore, terwijl Henk vast doorloopt met de spullen. Ik tref één van de politieagenten die bij onze aanvaring dienst had. "Zijn jullie er nu nog?", vraagt hij. "Jazeker", antwoord ik. "Jullie zijn hier straks langer dan ik!". Hij is een dag voor onze aanvaring hier aangekomen en gestationeerd voor twee jaar. Ik mag toch hopen dat we eerder weg zijn dan hij!

"Je raadt nooit van wie ik een lift kreeg daarstraks", zegt Henk zodra ik weer aan boord ben. "Nou?", vraag ik. "Claire!". Claire woont met haar man een eindje verderop richting Stanley. "Ze heeft nu pas door dat we niet in een huis wonen, maar op een boot". "Ah, nu snap ik ook dat het kwartje laatst niet viel toen we haar bij de Chandlery tegen kwamen!". We spraken haar een tijdje geleden bij de supermarkt aan de andere kant van het dorp en het gesprek kwam op auto’s. Ze vertelde toen dat ze vier auto’s voor de deur hebben staan. Tja, dat hadden wij in een vorig leven ook;-)

Omdat het vrijdag is heb ik gamba’s meegenomen bij de Weststore. Lekker even in de koekenpan met flink wat knoflook en olijfolie, wat groene kruiden erop en smullen maar!….. "Ik vind ze niet echt lekker", zegt Henk. "Jij wel?". Nou nee, ik eigenlijk ook niet en ik kijk nog eens goed op de verpakking. Wat blijkt, het zijn helemaal geen echte garnalen! Ze zijn gemaakt van gemalen vis! "Tja, ik vond al dat ze er allemaal wel precies hetzelfde uitzagen, beter opletten de volgende keer."

 

  Terug naar beginpagina