22-05 Falklands - Be kind

Om de crisis door te komen hebben ze weer iets nieuws verzonnen hier op de Falklands. Deze week staat in het teken van de geestelijke gezondheid. Was het thema woensdag doe iets goeds voor een bekende en donderdag doe iets goeds voor een vreemde, vandaag moeten we lief zijn voor onszelf. "Nou ik heb wel zin in een etentje buiten de deur of een borrel in de pub!", zeg ik als ik het hoor op de radio. "Oh nee, dat kan niet, want alles is nog dicht hè……."

Wij vinden dat ze hier nu wel een beetje doorslaan met het vasthouden aan allerlei regeltjes vanwege de coronacrisis. De laatste patiënt is inmiddels vier weken geleden genezen verklaard en er zijn geen nieuwe patiënten meer gevonden sinds die tijd. Omdat de incubatietijd van COVID-19 twee weken is en de weinige mensen die het eiland binnen komen ook allemaal veertien dagen in quarantaine gaan, zijn wij en ook vele eilanders met ons, het wel een beetje beu dat ze zo strikt blijven volhouden in een aantal regels. Kappers, restaurants, bars, fysiotherapeuten, groepssporten enzovoorts, het is allemaal nog niet toegestaan. Wanneer we met mensen hier praten en vertellen dat in Nederland de maatregelen soepeler zijn dan hier, terwijl er nog wel degelijk patiënten bij komen iedere dag, maar de aantallen niet oplopen, vinden ook zij dat het wel een beetje erg voorzichtig gaat hier. Het lijkt erop dat pas over drie weken ook de andere beroepen weer aan het werk kunnen. We wachten maar af.

Gelukkig is de East Jetty wel weer open, dus de eerste was draait al weer vandaag!

23-05 Falklands - Kluitje in het riet

"Nou er is antwoord van Sure hoor", zeg ik tegen Henk als ik mijn mail heb binnen gehaald. Om mijn tijd tijdens het draaien van de was gister door te komen, ben ik lekker in het Malvina gaan zitten om te internetten. Het was nog steeds traag en dus heb ik maar weer eens een mail naar Sure gestuurd. En nu is er dus antwoord. "En?", vraagt Henk nieuwsgierig. "Ze zeggen opnieuw dat het komt omdat er meerdere mensen tegelijk op het netwerk zitten. De verbinding wordt immers ook gebruikt door de gasten van het hotel. Nou dat waren er gister welgeteld twee, waarvan er nog eentje buiten de deur was ook! En volgens hun moet de broadband in de Weststore het ook weer doen."

Kortom we zijn weer met een kluitje het riet in gestuurd. Maar we geven niet op. Henk moet toch naar het dorp om spullen voor een klusje te halen, dus even checken bij de Weststore is zo gepiept.

"En?", vraag ik als hij terug komt. "Mooi niet hoor, dat ding staat gewoon nog steeds uit". We besluiten het volgende week maar weer eens aan te kaarten, want het is nu weekend en dan zijn ze sowieso niet aanwezig bij Sure. Inmiddels beseffen we wel wat SURE betekent, Slow, Unreliable en Really Expensive, precies wat je van een monopolist mag verwachten.

24-05 Falklands - Bootverbetering

Het is weer eens slecht weer vandaag, dus mooi tijd voor de start van een volgend project: het isoleren van de bovenkastjes in het kombuis. We hebben de waterdruppels aan de plafondjes hangen en dat is niet fijn. De oorzaak zijn ook hier koudebruggen, dus hebben we besloten die van isolatie te voorzien. Eind van de dag is het eerste kastje klaar en kan weer worden ingeruimd. Benieuwd of het gaat helpen.

25-05 Falklands - Are you Sure?

Vandaag is het eindelijk weer eens mooi weer voor de was, dus die hangt eind van de ochtend lekker aan de zeereling te wapperen. Terwijl Henk druk bezig gaat met kastje nummer twee, ga ik naar het Malvina. Er is helemaal niemand aanwezig omdat het maandag is, dus ik zit lekker in mijn uppie in de lounge te internetten en te bellen. En natuurlijk is het internet nog steeds supertraag, dus gaat er maar weer eens een mail naar Sure. Er wordt me beloofd dat ze er opnieuw naar zullen kijken en dat de verbinding in de Weststore nu toch echt aan moet staan. We zullen zien.

26-05 t/m 31-05 Falklands - Klusweekje

De rest van de week zijn we druk bezig met het kastjesproject. Het meeste werk is het laatste kastje, want behalve isolatie heeft Henk ook een ledstrip onder de kastjes gemaakt, zodat we mooie indirecte verlichting op het aanrecht hebben en niet meer in een donker gat kijken. Daarvoor moet ook een schakelaar worden gemonteerd. De ledstrip vonden we iets te fel en nam ook wat teveel stroom naar onze smaak, dus heeft Henk hem gedimd met een stukje electronica. Een dimbare strip hebben we hier niet kunnen vinden, maar Henk is natuurlijk niet voor één gat te vangen en lost het zelf op. Ook de electronica moet netjes worden weggewerkt. Het resultaat mag er zijn aan het eind van de week. Vier droge bovenkastjes en nog mooie verlichting op de koop toe!

In de corona update van deze week wordt nog geen verdere versoepeling van de maatregelen aangekondigd. Kappers, restaurants en pubs blijven vooralsnog gesloten.

We hebben ook een mogelijk nieuw probleem dat erg vervelend kan worden. Onze kachel heeft zo nu en dan wat problemen met opstarten en dat vlak voor de winter. Henk stuurt een mail naar onze leverancier in Sneek die de kachel helemaal heeft nagekeken en gereviseerd voor we vertrokken. Met zijn antwoord schieten we helaas niets op. Hij ziet als enige oplossing ons een nieuwe te sturen…. Tja, dat gaat hem nu niet worden, want DHL doet zijn naam (Doe Het Langzaam), dankzij de crisis, nu helemaal eer aan, omdat er alleen een militaire luchtbrug vliegt. Pakjes doen er al lang over om naar Montevideo te komen en moeten dan per schip door naar Stanley. Die boot vaart niet iedere week, dus voor ons pakketje dan hier is duurt zo een maand of twee. Tegen die tijd is een groot deel van de winter voorbij!

      

 

01-06 Falklands - Van het gas

We hebben weer eens een gasflesje leeg, dus Henk gaat op pad naar de andere kant van Stanley om hem te laten vullen. Ik ga weer naar het Malvina om wat internet dingen te doen. Het is opnieuw supertraag vandaag ondanks dat er een nieuwe maand is begonnen. Als ik binnen kom is de hotelmanager wel in voor een praatje. "En? Weet je al wanneer jullie weer open mogen?", vraag ik. "Nou dat zit er voorlopig nog niet in", vertelt hij. Er zijn gesprekken geweest met de MLA’s (soort wethouders hier op het eiland), maar dat heeft nog niets opgeleverd. Ze zijn nog steeds bang dat het coronavirus nog rondwaart en er mogelijk mensen zijn die het toch hebben zonder dat ze symptomen hebben. Hij is het met me eens, dat ze nu toch wel een beetje doorslaan. Als het er niet is, is het er niet! Verder hebben we het natuurlijk over de slechte internetsnelheid. Hij wordt er ook horendol van. Ik leg hem uit wat ik zie aan snelheid via mijn tooltje en dat Henk eventueel nog kan kijken met andere tooling of er dingen elkaar bijten waardoor de verbinding zo traag is. Nou, daar is hij wel nieuwsgierig naar. Laat maar komen!

Terug op de boot vraag ik aan Henk of het vullen van de gasfles is gelukt. "Ze wilden hem niet vullen omdat hij roestig is aan de buitenkant", zegt Henk. Bijzonder, want de vorige keer hebben ze zonder problemen gevuld. Henk blijkt wel een oplossing gekregen te hebben, een gratis fles waarvoor hij wel een nieuwe drukregelaar heeft moeten kopen. En dat blijkt natuurlijk weer niet de goede, dus vooralsnog hebben we nog geen oplossing.

02-06 Falklands - In de kou

De kachel begint nu echt een probleem te worden. Hij wilde vanochtend helemaal niet starten. Na ettelijke pogingen is het gelukt, maar blij worden we er natuurlijk niet van. Henk krijgt een tip van Stevie dat Sulivans mogelijk kan helpen omdat zij dezelfde kachels in hun boten hebben. Omdat we inmiddels behoorlijk zijn ingeburgerd hier, stuurt Henk een WhatsApp naar zijn contactpersoon bij Sulivans. Helaas, zij kunnen ons ook niet helpen. Ze hebben geen reserveonderdelen of monteur met kennis van het apparaat en hebben er zelf nog nooit een probleem mee gehad. "Waarom probeer je de importeur in Nederland niet even?", opper ik. En dus stuurt Henk een mail naar de importeur. Een paar uur later is er een antwoord waar we iets mee kunnen. Ze geven aan wat de mogelijke oorzaken zouden kunnen zijn en hoe die op te lossen. En ze sturen een complete technische handleiding. Nu maar hopen dat we het opgelost krijgen. Komende vrijdag lijkt het een mooie dag te worden om ermee aan de slag te gaan.

03-06 Falklands - Aan het gas

Omdat Henk gister door het kachelprobleem geen tijd heeft gehad terug te gaan naar Stanley Services met de verkeerde regelaar, gaat hij vanochtend opnieuw op pad. Het is al ruim na twee uur voor hij weer terug is. Hij heeft er weer een hele ronde door het dorp opzitten en nog geen passende regelaar, maar een oplossing is nabij. Later vanmiddag komt er iemand van Stanley Services met een regelaar die, als het goed is, wel gaat passen.

Even na vieren komen er twee man de regelaar brengen en deze lijkt inderdaad te passen. Henk vraagt ze nog waarom ze de vorige keer wel onze fles hebben gevuld en nu niet. Wat blijkt, degene die Henk dit keer heeft geholpen is een behoorlijke Pietje Precies. "Bel me volgende keer dat je gas nodig hebt maar even, wij vullen hem wel hoor!", belooft hij. Alle gedoe is dus achteraf eigenlijk voor niets, maar we zijn wel een mooie nieuwe gasfles rijker. Nu nog zien af hij in onze gasbun wil passen.

04-06 Falklands - Bullshit bingo

"En? Hebben ze het opgelost?", vraag ik als Henk weer terug aan boord is. "Nope, ze speelden weer een geweldig spelletje bullshit bingo!". Waar je je hier bij het ene bedrijf als klant echt koning waant, is het bij andere bedrijven hopeloos gesteld helaas. Ondanks dat ik zelf al een aantal keer contact heb gehad met Sure, zowel via mail als op kantoor, ben ik iedere keer weer met een kluitje het riet ingestuurd. Henk heeft inmiddels gezien dat de routers in het Malvina staan te niksen en hij heeft een uur lang de downloadsnelheid gemeten die niet boven de 40 kB/seconde uitkomt. Henk heeft het er helemaal mee gehad, want een beetje normaal internetten is gewoon onmogelijk. Hij gaat dan ook met zijn laptop en gelogde bevindingen naar het kantoor van Sure. En krijgt daar de gebruikelijke excuses voorgeschoteld: er zijn teveel mensen tegelijk op de router, tja de satelliet hè, enzovoort. En dat is wat hij bullshit bingo noemt. Allemaal onzinnige argumenten waarom iets niet werkt zoals het zou moeten. Hij ontkracht ze allemaal en vraagt of hij de manager kan spreken. "No that is not possible", is het antwoord. Als hij vraagt waarom niet, is het argument dat de manager thuis werkt en ook niet gebeld kan worden. Henk moet maar een klacht via de mail indienen, die kan dan door het management worden behandeld. Het is te gek voor woorden, maar als we een oplossing willen, zal hij toch nog even door moeten zetten. En dus stuurt hij een mail met zijn klacht, die niet alleen betrekking heeft op de internetsnelheid maar inmiddels ook over de slechte dienstverlening van de helpdesk!

05-06 Falklands - Witte rook

Terwijl ik met een wasje naar de East Jetty afreis en boodschappen doe, gaat Henk aan de slag met onze kachel. Als ik anderhalf uur later terug kom heeft hij het filtertje van de opvoerpomp schoongemaakt en een extra dieselfiltertje als voorfilter gemonteerd. De reden daarvoor is dat het redelijk wat werk is om het filtertje van de pomp schoon te maken. Op deze manier wordt dat in de toekomst eenvoudiger, doordat hij dan het dieselfilter alleen maar hoeft te reinigen en niet de halve pomp te demonteren.

Na de lunch vertrek ik opnieuw naar de East Jetty om de was in de droger te doen en gaat Henk aan de slag met het leeg ruimen van de lazaret, zodat hij de kachel kan open maken om het gaasje van de gloeispiraal door te prikken en schoon te maken. Verder maakt hij de luchttoevoerslang en de afvoer van de kachel schoon.

Helaas is mijn was na anderhalf uur in de droger nog net zo nat als toen het erin ging, dus ik loop met een zware rugzak weer onverrichterzake terug naar de boot. Dan morgen maar aan de lijn drogen, het is niet anders.

Terug in de haven hoor ik onze kachel draaien en is Henk net bezig alles op te ruimen. "Hij doet het weer zie ik. Geen blauwe rook meer?", vraag ik. "Nee en hij start zonder problemen!". We zijn er blij mee dat het probleem is opgelost, maar nog wel even afwachten of het ook goed blijft gaan.

06-06 Falklands - Socializen

We krijgen vandaag zowaar weer eens gasten aan boord van Romlea. Sophie en Chris van de Pelagic Australis komen eten. Zij zijn hier, net als wij, gestrand. Ze werken als bemanning op de boot van Skip Novak en hadden eigenlijk al lang naar Zuid-Afrika moeten vertrekken voor een refit. Helaas zijn ook daar de grenzen gesloten. Voor hun is het ook de eerste keer dat ze weer eens socializen na de lockdown. Het wordt een gezellige avond met lekkere wijn en twee lekkere toetjes, want Sophie heeft applecrumble gemaakt en ik tiramisu. Ze vallen allebei goed in de smaak!

07-06 Falklands - Powerplay

Het is zoals wel vaker op zondag weer eens lekker wandelweer, dus maken we een heerlijke middagwandeling naar het eind van onze baai. We bekijken er een soort vijver in het riviertje dat in de baai uitmondt. Wat precies de functie ervan is, wordt ons niet duidelijk, maar daar komen we vast nog wel eens achter.

Henk heeft vrijdagmiddag een mail van Sure ontvangen met nog meer bullshit bingo argumenten. Het wordt tijd voor een ander spelletje dat Powerplay heet. Henk blijft uiteraard super vriendelijk, maar laat in zijn antwoord op uiterst subtiele wijze wel weten dat hij meer dan vijfentwintig jaar ervaring in IT heeft, waarvan vijftien jaar als interim manager. Kortom: cut the crap en kom met een oplossing!

08-06 Falklands - Zwarte rook

Als we ’s-ochtends de kachel aanzetten, zien we toch weer rook uit de uitlaat komen. Gelukkig start hij wel in één keer, maar we zijn het vertrouwen wel een beetje aan het kwijt raken in het ding. Henk stuurt een mail naar de importeur, dat er helaas toch weer rook te zien is. Leen van het importbedrijf heeft deze week een afspraak bij onze leverancier in Sneek en zal daar kijken of de uitleesgegevens van onze kachel nog beschikbaar zijn. Dan heeft hij een beter beeld en kan ons wellicht verder helpen met het vinden van een oplossing.

Henk besluit uit te zoeken of hij eventueel toch een paar weken naar Nederland op en neer kan. Als de kachel vervangen moet worden, is het op dit moment maar afwachten wanneer die hier aan komt op de Falklands en of het pakje überhaupt aankomt. We weten van Chris dat hij al maanden op een pakje wacht, dat zijn ouders vanuit Duitsland naar hem hebben gestuurd. Daarnaast zijn er nog een hele lijst andere dingen die nodig zijn en wil hij graag zijn moeder bezoeken. Hij gaat ’s-middags naar het reisbureau om te informeren. Daar wordt hij niets wijzer, want ook hier moet hij maar een mail sturen. Het is toch te gek voor woorden. Er zitten drie dames op het reisbureau, die zo te zien uit hun neus zitten te vreten, maar antwoorden op de vraag wat de mogelijkheden zijn is kennelijk heel moeilijk. Wat dat betreft doen ze hier op de Falklands niet onder voor het eerste het beste derde wereld land.

09-06 Falklands - Het bloed kruipt

Henk gaat in de middag maar weer eens naar het Malvina om te proberen weer een filmpje en blog live te zetten. Als hij tegen half acht pas weer terug is, ben ik wel benieuwd hoe het is gegaan. Hij heeft weer een enerverende middag achter de rug. Omdat hij nog geen antwoord had gekregen van de Sure manager die verantwoordelijk is voor het leveren van de internetdiensten, stuurt hij opnieuw een mail aan haar. Hij geeft aan dat hij nu in het Malvina zit en dat een techneut van Sure van harte welkom is om met hem mee te komen kijken.

Hij krijgt al snel antwoord met een naam van een techneut die hij op het Sure kantoor kan bezoeken en die hem zal helpen. Nou, dat hoef je tegen Henk geen twee keer te zeggen. Hij pakt meteen zijn spullen in en vertrekt naar het kantoor van Sure. Tot zijn verbazing is de beste jongen weggeroepen voor een klus met een hogere prioriteit. Maar dan onderschatten ze Henk. Die laat niet meer los. Afspraak is afspraak, dan zorg je maar voor een andere techneut. En natuurlijk krijgt hij dat voor elkaar. Eindelijk gaat er iemand naar Henk’s bevindingen kijken en kijken ze ook met hun eigen tooling. Tja, die geeft inderdaad een download snelheid van 320 aan terwijl Henk zijn tooling toch echt nog steeds 40 kB/seconde geeft…. Uhm, iets met bits en bytes misschien jongens? Als de ene techneut aan de andere vraagt "wat is eigenlijk SNR" en ze beiden het antwoord niet kennen, weet Henk helemaal genoeg en legt ze met een diepe zucht uit dat dit Signal to Noise Ratio betekent. Kennis die de beste jongens gewoon paraat horen te hebben. De manager komt ook nog even langs en vertelt Henk dat ze het met techneut Mark zal bespreken en met een oplossing zal komen. We zijn benieuwd, maar Henk zijn handen jeuken om eens een gezellig gesprek te gaan hebben met de voor het Sure contract verantwoordelijke MLA bij de regering hier. Wordt vervolgd!

10-06 Falklands - Jammer, maar helaas

De dag start met koud, maar verder prachtig weer, dus hangt de was al snel weer aan de zeereling. Henk heeft gister eind van de dag antwoord gekregen van het reisbureau. De vluchten van de Falklands naar Groot-Brittanië blijken bijzonder prijzig, waardoor Henk besluit dan toch maar niet te gaan en te wachten tot we op een plek zijn waarvandaan we tegen normale tarieven kunnen reizen. Nu maar hopen dat onze kachel het vol blijft houden zonder problemen. We hebben in ieder geval wel de mogelijkheid om wat onderdelen in te laten vliegen, omdat de dochter van Joost in juli vanuit Engeland hier naar toe komt. Hij heeft al aangeboden dat ze eventueel wat voor ons mee kan nemen zolang het niet te groot en te zwaar is. Het is nu even afwachten waar Leen van het importbedrijf mee gaat komen.

Ik ga na de lunch maar weer eens naar het Malvina, waar het internet nog steeds zo traag is als te doen gebruikelijk. We hadden ook niet anders verwacht, omdat we pas morgen een mogelijke oplossing tegemoet kunnen zien.

Henk werkt verder aan zijn Arduino project en zo is er al weer een dag voorbij in het paradijs.

11-06 Falklands - Internot

Omdat er geen nieuws van Sure is, terwijl ze dat wel beloofd hebben, stuurt Henk maar weer eens een mail. We zijn wel benieuwd waarom we nog steeds geen oplossing aangeboden hebben gekregen, maar hebben zo onze vermoedens…. Vooralsnog is het dus internot in plaats van internet.

12-06 Falklands - Wintertijd

Het is inmiddels flink koud op de Falklands, dus haal ik mijn warme donzen winterjas uit het vooronder. Hij zit ingepakt in een vacuümzak samen met mijn skibroeken. Toch een beetje een vooruitziende blik toen we uit Nederland vertrokken, al had ik niet gedacht dat ik hem echt nodig zou hebben.

Goed ingepakt gaan we na de lunch naar het dorp. We zien dat de winkel waar ze wol verkopen toevallig open is, dus terwijl Henk lekker buiten op een bankje uit de wind in het zonnetje zit, ga ik naar binnen om nog een keer wol te bekijken. Ik weet inmiddels wat ik wil gaan maken en kijk nu naar welke mogelijkheden er zijn. Ik ben er nog niet helemaal uit en moet nog even goed nakijken welke dikte wol het precies moet worden. Ik maak wat foto’s van de wol die ze verkopen zodat ik thuis kan uitzoeken welke ik precies moet hebben. Gelukkig is de winkel morgen ook weer open.

     

 

Dan lopen we door naar de bouwmarkt. Het isolatiemateriaal dat we aan boord hebben is niet genoeg voor alles wat we nog willen isoleren, maar helaas, dat wat we zoeken is er niet te koop. Nog een stukje verder lopen naar een andere winkel die het mogelijk heeft, maar helaas, ook daar verkopen ze het niet. We vragen ons inmiddels wel af of ze überhaupt wel eens iets isoleren hier. Ook voor een werkbroek voor Henk slagen we helaas niet en dus keren we onverrichterzake weer terug naar Romlea.

"Is er eigenlijk nog bericht van Sure?", vraag ik Henk als we lekker aan een kop thee zitten. "Ik zal even kijken". En zowaar er is een mail. Ze bieden een kaart van vijftien pond aan, waarmee we tegoed voor ons 4G-kaartje kunnen kopen. Maar dat biedt natuurlijk helemaal geen oplossing. Voor vijftien pond koop je vierhonderd mB tegoed en dat is natuurlijk zo op als je op je laptop aan de slag gaat. Henk stuurt ze een mail om ze vriendelijk te bedanken, maar dat we er niet mee geholpen zijn en graag zo snel mogelijk een oplossing willen die er voor zorgt dat ze hun eerdere belofte waar maken.

13-06 Falklands - Bezige breibij

Als we naar het dorp willen biedt Carl ons een lift aan. Superfijn, want dat scheelt weer een eind lopen. Als eerste gaan we naar de wolwinkel en zoek ik wol uit voor het breien van een trui. Ik koop breinaalden en één bol, zodat ik aan de slag kan met een proeflapje. Dan op naar de supermarkt voor de weekendboodschappen. Het lijkt wel of heel Stanley aan het boodschappen doen is, want het is aardig druk.

Eenmaal terug op de boot ga ik lekker aan de slag. Ook al is het flink wat jaren geleden dat ik iets heb gebreid, het is net als fietsen, je verleert het niet!

14-06 Falklands - Bevrijdingsdag

Het is vandaag achtendertig jaar geleden dat de Falklands werden bevrijd van de Argentijnen. ’s-Ochtends is er een herdenking bij het monument in het dorp. We waren eerder deze week van plan om er bij te zijn, maar het is grijs en koud buiten, dus wij draaien ons nog lekker een keertje om in bed in plaats van vroeg op te staan.

Ik besluit nog een beetje te proefbreien, zodat ik alvast weer wat meer het breigevoel terug heb voor ik voor het echt begin deze week.

We maken een zondagmiddagwandeling en lopen zowaar door krakende verse sneeuw. Er ligt niet heel veel, maar net genoeg om een echt winterse sfeer te geven. We lopen door het dorp langs het monument. Er zijn een flink aantal nieuwe kransen gelegd. Die zien er hier anders uit dan bij ons in Nederland. Wij zijn gewend bloemenkransen te leggen, maar hier leggen ze kransen met Poppies. Dat zijn rode klaproosjes gemaakt van stof of kunststof. De kransen blijven dan ook het hele jaar liggen, tot de volgende viering.

15-06 Falklands - Bank holiday

Na de lunch gaan we maar weer eens richting het dorp. We moeten naar de douane om onze visa te verlengen. We maken een praatje met Carl die druk aan het werk is. Hij legt electriciteit aan naar de steiger van Zack. "Waar gaan jullie naar toe?", vraagt hij. Als we vertellen dat we naar de douane moeten, vertelt hij dat die dicht zijn vandaag omdat het een vrije dag is in verband met bevrijdingsdag gister. Goed dat we het weten, want het is slecht weer en een flink stuk lopen. Carl biedt ons een lift naar het dorp aan als hij hoort dat we sowieso om boodschappen moeten. We slaan het aanbod af, want hij is lekker aan het werk en zou speciaal voor ons op en neer rijden. We krijgen alsnog een lift, want Stevie moet ook net naar het dorp. Dat scheelt dan toch een eind lopen in de regen en kou!

16-06 Falklands - Reprise

Henk gaat ’s-middags naar het Malvina om te internetten en eindelijk met zijn moeder te bellen. Omdat ik op weg naar de douane langs de winkel met wol kom, app ik naar de eigenaresse wanneer ik langs kan komen. Het toeval wil dat haar zus er rond twee uur is, dus dat komt mooi uit. Ik heb besloten dat ik ondanks de hoge prijs van de wol hier, toch een trui wil breien. Het is even slikken voor wat de prijs betreft, maar dan heb ik in ieder geval iets te doen. Tot mijn grote verbazing blijkt echter dat er niet genoeg wol in dezelfde kleur verkrijgbaar is voor de trui die ik wil maken. Honderdduizenden schapen hier op het eiland en geen wol genoeg voor een trui! Onbegrijpelijk. Omdat ik al een bol wol heb, moet ik toch iets en besluit dan maar slofsokken te maken. Ook leuk;-)

Bij de douane moet ik weer een heel verhaal houden waarom we de zorgverzekeringspolissen nog niet hebben kunnen sturen. Gelukkig begrijpen ze ons internetprobleem waardoor het nog steeds niet is gelukt de polissen van de website te downloaden. Internet is hier zo traag dat de site simpelweg niet functioneert. We krijgen in ieder geval weer een maandje erbij gestempeld.

17 t/m 25 juni Falklands - Aan het werk

We zijn hard aan het werk. Henk heeft een drietal haspels gekregen die we willen gebruiken voor onze Patagonië lijnen. Ze zijn alleen te groot en hij moet ze op maat maken. Dat is een behoorlijke klus, maar het lukt uiteindelijk. Ze moeten nog een lik verf krijgen om te voorkomen dat ze straks door het zoute water kapot gaan en liggen nu in de kajuit om te zorgen dat ze droog blijven. Zodra het weer opnieuw een beetje goed is kan Henk ze schilderen. We gaan er vast een hoop plezier van hebben.

         

 

Ik ben dan eindelijk begonnen met het maken van hoezen voor onze lieren. Het is een behoorlijke klus, waar ik de hele kajuit zo’n beetje voor nodig heb. De ene helft van de tafel gebruik ik om de stof af te meten en uit te knippen, de andere helft van de tafel om de hoezen met de naaimachine in elkaar te zetten. De eerste twee prototypes zijn nog niet helemaal naar mijn zin, maar al doende leert men en de hoezen voor de grote lieren worden helemaal goed. Meer dan één per dag maken lukt helaas niet, want ik heb echt daglicht nodig om goed te kunnen werken en de dagen zijn nog steeds heel kort hier.

En de slofhakken zijn ook af:

  

 

26-06 Falklands - Nog meer gas

"Ah, hij is er!", roept Henk uit en verdwijnt dik ingepakt naar buiten om even later terug te keren met nog een "nieuwe" gasfles. We waren even bang dat ze ons vergeten waren, maar na een paar dagen is onze tweede Falklandse gasfles dan toch bezorgd. Ze hebben zelfs twee adapters meegeleverd die we straks op andere plekken weer kunnen gebruiken om de flessen te vullen. We zijn er helemaal blij mee, want deze nieuwe flessen zijn groter dan we hadden en passen toch in onze gasbun. Samen met onze oude flessen hebben we straks een mooie voorraad aan boord, zodat we niet snel zonder gas komen te zitten.

 

  Terug naar beginpagina